หน้าบ้าน (In The Front of Home)

นิทรรศการโดย เด็ดเดี่ยว  เหล่าสินชัย

เป็นงานที่พัฒนามาจากความคิดที่ว่า ผมซึ่งเป็นคนเมืองโดยกำเนิดและอยู่ภายใต้สภาวะของเมืองมาโดยตลอด  โดยที่เมืองเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความ"อลหม่าน"หรือที่เราส่วนมากเรียกว่าความสับสนวุ่นวาย ความอลหม่านนี้เองได้ก่อให้เกิดสภาวะที่แตกต่างและแปลกแยกอย่างมากมาย กำแพงจึงเป็นตัวเลือกที่คนเมืองใช้เพื่อปิดกั้นตนเองออกจากความสับสนนั้นๆพื้นที่ทางความคิดของคนเมืองจึงถูกแบ่งออกเป็นสองอย่างชัดเจนคือพื้นที่ของความเป็นส่วนตัวและพื้นที่ของสาธารณะ

            พื้นที่สาธารณะคือที่ๆต้องเก็บกดความต้องการอันไม่ถูกต้องด้วยสังคมกำหนดเอาไว้ และความเก็บกดนี้มักจะถูกระบายในพื้นที่ส่วนตัวต่างๆไม่ว่าจะเป็นพื้นที่ส่วนตัวของกลุ่มหรือส่วนบุคคล พฤติกรรมส่วนหนึ่งของคนเมืองจึงมีการเปลี่ยนแปลงและถ่ายเทเปลี่ยนรูปเมื่อเข้าและออกไปในพื้นที่ต่างๆเหล่านี้ กำแพงหรือฝาบ้านจึงเป็นวัสดุตัวหลักใน นิทรรศการศิลปะ “หน้าบ้าน” ในครั้งนี้ ในการสื่อความหมายถึงการแบ่งพื้นที่ออกให้เป็นส่วนต่างๆซึ่งอาจเป็นทั้งพื้นที่จริงหรือพื้นที่เสมือนก็ตาม และประกอบกับงานภาพถ่ายที่แสดงถึงความเก็บกดปิดกั้นที่สังคมสาธารณะกระทำต่อเราด้วยรูปแบบของประสบการณ์ทางสังคมหรือวัฒนธรรมจรรยาต่างๆที่สังคมตั้งขึ้นมาเพื่อควบคุมมนุษย์ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสังคม ด้วยการย้อนทวนวัฒนธรรมด้วยมนุษย์คนหนึ่งซึ่งไม่ยอมใส่เสื้อผ้าไปเดินปนถนนแต่ทั้งหมดก็เป็นได้แค่ความฝันอันวิกลจริตเท่านั้นเพราะความจริงแล้วภาพทั้งหมดถูกสร้างด้วยคอมพิวเตอร์เพื่อให้เห็นความฝันหนึ่งที่ผิดปกติไปเท่านั้น

            หน้าบ้าน ไม่ได้พยายามตั้งคำถามต่อใครก็ตาม แต่หน้าบ้าน คือเส้นเขตแดนหนึ่งที่ทุกคนเคยชินและรับรู้ได้ว่ามันเป็นพรมแดนของฉันและพวกเขา แต่ก็ไม่เฉพาะหน้าบ้านเท่านั้นที่เป็นเส้นแบ่งพรมแดนนี้ พรมแดนระหว่างฉันและพวกเขานั้นเปลี่ยนรูปอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะที่ไหนก็ตามที่ตัวตนของเราไปถึงหรือหยั่งถึง แม้แต่ในพื้นที่สาธารณะจิตใจของเรายังสร้างเส้นแบ่งพรมแดนเพื่อรักษาความเป็นตัวตนของฉันไว้เพราะมนุษย์เราทุกคนก็กลัวที่จะสูญเสียความเป็นตัวตนของฉันไปเราจึงต้องสร้างกำแพงขึ้นมาเพื่อกั้นเราไว้จากสิ่งไม่ยินดีทั้งหลายที่เราเชื่อว่าเป็นเช่นนั้น

ชมต่อใน Photo Gallery