ยอดเขาหนอง..........................................

สำหรับคนที่หลงไหลเดินป่าฝ่าดงเคยนั่งลงถามตัวเองไหมว่าเราเคยเดินป่ามาแล้วกี่ครั้งกี่สถานที่ เคยลองนั่งนับดูไหมว่าระยะทางคร่าวๆ ที่เราเดินหากนำมารวมกันมันยาวมากน้อยเท่าใด แล้วเราเคยไหมว่ารู้สึกว่าเราได้อะไรมาบ้างกับการเดินทางเหล่านั้น  หากกล่าวถึงการเดินทางแบบนับครั้งเชื่อเหลือเกินว่าหลายๆคนคงนั่งอมยิ้มแย้มมุมปากให้กว้างที่สุดแล้วนึกถึงสิ่งที่ผ่านมาคิดว่าเรานี่แหละท่องป่ามาทั่วทิศมากด้วยชั่วโมงเดินดง แต่ก็คงมีอีกหลายๆ คนเช่นกันที่รู้สึกว่าเรามันอ่อนหัดนักกับกิจกรรมประเภทนี้และนั่งคาดฝันว่าซักวันหนึ่งตัวเองจะได้มีกาสออกมายืนประกาศว่าข้านี้แหละเป็นอีกมนุษย์ที่หลงใหลการเดินดงและได้สะสมระยะไมล์การเดินเท้าที่เป็นแนวหน้าหาใครมาเปรียบได้  ทว่าทางในการเดินทางแต่ละครั้งจะมีใครบ้างที่รับรู้ว่าทุกย่างก้าวที่เราฝ่าดงพงไพรนั้น  เราได้อะไรออกจากธรรมชาติมาบ้างนอกจากความภูมิใจเล็กๆ น้อยๆ ที่เอามาประกาศความยิ่งใหญ่ของสองขาที่ดั้นด้น จะมีใครไหมที่เดินดงแล้วหากิจกรรมอื่นๆ นอกจากการเดินฝ่าทางชันเพื่อพิชิตจุดหมายปลายทาง ที่กล่าวมาทั้งหมดใช่เหล่านั้นจะไม่ดีเพราะตัวเองก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกันดังนั้นสิ่งที่ทำก็ต้องเป็นสิ่งที่ดีและถึงตอนนี้ก็ยังคิดว่ามันดีอยู่เช่นเดิม 

น้ำตกระหว่างทางเดิน.....................................

อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็นหนึ่งอุทยานแห่งชาติสวยในจังหวัดสุราษฎร์ธานี นับว่าเป็นอุทยานแห่งชาติต้นๆ ของจังหวัดนี้ที่ได้รับความนิยมจากนักเดินทางท่องไพรน่องโตตีนใหญ่ทั้งรุ่นเก่าและหน้าใหม่  ด้วยเป็นที่รู้ๆ กันว่า ณ พิกัดความสูง 1,530 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลางของยอดเขาหนอง ยอดเขาที่รั้งตำแหน่งจุดสูงสุดของจังหวัดสุราษฎร์ธานีนั้นมากด้วยความหลากหลายทางธรรมชาติไม่ว่าจะเป็นสภาพป่าที่สมบูรณ์และมากด้วยไม้ดอกที่สวยงามรวมถึงมากชนิดด้วยเหล่าสกุณาและสีสันที่สวยงามของหมู่ภมรที่มีอยู่หลากหลายชนิดไม่น้อยไปกว่าความสวยงามอื่นๆ ที่มีอยู่ซึ่งหล่อหลอมเป็นป่าสวยแห่งเขาหนอง
     การเดินทางในครั้งนี้ของผมนับว่าเป็นครั้งที่คงต้องจดจำอีกครั้งหนึ่งเพราะเพื่อนร่วมทางที่ต้องร่วมกันฝ่าทางชันขึ้นยอดเขาหนองนั้นแม้จะรู้จักมักคุ้นกันมานานปี ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เราได้ร่วมกันบุกป่าฝ่าดง ด้วยการเดินทางครั้งผ่านๆ มาแม้จะมีเพื่อนใหม่มาร่วมทางแต่ผมก็ยังมีเพื่อนร่วมทางที่มักคุ้นเสมอๆ ตรงนี้เชื่อว่าคนเดินทางป่ามักจะรู้สึกอุ่นใจเสมอเมื่อร่วมทางกับคนที่รู้ใจ แม้จะรู้ว่าเพื่อนใหม่มักจะรู้ใจกันโดยที่ใช้เวลาไม่นานนักหากร่วมทางป่าด้วยกันแต่นั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับการเดินทางเพราะเทือกเขาสูงที่อยู่เบื้องหน้าขณะยืนวางแผนการเดินทางกับเจ้าหน้าที่บริเวณหน้าที่ทำการนั้นมันสูงลิ่วจนใจที่พองโตตอนเดินทางมานั้นเริ่มถดถอยลงไปอย่างน่าใจหาย

สภาพทางเดินที่ป่าถูกปกคลุมด้วยมอสเขียวขจี........................................

