....สวัสดีครับ....

ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่บล็อกอันแสนวิเศษของแม่ผม

ซึ่งผมอยากบอกกับทุกๆ คนว่า วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของผมเองครับ

ซึ่งเป็นวันที่แสนวิเศษอีกวันหนึ่งของผมเลยก็ว่าได้

....เนื่องจากเพื่อนๆ ของแม่ผมได้บ่นว่า ทำไมนานๆ จึงอัพบล็อกซะที...

นี่แหละ..แม่โผ้ม..ครับ

ผมจึงเข้ามายึดพื้นที่ (ชั่วคราว) เพื่ออัพแทนแม่ซะหน่อย

ทีแรกผมว่าจะเล่าถึงความเป็นมาในชีวิตของตนเอง

แต่ก็ไม่ค่อยจะมีอะไรพิเศษเหมือนคนอื่น

เลยเลิกคิดถึงเรื่องนี้ไป

ผมกับแม่ผม..มีวันเกิดอยู่ในเดือนเดียวกัน ห่างกันวันเดียว

วันนี้ (17 พฤษภา) เป็นวันคล้ายเกิดของผม

แม่เล่าว่า...สมัยก่อนแม่ลาคลอดได้ 28 วันเท่านั้น

จึงเอาผมไปให้ปู่ ย่า และอาๆ เลี้ยง ครับผม

จนผมเข้าใจว่าปู่กับย่า คือ พ่อกับแม่

เวลาใครถาม....ผมก็จะบอกว่า พ่อชื่อปู่ แม่ชื่อย่า

และผมก็เรียกพ่อกับแม่ว่า...อา...

มันก็ติดปากมาจนปัจจุบัน แก้ไขไม่ได้ครับ พอเรียกว่า ..แม่.. แล้วเขินอ่ะ

แม่ผมจึงเป็น...”อาก้อย”...ของผม ของเพื่อนผม และของ.....

ผมอยากถามพี่ๆ ลุง ป้า น้า อา ที่เข้ามาอ่านนี้ว่า คิดยังไงกับวันเกิด

วันเกิดเป็นวันที่เจ้าของวันเกิดควรจะมีความสุขใช่มั้ยครับ  

คิดถึงแม่ เข้าวัด ทำบุญตักบาตร มีเค้กวันเกิด มีของขวัญมากมาย ไปทานข้าวกับครอบครัว

ผมก็เคยมีวันเกิดอย่างนี้เหมือนกัน  แต่มันจำไมได้แล้ว

เพราะครอบครัวของเราไม่ได้ให้ความสำคัญกับวันเกิดกันเท่าไหร่หรอกครับ  

มันก็เป็นแค่วันธรรมดาวันนึง

ที่ได้แน่นอนคือ คำอวยพรวันเกิดจากยาย แม่ พ่อ ลุง ป้า อาๆ และน้าๆ

แต่ก็มีบ้าง ที่จะได้ของเล็กๆ น้อยๆ

อย่างเมื่อเช้าก็ตื่นขึ้นมาไปใส่บาตร

…ยังไง ยังไง ผมก็มีความสุขครับ...

.

.

.

.

พรุ่งนี้ 18 พฤษภา เป็นวันคล้ายวันเกิดแม่ของผม (อาก้อย)

ผมจะบอกว่า...

“อาก้อยครับ

น้องโก้กับพ่ออยากให้อาก้อยมีสุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆ

น้องโก้จะเป็นเด็กดีให้อาก้อยชื่นใจ

อยากให้ครอบครัวเราอบอุ่นไปนานแสนนาน

อยากให้อาก้อยรู้ว่าคนใกล้ๆ ตัวอาก้อยนี่เองที่มีความรักและกำลังใจให้อาก้อยเสมอ

สุขสันต์วันเกิดครับอาก้อย.....พวกเรารักอาก้อยคร้าบบบบบ

และ

ขยันทำงานหาเงินมาเลี้ยงลูกนะคร้าบ

อ้อ....ที่ผมรักอาก้อยมากที่สุด ก็เพราะว่าอาก้อยมีผมได้เพียงคนเดียว

เหตุผลหรือครับ....ตอนนี้อาก้อยไม่มีมดลูกแล้ว

อิ อิ อิ อิ”