พอดีรุ่นพี่ที่รู้จักอยู่คนเขาไปรับงานศพมาเห็นบอกว่าไปถ่ายช่วยเขา ..งานฟรีน่ะ(ไม่รู้จริงเปล่า)แล้วเขาต้องไปธุระต่างจังหวัด.. ที่จริงผมไม่ชอบไปถ่ายงานศพนะ ไม่รู้เป็นไงอาจจะหัวโบราณไปหรือเปล่า..

โดนไหว้วานและอ้อนวอนก็เลยต้องไปถ่าย..เวลาเราไปอยู่ในบรรยากาศนั้นเราจะรู้สึกเศร้าตามไปด้วยครับ..จะเห็นภาพของเด็กเล็กที่ไม่รู้ว่าการจากลาเป็นไงวิ่งเล่นในงาน..

แต่ความรู้สึกนั้นก็เหมือนจะเติมเต็มให้คนที่อยู่รู้สึกว่าคนที่จากไปนั้นได้ทิ้งสิ่งที่ดีที่สุดของเขาให้อยู่ในโลกนี้แทนแล้ว..นั่นก็คือทายาทของเขา..ลูกหลานของเขานั่นเอง
รูปที่ผมถ่ายได้มานั้นผมส่งให้รุ่นพี่ทันทีไม่ได้เก็บไว้ดูเหมือนงานอื่นๆที่เก็บไว้ดูเพื่อพัฒนาแนวคิดและมุมมองในการถ่ายภาพของตนเองเหมือนงานอื่นๆที่จะเก็บnice shot ที่ตนเองชอบไว้ดู..

แต่มันก็ยังมีภาพบางภาพที่ผมตั้งใจถ่ายมันในช่วงเวลานั้นเพราะมันรู้สึกสะท้อนกับความรู้สึกบางอย่างในหัวใจของผม..

ก็เลยเอาบรรยากาศเหงาๆเศร้าๆมาฝากเพื่อนๆ..หลังจากกลับมาจากงานศพ ผมก็คิดได้ว่า..สิ่งที่ผมได้กลับมาจากการไปงานศพนั่นก็คือความคิดที่ว่า..ความดีนั่นเองที่จะอยู่ต่อไปหลังจากที่เราจากไปแล้ว..

และยังคงไม่รู้ว่าอุปทานหรือเปล่า..ผมยังคงปวดหัวอย่างแรงและไม่สบายซะงั้นหลังจากกลับมาจากงานถ่ายงานศพเหมือนเคย

======================================================