เส้นทางเดินสู่ยอดเขาหนองนับว่าเป็นเส้นทางเดินที่ไม่ต่างกันกับยอดเขายอดนิยมอื่นๆ ที่มีอยู่ทางภาคใต้คือทางมักจะชันสลับกับชันมากและสุดท้ายก่อนถึงยอดก็จะชันมากๆ แต่ละเส้นทางจะโหดจะดีคงต้องวัดกันที่ระยะทางเดินว่าจะมากน้อยต่างกันเท่าใด ตรงนี้เชื่อว่าขาประจำป่าใต้คงรู้กันดีว่ามันเป็นอย่างไรและเขาหนองเส้นทางไต่สู่ระดับความสูง 1,530 เมตรจากระดับน้ำทะเลนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยซึ่งแม้ก่อนการเดินทางมาเยือนแม้จะทำใจมาแล้วแต่ก็ยังขยาดกับเขาสูงทะมึนที่อยู่ตรงหน้าอยู่ดี แต่จากคำเล่าขานถึงความสวยงามของ พิกัดนั้นมันได้มาจะโลมใจให้ส่งกำลังไปยังแข้งขาที่ต้องทะยานสู่ที่หมายกระปรี่กระเปร่าขึ้นได้มากโข อย่างที่กล่าวการเดินทางของเราเที่ยวนี่เดินป่าศึกษาธรรมชาติพวกเราจึงเดินกันแบบไม่เร่งรีบ ถึงเราจะรีบสภาพเส้นทางก็คงไม่อำนวยมากนักเพราะทางมันชันชนิดก้าวซ้ายขวาได้ไม่เกินสิบก้าวเราก็ต้องนั่งพักสูบลมเข้าปอดกันที ซึ่งตอนนั่งพักนี้แหละเป็นเวลาที่เราได้นั่งสังเกตธรรมชาติรอบตัวกันได้อย่างเต็มที่ วันแรกของวันเราได้ระยะทางไม่มากนักริมธารเล็กๆ ที่ไหลหลอมร่วมกับสายธารน้ำตกดาดฟ้าตรงชั้นที่ 17 ได้ถูกจับจองให้เป็นที่พักของคนเดินทางกลางไพร ซึ่งการเดินทางของเราวันนี้โชคไม่น้อยที่เราเตรียมที่พักพร้อมก่อนที่ฝนห่าใหญ่ตกมาชโลมป่าให้ชื้นแฉะ ป่าใต้เป็นหากนักเดินทางใดต้องการเข้าไปพิสูจน์ความงามนั้นสิ่งหนึ่งที่ต้องเตรียมและทำใจรับสภาพคือสายฝนที่พร้อมที่จะโหมกระหน่ำได้ตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นช่วงใด หากเป็นช่วงฤดูมรสุมเชื่อได้เลยว่าดีสุดก็โดนฝนซักครั้งเลวร้ายสุดคือต้องเจอฝนตลอดเวลาที่เดินทาง

ทิวทัศย์เหนือเขาสูง..................................

ด้วยส่วนตัวชอบเดินป่าตอนฝนตกแม้จะทำให้การเดินไต่ทางชันนั้นจะอยากลำบากขึ้นแต่รู้สึกด้วยตัวเองว่ามันไม่คอยเหนื่อยมากนัก  และชอบดูป่าในขณะที่ชื้นแฉะมันรู้สึกถึงความอิ่มเอมของป่า แต่นั้นแหละความชื้นมักก่อปัญหามากมายให้กับการใช้ชีวิตอย่างป่าโดยเฉพาะนักเดินทางที่ชื่นชอบการถ่ายภาพมักจะไม่สุขใจนักกับกล้องตัวโปรดที่ต้องอยู่ท่ามกลางความชื้นนานๆ
     วันที่สองของการเดินทางยังคงไต่ความสูงขึ้นไปแบบเนิบๆ จาก 8 โมงเช้าจวบจน 4โมงเย็น เราจึงสามารถยึดพิกัดที่ตั้งใจไว้และตลอดการเดินทางเราก็ได้สัมผัสกับความหลากหลายที่ล้วนแล้วแต่งดงามแทบทั้งสิ้น เริ่มจากความตื่นเต้นเมื่อหนึ่งในเพื่อนร่วมทางเดินชนิดที่กล่าวได้ว่าเกือบสัมผัสกับลิ้นงูเหลือมตัวโตประมาณขวดน้ำอัดลมขนาด 2 ลิตร ยาวร่วม ๆ 3 เมตรจนทำให้การเดินของเราตกอยู่ในภวังค์และหลอนกันอยู่พอสมควร ทว่าช่วงที่เหนื่อยเราก็แทบลืมสิ่งที่ได้เห็นมาและเมื่อเราก้าวเดินบนความสูงราว 1,300 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เราก็ได้สัมผัสกับสภาพป่าโบราณที่สวยงาม รวมถึงเอื้องสายเสริต กล้วยไม้งามที่สามารถพบได้เฉพาะป่าทางใต้เท่านั้นและเท่าที่เห็นที่นี่มีเอื้องชนิดนี้หนาแน่นมาก แม้เราจะขึ้นมายอดเขาแห่งนี้ช่วงปลายของฤดูที่พวกมันออกดอกแต่เรายังได้เห็นพวกมันมากช่อเช่นกัน และเท่าที่สังเกตในบริเวณดังกล่าวยังมีกล้วยไม้ชนิดอื่นๆ อีกหลายพันธุ์ด้วยกัน

เอื้องสายเสริตช่อใหญ่บนยอดเขา............................

