เนื่องจากตอนนี้ การจัดตั้งรัฐบาลน่าจะไม่มีอุปสรรคอะไร
ในการซื้อพรรคต่างๆเข้าร่วมรัฐบาลของทักษินก็เสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อย
แปลกนะ ที่พอเป็นอย่างนี้ แม้ไม่มีหลักฐาน ก็กล้าพูดว่ามีการใช้เงิน
เพื่อแลกกับบางอย่างในการจัดตั้งรัฐบาลครั้งนี้

ซึ่งไม่ต่างกับความเชื่อที่ว่าทักษินเป็นคนออกเงินในการเลือกตั้งครั้งนี้
และเป็นเจ้าของพรรคตัวจริง

ทุกๆความเชื่อ ที่คนไทยราวๆ 50%ของประเทศเชื่อ
ในบางข้ออาจจะ 100% เช่นข้อที่ว่า พรรคพลังประชาชน เจ้าของพรรคคือทักษิน

แต่มันไร้ประโยชน์ ที่จะไปสนใจเรื่องเหล่านั้น
เพราะเราคงได้แต่วิจารณ์ ระบายความรู้สึกไปแค่นั้น

เมื่อ 6-7 ปีที่ผ่านมา เราเดินทางไปที่พรรคประชาธิปัตย์
จำได้ว่า ไปไม่ถูก กว่าจะไปถึงพรรคได้เล่นเอาเหนื่อยโทรม

ที่บากหน้าไปหนนั้น เพราะคิดว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่จะมีส่วนทางการเมืองได้บ้าง
เราไปแสดงจุดประสงค์ว่า ขอสมัครเป็นสมาชิคพรรค
ทางพรรคก็สอบถาม ตรวจสอบประวัติ แล้วให้กรอกประวัติ
แล้วให้ทิ้งหลักฐานคือ สำเนาทะเบีบนบ้าน กับบัตรประชาชนไว้
แล้วอีก 1 อาทิตย์ให้เข้าไปพบอีกครั้ง

ช่วงนั้น ความรู้สึกต้องช่วยพรรคนี้เพื่อให้ชนะเลือกตั้งมีมาก
เพราะความที่กลัวว่าถ้าทักษินชนะเลือกตั้งแล้วเราคงไม่มีความสุข
ตอนนั้นความชั่วของทักษินยังไม่ปรากฎมากขนาดนี้
เพียงแค่รู้สึกว่าคนๆนี้ไม่ชอบมาพากล
เราต้องทำอะไรสักอย่างที่ควรจะทำ

เมื่อครบ 1 เดือน ก็ไปที่ทำการพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง
แล้วก็ได้บัตรประจำตัว เพื่อเป็นหลักฐานว่าได้เป็นสมาชิคพรรคแล้ว
หลังจากนั้น ก็กลับบ้านมา
เป็นสมาชิคพรรคแล้วก็ไม่รู้ว่า จะช่วยพรรคยังไง
จะทำยังไงดี เพราะเท่าที่ไปถึงพรรคมา ก็ไม่มีใครสนใจผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้
จะเชื่อเชิญให้ไปชงกาแฟที่พรรคก็ไม่ชวน
จะให้ลงสมัคร สส. ก็ไม่เชิญ ทั้งๆที่ ในใบสมัครก็ให้กรอกเรื่อง
การศึกษาซะละเอียด

คุณสมบัติขนาดนี้ ดีกว่า สส.บางคนในเขตจังหวัดที่อยู่ตอนนี้ซะด้วยซ้ำไป

แต่ในเมื่อไม่มีเส้นสายอะไรก็ต้องนอนอยู่บ้าน กอดอุดมการณ์
กอดบัตรสมาชิคพรรคไว้

หลังจากนั้นก็ติดตามไปฟังการปราศรัยของพรรคทุกครั้ง
ที่สามารถไปถึง ได้เจอเพื่อนร่วมความคิดมากมาย
ได้เห็นเหตุการณ์ที่ คุณมัลลิกา นักข่าวสาวที่
รายงานข่าวการปราศรัยหาเสียงของพรรค
เจอกระดาษทิชชูปาใส่ แล้วข่าวออกมาว่าเจอตบที่เวทีปราศรัย
หนนั้นรู้เลยว่าการบิดเบือนข่าวนี้มีเกินความเป็นจริงได้เยอะแค่ไหน
เพราะนั่งห่างคุณมัลลิกา แค่ 1 ฟุต

