วันนี้ขอเสนอเรื่อง..พยานบุคคล

 มีเศรษฐีขี้เหนียวคนหนึ่งมีลุกชายที่ได้ไปก่อหนี้ไว้มากมาย แต่เศรษฐีก็ไม่ยอมใช้หนี้ให้

ลูกชายเศรษฐีจึงประกาศกับเจ้าหนี้ทั้งหมดว่า หากพ่อตายจะเอาเงินมาใช้หนี้ทั้งหมดให้

วันหนึ่งลูกชายเศรษฐีรู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะว่ารอนานแล้วเศรษฐีก็ไม่ตาย จึงได้ปรึกษากับเจ้าหนี้ทั้งหมดว่าจะเอาพ่อไปเศรษฐีไปฝังทั้งเป็น

 บรรดาเจ้าหนี้ก็เห็นด้วยเป็นเอกฉันท์

 จึงจัดการจับเศรษฐีที่นอนป่วย อาบน้ำแต่งตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างดี เสร็จแล้วจึงจับยัดใส่โลงจำปา

พอดีมีเจ้านายผู้เป็นใหญ่เดินผ่านมา และได้ยินเสียงร้องของเศรษฐีจากในโลงจำปา จึงสอบถาม

เศรษฐี...ช่วยด้วยท่านเจ้านาย ไอ้ลูกอกตัญญูมันจะจับผมไปฝังทั้งเป็น

เจ้านาย..(หันไปถามลูกชายเรษบฐีเสียงเครียด)

            บังอาจ!เจ้าทำเรื่องผิดอย่างมาก จับพ่อผู้มีพระคุณฝังทั้งเป็นได้อย่างไร ..หา!

ลูกชาย... เรียนเจ้านายที่เคารพ เขาโกหกครับ หากเข้าตายไปแล้วจริงๆ ไม่เชื่อท่านเจ้านายถามพวกเขาดูสิ

เจ้านาย...(หันไปถามเจ้าหนี้ทั้งหลายของลูกชายเศรษฐี)

            พวกเจ้าเป็นพยายานยืนยันได้มั้ยว่าชายคนนี้ที่อยู่ในโลงตายไปแล้วจริงๆ

เจ้าหนี้...(ต่างพร้อมใจตอบเป็นเสียงเดียวกัน) พวกเราขอยืนยันครับท่าน

   พอได้ยินดังนั้น เจ้านายก็หันไปพูดกับเศรษฐีที่อยู่ในโลงว่า

เจ้านาย..จะให้ข้าเชื่อคนๆเดียวได้อย่างไร หรือว่าคนมากมายเหล่านี้ ล้วนพูดเท็จทั้งสินอย่างนั้นหรือ?

(กล่าวเสร้จก็ตัดสินว่า)    ฝันมันซะ..

มองเห็นความเจ็บปวดของระบบราชการไทย

และระบบงานหลายๆที่หรือยังครับ

บ้านเมืองเราก็เป็นซะแบบนี้

ถ้ายังไม่เห็น...ลองมองรอบตัวๆท่านสิครับ...

ระวัง ท่านจะกลายเป็นเศรษฐีซะเอง...

เอา...มันไปฝัง อย่าให้มันได้เกิด...มันดีเกินไป