เด็กน้อยชาวพม่าริมแม่น้ำเมย.........ใกล้ตลาดริมเมย

ช่วงฝนกำลังโปรยปรายลงมาน้ำตกหลายที่คงจะเอ่อล้นด้วยสายน้ำ  ผมได้มีโอกาสเดินทางไปเลาะเที่ยวแถวๆ ริมชายแดนแถบจังหวัดตาก ช่วงที่พม่าประท้วงพอดิบพอดี เลยทำให้เมืองค้าขายอย่างอำเภอแม่สอดดูจะตึงๆ ไปด้วย ผมไม่ได้ไปรับรู้อะไรมากครับไปเที่ยวอย่างเดียว เดินถ่ายรูปไปเรื่อย จากริมเมยเข้าตลาดในตัวอำเภอแม่สอด ดอดเข้าวัดโน้นวัดนี้ตามประสา คนเดินทาง

วัชุมพลคีรี วัดสวยที่จำลองมาจากมหาเจดีย์ ชเวดากอง

 แม่สอดนี้ก็นับว่าเป็นอำเภอหนึ่งของบ้านเราเหมือนกันเพราะที่นี่มันมากด้วยผู้คนหลายเชื้อชาติมากที่หนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นคนไทย คนจีน คนแขก คนพม่า ชาวกะเหรี่ยงชาวม้งและก็ไทยใหญ่ จึงทำให้ที่นี่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมมากตามไปด้วย  และในการเดินทางของผมในครั้งนี้เดินเข้าไปในชุมชนอิสลามเหลือบไปเห็นร้านกาแฟ ธรรมดาอยู่ร้านหนึ่ง อาบัง นั่งเสวนากันอยู่เกือบเต็มร้านพูดภาษาอะไรก็ไม่รู้  อีกมุมร้านก็น่าจะเป็นเชื้อสายจีนก็กำลังถกปัญหาอะไรซักอย่างดังแข็งกันอื้ออึง แต่นั่นใช่ที่ผมจะสนใจ   ด้วยอีกมุมของร้านชายวัยเลยกลางคนไปหลายปีกำลังก้มๆ เงยๆ เหงือตก มุดเก็บอะไรบ้างอย่างรู้ได้เลยว่าของกินเพราะหลังจากแก่หงิบออกมาใส่จานก็มีคนไปส่งตามโต๊ะ เลยดอดเข้าไปดูใกล้ๆ มันคือโรตีโอ่ง เสียงแว่วจากเจ้าของร้านลอยมาเสมือนรู้ว่าผมกำลังอ้าปากถาม

แปะติดกับโอ่งที่มีถ่านร้อนแดงกองอยู่ไม่นานแป้งก็สุกหอมกรุ่น

กาแฟหนึ่งและก็ชี้ไปที่แผ่นโรตีไหม้เกรียมนั้นเป็นนัยให้เขารับรู้ว่าผมอยากลองมัน  ไม่นานนักแผ่นโรตีกรอบนอกนุ่มในก็มาถึงโต๊ะพร้อมนมข้นหวานและกาแฟร้อนไอฟุ้ง  อร่อย......คือสิ่งเดียวที่พอจะบอกกล่าวคนอื่นๆ ได้และน่าลองมากหากเดินทางไปเยือนแม่สอด

วิธีการข้นของที่น่าทึงอีกอย่างมีให้เห็นได้ไม่อยากในแม่สอด

ออกจากแม่สอดเดินทางต่อไปยังน้ำตกพาเจริญ น้ำตกที่อยู่ริมทาง 1090 ซึ่งเป็นเส้นทางมุ่งสู่อำเภออุ้มผางอำเภอที่เป็นที่ตั้งของน้ำตกทีลอซู ทว่านั่นมันห่างออกไปอีกราว 160 กิโลเมตร ด้วยเวลาที่มีน้อย ผมเลยมีโอกาสเดินทางไปได้แค่ 36 กิโลเมตร .......น้ำตกพาเจริญ  แม้น้ำยังไม่มากแต่ก็ยังเห็นได้ถึงความสวยงามของน้ำตกแห่งนี้และบางที่หากน้ำมากกว่านี้ที่นี่อาจจะดูไม่สวยก็อาจเป็นได้เพราะน้ำอาจถ่าโถมลงมาจนไม่เป็นริ้วของชั้นน้ำตก

น้ำตกพาเจริญ

ผมออกจากน้ำตกย้อนกลับอำเภอแม่สอด ท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำ แต่ยังเห็นออกไปนอกตัวรถได้ไกลอยู่พอควร สองฝั่งถนนเขียวขจีไปด้วยนาขาว และรู้สึกได้ว่าความขจีของทุ่งนานั้นมันเป็นความเขียวที่ดูแล้วสดชื่นและดูจะสดชื่นว่าเขียวอื่นๆ ที่ได้เห็น.......รู้สึกกันอย่างนี้หรือเปล่า

ผมเลยแม่สอดมุ่งหน้าไปยังอำเภอแม่ระมาด ที่หมายของผมคืออุทยานแห่งชาติขุนพะวอตั้งใจว่าจะใช้ที่นั้นเป็นที่พำนักก่อนจะใช้เวลาที่เหลืออีกไม่มากนักท่องไปในอุทยานแห่งนั้น

น้ำตกขุนพะวอ น้ำตกขนาดใญ่ที่น่าสนใจมากที่หนึ่ง

ซึ่งเช้าวันใหม่ก็ไม่ผิดหวัง หลังจากตื่นแต่เช้าไปดูทะเลหมอกซึ่งที่นี่หน้าฝนก็มี ผมก็ได้มีโอกาสท่องไพรไปยังน้ำตกขุนพะวอ .....2.8 กิโลเมตร คือระยะที่ต้องเดินเท้า แต่ด้วยสภาพเส้นทางที่สูงชัน ไปกลับผมใช้เวลาไปกว่า 3 ชั่วโมง แต่น้ำตกสูงกว่า 90 เมตร กลางหน้าฝนก็ไม่ทำให้การเดินเท้านั้นไร้ค่า ระหว่างทางยังได้เห็นทิวทัศย์สุดสายตาแล้วยังมากด้วยดอกไม้ป่านานานชนิด โดยเฉพาะกล้วยไม้สกุลสิงโตกลอกตามีให้เห็นตลอดสันเขาที่เดินผ่าน

ทะเลหมอยามเช้าใกล้ที่ทำการอุทยาน

ระหว่างเดินทางกลับระกว่างทางก็มีน้ำพุร้อนแม่กาษาและน้ำตกเล็กๆ อย่างน้ำตกแม่กาษาให้สัมผัสความอุดมณ์ของราป่าที่นี่เป็นรางวัลส่งท้ายการเดินทาง  ระหว่างการเดินทางผมตั้งใจไว้อย่างเหนี่ยวแน่นว่าหนาวนี้ผมจะต้องเดินทางมานั่งฟังสำเนียงแห่งธรรมชาติที่อุทยานแห่งนี้อีกให้จงได้ ด้วยเชื่อว่าช่วงนั้นจะมีนักเดินทางอีกมากเดินทางขึ้นเหนือไปสัมผัสมวลอากาศหนาว แต่ที่นี่น่าจะเงียบสงบมากที่หนึ่งแล้วที่นี่ก็สวยงามใช่ด้อยกว่าที่อื่นเพียงแต่ที่นี่ไม่อยู่ในอันดับที่ใครๆ เขาประกาศกันเท่านั้นเอง

..........................................ไว้มีโอกาสเดินทางจะมาเล่าสู่กันใหม่นะครับ...........................