นอกจากนี้ยังมีเสียงแว่วมาจากเจ้าหน้าที่นำทางว่าที่นี้สามารถพบสิงโตอาจารย์เต็ม กล้วยไม้ในสกุลสิงโตกลอกตาที่น่าหลงใหล ที่สำคัญเป็นชนิดเดียวที่สามารถพบได้เฉพาะเทือกเขาทางภาคใต้ไม่กี่ที่เท่านั้น ซึ่งตอนนี้เท่าที่รู้และเคยเห็นคือเทือกเขาหลวง อุทยานแห่งชาติเขาหลวง ยอดเขาพนมเบญจา อุทยานแห่งชาติเขาพนมเบญจา แล้วที่อื่นๆ ในจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุราษฎร์ธานีและในการเดินทางในครั้งนี้ผมหวังที่จะได้เห็นมันอีกซักครั้ง ด้วยส่วนตัวผมชื่นชอบกล้วยไม้กลุ่มนี้มากที่สุดในบรรดากล้วยไม้ชนิดอื่นๆ เท่าที่เคยเห็นมาซึ่งตรงนี้คงทุกคนคงมีมาตราวัดเป็นของตัวเอง
     สภาพป่าบนยอดเขาหนองหากจะบอกเล่าให้ทุกคนพอเห็นภาพคงต้องใช้ดอยยอดฮิตอย่างอินทนนท์เป็นป่าที่น่าจะเปรียบเทียบและเห็นภาพได้ดีที่สุด แต่นั่นแหละดอยอินทนนท์รถถึงจุดที่ว่า  แต่ยอดเขาหนองเราต้องดั้นด้นขึ้นเนินชันกันหลายชั่วโมงกว่าจะได้รางวัลนั้นมา จึงทำให้เรารับรู้ว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นสวยงามและมีคุณค่ามากกว่าหลายเท่านักซึ่งตรงนี้เชื่อว่านักท่องไพรทุกคนคงรับรู้กันเป็นอย่างดี ซึ่งสภาพป่าเหล่านี้หากเราเดินป่าทางภาคใต้ไม่ว่าเทือกหรือยอดใดหากจุดนั้นมีความสูงกว่า 1,200 ระดับน้ำทะเลปานกลางส่วนมากจะมีสภาพป่าที่ไม่แตกต่างกันมากนัก
     เราใช้ชีวิตอยู่บนยอดเขาหนองเมื่อเปรียบเทียบกับเวลาเดินเท้าขึ้นมาหลายชั่วโมงแทบจะไม่ได้แต่ตลอดเวลาที่เราอยู่บนนั้นทุกๆ อณุที่หลอหลอมเรากันในธรรมชาติแห่งนั้นมันช่างเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่มีคุณค่าจนอยากจะหาช่วงเวลาใดมาเทียบเคียงได้ 
      6 ชั่วโมงคือเวลาการเดินเท้าลงจากยอดเขาหนองของกลุ่มนักท่องเที่ยวทั่วๆ ไปที่รารับรู้มา ทว่าเราเริ่มเดินเท้าจากยอดเขากัน 8 โมงเช้า ถึงจุดหมายปลายทางเวลาล่วงเลยไปถึง 4 โมงเย็น สรุปได้ว่าเราใช้เวลาไปร่วมๆ 10 ชั่วโมงเต็ม ออกมาที่ทุกคนมีสภาพที่ไม่ต่างกันคือสะบักสะบอม อ่อนเพลียเท้าระบมกันทุกคน ภาพของยอดเขาสูงขณะที่เรายืนดูมันตรงจุดเดิมก่อนการเดินทาง มันเกิดความรู้สึกที่ไม่ต่างจากตอนวันที่เราเริ่มเดินขึ้นเท่าใดนักแต่ความกลัวระคนความทึ่งต่อมันกลับทวีคุณมากขึ้นหลายเท่านัก และผมก็ได้รับรู้อีกเรื่องราวของคำว่าป่า นั้นมันมากด้วยหลายความหมาย มากเสียจนเรามิอาจจะก้าวล้ำล่วงลึกถึงมันได้อย่างถ่องแท้.......
     
     
     
     
 
     สถานที่ติดต่อ
     อุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น อ.นาสาร จ.สุราษฎร์ธานี 84120
     โทรศัพท์ 0-7734-4633, 0-7729-9214
     อัตราค่าบริการเดินทางขึ้นเขาหนอง
      500 บาท/เจ้าหน้าที่ 1 ท่าน/นักท่องเที่ยว 1 กลุ่ม (จำนวนเจ้าหน้าที่ขึ้นอยู่กับจำนวนนักท่องเที่ยว)