นับเป็นครั้งแรกที่จั่วหัวข้อได้ก่อนเขียนเนื้อหา เพราะชื่อนี้ไพเราะลงตัว และบอกนิยามของรายการได้อย่างเหมาะเจาะ (ตามความรู้สึกของฉันนะ)

รายการ"ดนตรี กวีศิลป์" เป็นรายการที่ตอบสนองอารมณ์ของคนที่มีอายุผ่านเข้าวัยกลางคนได้เป็นอย่างดี ฉันได้ดูบ้าง ไม่ได้ดูบ้างแล้วแต่โอกาส เวลาออกอากาศก็ทุกคืนวันเสาร์3 ทุ่มถึง 4 ทุ่ม ดูรายการ"ทันโลกกับชัยรัตน์ ถมยา" แล้วก็ดูต่อเลย

เมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา เป็นการนำเสนอเพลงของบรมครูเพลงลูกกรุงอีกท่านหนึ่งของเมืองไทย คือครู ป.ชื่นประโยชน์ เพลงของท่านหลายๆ เพลง ฉันเคยนำมาร้องสมัยที่ต้องร้องเพลงตามห้องอาหารหาเงินเรียน และส่งทางบ้าน เมื่อครั้งยังสาวๆ (เอ้อ..ตอนนี้ก็ยังสาว แต่เหลือน้อยเต็มที)

บรรยากาศเก่าๆ เลยย้อนมาให้ได้รำลึกถึงอีก นึกถึงตอนที่ตัวเองยังถูกรุมจีบ อย่าว่าเพ้อเจ้อเลยนะคะ เพราะตอนนี้อยู่คนเดียว มีความสุขไปอีกอย่าง แต่ถ้ามีคนที่ "จูน"กันได้น่าจะดีกว่าหรือเปล่า ในเมื่อยังไม่มี ขอแค่ได้นึกถึงวันคืนเก่าๆ ก็สุขนักหนาแล้ว

แต่เพลงที่เราเคยฟังนักร้องรุ่นครูสมัยก่อนร้อง แล้วมาฟังเด็กรุ่นใหม่ร้อง ความไพเราะมันเทียบกันไม่ได้ เพราะเด็กรุ่นใหม่เขาร้องสไตล์คนรุ่นใหม่ ซึ่งฉันคิดว่าความสามารถในการร้องผิดกับนักร้องสมัยก่อนลิบลับ ทั้งความชัดเจนของถ้อยคำและการเข้าถึงอารมณ์เพลง แต่อย่างว่า...ถ้าไปถามเด็กรุ่นใหม่ ก็คงได้คำตอบที่ตรงข้าม อันนี้ พอเข้าใจได้

เสียดายที่คืนนั้น คุณดาวใจ ไพจิตร ร้องแค่เพลงเดียว น่าจะร้องสัก 3 เพลง...ถึงอย่างไรก็ขอชื่นชมนักร้องและนักดนตรีเด็กๆ ในคืนนั้นทุกคนนะคะ เพราะดูจะตั้งใจเล่นและมีความสุขกับการเล่นการร้อง แม้จะฝืน"ยุค" ก็ตาม โดยเฉพาะหนูที่เดี่ยวแซ็กโซโฟน โอ้...เก่งเหลือหลาย

แล้วจะคอยติดตามคราวต่อไปนะคะ "ดนตรี กวีศิลป์" อ้อ...เกือบลืม"หนูอัยย์"พิธีกร พูดจาชัดถ้อยชัดคำและฉะฉานดีจัง ร้องเพลงเพราะด้วย น่าจะลองออกอัลบั้มเพลงเก่าๆ ดูสักทีหรือเคยออกแล้วก็ไม่รู้