ลมยามเช้าพัดเอื่อย

ไม้โยกไหว ร่าเริง

นกตัวเล็กดูดกินน้ำหวานของดอกไม้

ดอกแล้วดอกเล่า

ฝูงนกกระจอกคุยกันจุ๊กจิ๊ก

ที่ราบสูงยังผาสุก

...ยามเช้า...

คิดถึงเพื่อนบางคน ที่คงกำลังยุ่งยากกับชีวิต

เพราะสภาพบ้านเมืองที่ย่ำแย่

ส่งกำลังใจให้เพื่อนเสมอมา

รวมทั้งวันนี้ และทุกพรุ่งนี้

...ยามเช้า...

ทบทวนหัวใจตัวเอง มันอาจบอบช้ำมามาก,

แต่ยังมีบางส่วนเสี้ยวที่ยังรื่นรมย์

จึงน่าจะพอใจแล้ว

เสียงระฆังทองเหลืองบนชายคาดังกังวานขึ้น

นั่นเพราะลมพัดแรงขึ้น หรือนั่นเป็นสัญญาณเตือนว่าหมดเวลาของอดีตแล้ว

กลับมามองปัจจุบัน..เพื่อจะเดินสู่อนาคต..ดีกว่า

~ ~ ~ ~ ~ ~

บทเพลงแห่งยามเช้า*..ยังคงเล่นวนอยู่ซ้ำ ๆ

ยามเช้า.... ของวันนี้ ....ของพรุ่งนี้

ฉันจะยังมีชีวิตอยู่

อยู่เพื่อที่จะอยู่

และทำในสิ่งที่อยากทำ,

.

.

*......ยามเช้านกกาเจ้าบินไป

.......ยามสายฝูงปลาเล่นวารี

.......ยามเย็นนกกระเต็นดีดสี

.......ยามนี้ฉันคิดถึงเธอ

.......เธอ......เธอ......เธอ......

.........................รังนกร่วงดินสิ้นรังนอน

.........................โขดขอนซบดินดังสิ้นใจ

.........................ใบบัวซ่อนบังบัวไว้

.........................ใบไหน.....ที่ซ่อนบังเธอ

.........................เธอ....เธอ....ฉันคิดถึงเธอ

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

* เธอ : สุรชัย จันทิมาธร ชุด ลุงไม้ไทย

ขอบคุณบทเพลงจากคุณ LONESOME COWBOY

อยากแบ่งปันให้ฟังด้วยกันแต่......

(ฟังแค่บางส่วนของเพลงนะคะ)