ใครๆต่อหลายคน ห่วงว่าคนไทยคงเครียดและไม่มีความสุข
แต่เรากลับรู้สึกว่า คนไทยไม่มีความสุขจริงๆเหรอ
แต่เราไม่เห็นว่าเราจะรู้สึกห่วงชาติบ้านเมืองอะไรเลย


หลายๆครั้งที่เราสับสน ว่าเรารู้สึกยังไงกับเหตุการณ์การเมืองตอนนี้
เศร้าไหม...ไม่เศร้า..
เครียดไหม...ไม่เครียด..

หรือว่าเราไม่รักชาติ ไม่ชาตินิยม เข้าไม่ถึง  ไม่เป็นพลเมืองดี
เราไม่เคยออกไปชุมนุมประท้วง มากที่สุดของเราก็ไปฟังปราศรัยของพรรคการเมืองบ้าง
เราไม่รู้สึกอะไรเลย เวลามีข่าวว่าจะตัดแบ่งส่วนนึงของประเทศเพื่อแลกกับอะไรสักอย่าง
เราไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดเวลา เห็นธงชาติไทยไปแปะอยู่บนรองเท้าไนกี้ของฝรั่ง
(แต่เกลียดทักษินตอนเห็นชื่อเค้ามาแปะบนธงชาติ)

เราไมรู้สึกว่า กระแสโลกร้อน จะลดให้โลกหายร้อนลงได้
และเราก็ไม่เคยทำอะไรสักอย่างเพื่อลดโลกร้อนเลย
ที่เราใช้ถุงผ้าก็ใช้เพราะมันสวย และมันก็ใส่ของได้เยอะดี
ไม่เปิดไฟหลายๆดวงโดยไม่จำเป็นเพราะมันเปลืองไฟ
ต้องใช้บริการรถเมล์เพราะ..ไม่มีเงินซื้อรถ

เราไม่มีความรู้สึกว่า ทำไงไม่ให้นกเงือกสูญพันธ์
แล้วยังถึงกับงุนงงด้วยซ้ำเวลามีใครสักคนนึงใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต
เพื่อสงวนพันธ์สัตว์อะไรสักอย่าง
เราไม่เคยอยากไปทำบุญด้วยการปล่อยนกปล่อยปลา ซื้อโลงศพ หรือสเดาะเคราะห์
เราแทบไม่เคยไปวัด ใส่บาตร หรือทำกิจกรรมทางศาสนาใดๆเลย


เราแต่เฝ้าคิดว่า ถ้าเดินๆไปแล้วเจอกระเป๋าตัง...สักล้าน เราจะตามหาเจ้าของคืนไหมนะ
แต่สุดท้ายก็คิดว่าต้องคืน เพราะกลัวว่า จะมีความผิด แต่ไม่ได้คิดอยากคืน
เพราะห่วงว่าเจ้าของเงินจะเดือดร้อน

เราไม่เคยสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนสักคืน แต่เราก็อ่านหนังสือธรรมตอนนั่งห้องน้ำทุกเช้า

เราคิดอยากเห็นการออกไปชุมนุมประท้วงของพันธมิตรได้รับชัยชนะ
เพราะหมายถึงอีกฝ่ายก็แพ้ (ทักษินและพวก) และเราคงจะมีความสุข สมหวัง
เราไม่เห็นรู้สึกว่า ประเทศชาติจะต้องเป็นยังไงถ้าพันธมิตรออกไปชุมนุมกัน
รถจะติดหรือไม่ติด เราก็เฉยๆ หนำซ้ำยังอยากให้รถติดเยอะๆ ติดให้หนักๆ
ติดให้การจารจรเป็นอัมพาตไปเลย
เพราะวันนั้นกรุงเทพจะได้แปลกตาไปบ้าง ถนนมีแต่รถจอด แล้วผู้คนมากมายก็ลงมาเดิน
ใช้ชีวิตกันแบบเดิน เดิน เดิน น่าจะดีกว่านั่งอยู่ในรถ แล้วบ่นออกมาว่ารถติด

เมื่อตอนเที่ยงดูรายการทีวี เรื่องเล่าเสาร์-อาทิตย์ เห็นคุณสรยุทธิ์ใส่เสื้อแดง
ยังแอบด่าในใจ ว่า "ไอ้พวก นปก."