หนนั้นได้ช่วยพรรคประชาธิปัตย์แค่เอาเอกสารต่างๆมาแจกกะเพื่อนๆที่ทำงาน

แล้วครั้งนั้น ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เหมือนเป็นการช่วยพรรค แบบเป็นเรื่องเป็นราวมากที่สุด

ก่อนการเลือกตั้งครั้งนี้ ก็กังวลว่าพรรคคงแพ้อีกแน่นอน
แล้วก็คิดว่าจะช่วยได้ยังไงบ้าง
จะเดินไปที่ทำการพรรคดีไหม เพราะจังหวัดที่มาอยู่
ไม่เหมือนกรุงเทพ สังคมต่างจังหวัด ดูเหมือนง่ายแต่ยาก
เพราะการกระทำการใดๆ ของคนๆนึงมันย่อมไปสู่สายตาใครๆได้ง่าย
ห่วงว่า ญาตๆจะนินทาว่าร้ายว่า บ้า

ก็ได้แต่นั่งด่าทักษินหน้าคอม ไปพูดโน้มน้าวคนนั้นคนนี้ให้เชื่อ ให้คล้อยตาม
ใครแตะพรรคก็ด่ากลับ แก้ตัวให้
ทำตัวเหมือนเป็นภรรยาน้อยคุณอภิสิทธิ์เข้าไปทุกวัน
ทั้งๆที่ กลุ่มคนที่ใช้คอมพิวเตอร์ก็ไม่ได้มากนักเมื่อกับประชาชนทั้งประเทศ
หนำซ้ำเวบที่มีคนเข้าไปมากที่สุด ในการคุยเรื่องการเมือง
ก็กลายเป็นเวทีจัดตั้งของพรรคพลังประชาชน ราชดำเนินไง


วันนี้พรรคชาติไทย และพรรคอื่นๆก็ตอบตกลงเข้าร่วมรัฐบาลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
แล้วดูเหมือนทุกๆพรรค อยากเข้าร่วมรัฐบาลหมดเลย

ก่อนเลือกตั้ง และหลังเลือกตั้ง มีเพียงพรรคประชาธิปัตย์พรรคเดียวที่ชัดเจนว่า
ไม่สามารถทำงานร่วมกับพรรคพลังประชาชนได้
เงื่อนไขอันนี้ อาจจะเป็นจุดขายปกติของพรรคอันดับ 2
ที่หวังคะแนนเสียงต่อกลุ่มคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับรัฐบาลทักษินชุดที่แล้ว
แต่ยังไงก็ช่าง เราเชื่อว่า เรากับพรรคมีอุดมการณ์เดียวกัน

เมื่อวันนี้มาถึง อยากให้คนที่นั่งด่าทักษินและพวก
พร้อมกับบอกว่า อยากได้ประชาธิปัตย์เป็นรัฐบาล
ทำอะไรให้มากกว่าการนั่งพิมพ์หน้าคอม แล้วตำหนิเตียนแต่เพียงอย่างเดียว

ทุกๆสิ่งที่เราอยากให้เป็นไม่แน่ว่า เราอาจจะทำมันได้
แม้ไม่ทั้งหมด แต่คิดว่าเราน่าจะมีส่วนมากกว่านี้

แม้จะพ่ายแพ้ แต่ถ้าได้ทำถึงที่สุดแล้ว ก็ไม่ต้องรู้สึกผิด

ปีใหม่ อยากเห็นความคิดที่เดินไปข้างหน้า ในการทำให้พรรคประชาธิปัตย์
ชนะเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมัยหน้า
แม้ว่า เราคงจะต้องด่าระบายอารมณ์ ยังต้องแสดงความคิดเห็น
เพื่อแสดงจุดยืน แต่ คงถึงเวลาที่จะได้ลงมือทำ
ในสิ่งที่ควรทำก่อน แล้วเห็นผลมากกว่า

หวังว่าปีใหม่ คนที่คิดแบบดิฉันคิด จะคิดสิ่งนี้ออก
ว่าเราจะทำไรได้มากกว่านี้

หวังว่า ความหวังของทุกคนจะเป็นจริง
ขอให้ทุกๆคนมีความสุข บนพื้นฐานแห่งจริยธรรมนะคะ

ปล. อย่าลืมฟังเพลงให้จบนะคะ