10 กว่าชั่วโมงที่รัฐสภากับความพยายามที่จะหาทางฝ่าวิกฤตบ้านเมืองวันก่อน ถือว่าสูญเปล่า นายสมัคร แทนที่จะฟังคิดทบทวนว่าจะหาทางออกเพื่อยุติปัญหาความแตกแยกในบ้านเมืองอย่างไรดี กลับฟังอย่างไม่เป็นสุข ผุดลุกผุดนั่งเหมือนคนมีพิรุธ ตอบโต้ทุกคนที่ตัวเองรู้สึกว่าแสลงหูทั้งๆที่ส่วนใหญ่เป็นข้อเสนอแนะเพื่อให้บ้านเมืองสงบสุข ไม่มีใครพยายามหาเรื่องตำหนิรัฐบาลแต่อย่างไร

แต่จะว่าไปนายสมัครอาจหมดปัญญาแก้ไขจริงๆก็ได้ เพราะไม่คุ้นกับมาตรการสันติวิธีใดๆ ในชีวิตมีแต่การใช้ความรุนแรง ไม่โดยวจีกรรมก็แก้ไขแบบตาต่อตา ฟันต่อฟันเสมอมา

รัฐสภาเองดูไปแทนที่จะเป็นสถาบันระดมปัญญาแก้ปัญหาของชาติ  กลับกลายเป็นที่ฟอกตัวหัวหน้ารัฐบาลผ่านส.ส. ของอำนาจเก่าที่พากันสรรเสริญเยินยอนายสมัครว่าสมควรอยู่สู้กับพันธมิตรต่อไป อย่าเห็นดีไปกับทางออกที่มีผู้เสนอให้ลาออกหรือยุบสภา อ้างว่าจะเป็นบรรทัดฐานไม่ดีในระบอบประชาธิปไตย อีกหน่อยใครอยากให้รัฐบาลลาออก ก็มาสุมหัวไล่กันข้างถนนอย่างนี้มันจะดูไม่ถูกต้อง

ก่อนเรื่องจะเข้าสภา นายสมัครปล่อยให้พันธมิตบุกยึดทำเนียบแบบไม่มีแรงต้านใดๆเพื่อจะได้ตกอยู่ในมุมอับ (แบบที่นักศึกษาเคยติดกับในธรรมศาสตร์กรณี 6 ตุลา) แต่

ครั้งนี้สมัครไม่ปิดประตูตีแมว แต่ใช้หมายศาลตลบหลังเพื่อจะจับแกนนำพันธมิตร ลงเอยแผนนี้ล้มเหลว หมักจับแกนนำทั้ง 9 ไม่สำเร็จ จะด้วยเหตุไรก็แล้วแต่ หลักๆคือ หมักประเมินกำลังผู้สนับสนุนพันธมิตรผิดพาด ตามยุทธวิธีของมหาจำลองที่ได้ทั้งรุกและรับไม่ทัน  

 แผนสองจึงเกิดขึ้นเมื่อวาน หลังจากหมักให้สภาฟอกตัวเองก็ขยิบตาให้ นปก. เข้ามาป่วน เพื่อจะหาเหตุประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน กลางดึกเมื่อคืน ตำรวจที่กลายเป็นยักษ์ไม่มีกะบอง มีแค่โล่ห์บาดเจ็บกันระนาว รับมือไม่ไหว ต้องยอมปล่อยให้ นปก. เข้ามาอัดปะทะกับพันธมิตรง่ายๆ

หมักจึงได้ใช้ พรก. ฉุกเฉินสมใจ และได้ พล.อ. อนุพงศ์ มาอยู่ข้างกาย แต่ก็ได้แค่นั้น

เหตุการณ์จะไม่รุนแรงบานปลายไปกว่านั้น  

ที่นายสมัครไม่คาดคือ รัฐบาลกลายเป็นจำเลยในสายตาของสหภาพแรงงานไปโดยไม่รู้ตัว การสไตรค์จะเป็นไปอย่างรอบคอบ  เบื้องแรกจะตัดน้ำตัดไฟในหน่วยราชการที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อบีบให้รัฐบาลออก หรืออยู่ในสถานะที่บริหารประเทศไม่ได้

ทหารนอกจากจะอยู่เฉยๆเป็นอารยะขัดขืนกลายๆ ยังจะช่วยให้สมัครมีสติคิดถึงบ้านเมือง รู้จักการเสียสละ ซึ่งทั้งชาติไม่มีครั้งใดที่หมักจะพบทางตัน คิดอะไรไม่ออกเท่าครั้งนี้

ตำรวจคงขอนอนเลียแผลที่ได้จากปฏิบัติการปราบม๊อบมือเปล่าสักพัก

ที่น่าห่วงคือจากวันนี้ สมัครสั่งใครก็เจอลำบาก ไม่มีใครเอาด้วย

การเปลี่ยนแปลงจะกลับมาเป็นไปตามระบบ ถ้าไม่ยุบสภา สมัครต้องลาออก

จากนั้น พันธมิตรต้องกลับมาเปิดตำรา “การเมืองพอเพียง”