แต่เหมือนเค้าจะได้ยิน  คุณสรยุทธิ์พูดว่า

"ผมใส่เพราะว่า มันเป็นเสื้อทีมชาติไทย
อย่าคิดว่า คนที่คิดไม่เหมือนคุณ คุณจะผลักให้เค้าเป็นศัตรูกับคุณ เพราะถ้าคิดแบบนั้น
ก็ไม่รู้ว่าประเทศชาติจะเดินไปทางไหน"

ประเทศชาติจะเดินไปทางไหน ไม่รู้ รู้แค่ว่า เราเดินไปปิดทีวี พร้อมกับยิ้มออกมาคนเดียว
ว่า...ทีวีเดี๋ยวนี้มันกี่มิติ กูคิดของกูคนเดียว ดันมาได้ยิน

ข่าวในรายการ เราเห็น คนที่ออกมาชุมนุมประท้วง ต่อต้านพันธมิตรที่เชียงใหม่
ใส่เสื้อแดง หมวกแดง อะไรๆก็เน้น แดงไว้ก่อน
ยืนถืออุปกรณ์ที่ช่วยในการประชาสัมพันธ์พลังรักชาติของเค้า
(อุปกรณ์เหมือนทำจากระบบอุตสาหกรรม ไม่แฮนเมด เหมือนเวทีพันธมิตร)
ดูๆแล้วก็สงสารตัวเอง ที่เกิดมาชาตินนึง ไม่เคยแสดงพลังอย่างนี้ออกมาบ้างเลย

กลุ่มคนรักชาติ ที่เชียงใหม่ บอกว่า ต่อไปนี้ ห้าม!! คุณจำลอง ใส่เสื้อม่อฮ่อม
เพราะเสื้อม่อฮ่อม เป็นของคนภาคเหนือ รวมทั้งห้าม 6 ผู้นำพันธมิตร
เดินทางไปเหยียบเชียงใหม่

อูย...จุกเลย เหมือนโดนตบหน้า
มันเหมือนตัวเราเองเกิดมาแต่ตัว ไม่ได้คาบอุดมการณ์ชาตินิยมแบบนี้ออกมาด้วย

เราเป็นคนชุมพรนะ เราเลยได้แต่คิดว่า สมบัติของคนชุมพรมีอะไรบ้าง
นึกถึงคำขวัญของจังหวัดชุมพรขึ้นมาทันที

"ชุมพร ประตูภาคใต้ ไหว้เสด็จในกรม ชมไร่กาแฟ แลหาดทรายรี ดีกล้วยเล็บมือ
ขึ้นชื่อรังนก.."

เอาล่ะ เราได้คำตอบในใจแล้วว่า เราจะแสดงพลังรักชาติและชาตินิยมของเราได้ยังไง 
ต่อจากนี้ไป...

ห้ามคนรักทักษินคนไหน กินกล้วยเล็บมือนาง
และรับประทานรังนก!!



...................................
แม้ว่าเราจะถามตัวเองอยู่บ่อยๆว่าเรารักชาติหรือปล่าว หวงแหนประเทศไทยหรือไม่
แต่เราก็ไม่เคยคิดว่า จะมีคนไทยคนไหน  กล้าคิด กล้าพูด โดยอ้างเอาคำพูดส่วนตัว
ที่คิดกันเองในกลุ่มก้อนตัวเอง มารวมเอาไว้กับความคิดของคนอื่น
แล้วพูดแทนคนอื่น ทั้งหมด
ในเมื่อประชาชนที่เชียงใหม่ส่วนนึง แสดงเป็นตัวอย่างให้เราเห็นแบบนั้น
ถ้าเราจะเอาอย่างบ้าง ก็คงทำได้ ใช่ไหม?

พวกหน้าเหลี่ยมคนไหน...กินกล้วยเล็บมือ & รังนก
ให้เห็นเมื่อไหร่...โดน!!...