อีกไม่ช้าไม่นาน  สมาชิกหมาในบ้านของเราคงเหลือเพียง 11 ตัว  ดำปืนแม่หมาอาวุโสสุดของบ้านกำลังจะจากไปเพราะโรคมะเร็งปอด  เพื่อนคนนึงถามฉันว่าดินปืนสูบบุหรี่จัดแค่ไหนหรือเครียดเกินไปหรือเปล่า ถึงทำให้มันกลายเป็นมะเร็ง   

เราเพิ่งรู้ว่าดินปืนเป็นมะเร็งเมื่อไม่กี่วันก่อน  วันที่น้องชายถอยรถไปทับขามันจนต้องพาไปหาหมอและจับมันเอ๊กซเรย์นั่นแหละ ถึงได้รู้ว่ามันเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย  ขาหักกลายเป็นเรื่องจิ๋วๆ  มะเร็งที่เห็นเป็นก้อนดำภายในตัวมันต่างหากที่หมอบอกให้เราถอดใจ  ดูเอาเถอะ  ช่วง count down ปีใหม่ของใครๆ   ดำปืนก็มีโอกาสนับถอยกับเขาเหมือนกัน  แต่เป็นการนับถอยหลังไปสู่วันสุดท้ายของชีวิต

แก็งค์สี่ขาในบ้าน

ดำปืนและลูกๆรุ่นแรก ทาโร่ กับ บู๊บ

ดินปืนเป็นหมาตัวเมียสีดำพันธุ์ทางที่เราเก็บมาเลี้ยงจนออกลูกออกหลานสีดำๆตุ่นๆน่าเกลียดน่าชังอีกหลายตัว   ถึงแม้จะมีนิสัยขี้วีน ทำตัวเป็นอันธพาล  ชอบข่มขู่หมาตัวอื่น  หวงกระดูก แย่งกินข้าว ขึ้อิจฉา ฯลฯ  แต่กับทุกคนในบ้าน เราเห็นสายตารักที่มีให้เราไม่น้อยกว่าหมาตัวไหนในบ้าน   

หมาไทยๆ ดำๆ ขี้ริ้วขี้เหร่ ที่ไม่เคยได้ตำแหน่งหมาตัวโปรดของใคร เป็นหมาที่เราเอ็นดูน้อยที่สุด  คงเพราะเหตุนี้ มันถึงมีนิสัยเกเรขี้อิจฉากับเพื่อนหมาด้วยกัน แต่หากได้อยู่ข้างๆเรา  ขอเพียงตบหัว ตบหลัง ลูบเนื้อลูบตัวมันเบาๆ เท่านั้นแหละ   หน้าตามันเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ ยิ้มแบบมีความสุขกระจายจริงๆ

ลูกๆ รุ่นหลังๆ เฉาก๊วย ดวง โกโก้ เดีย

คงเป็นเพราะฉันเห็นการจากไปของหมาตัวแล้วตัวเล่าในบ้าน   ทั้งจากเป็นและจากตายมานับไม่ถ้วน     เมื่อรู้ว่าดินปืนกำลังจะตายใจจึงไม่กระเจิงเหมือนอย่างเคย   ใช่ว่าจะไม่สงสารที่เห็นมันนอนทรมาณ  แม้หมอจะยินดีฉีดยาให้มันจากไปอย่างสงบ  แต่ทุกคนเลือกพามันกลับมาตายอย่างธรรมชาติที่บ้าน  

อย่างน้อย  ช่วงสุดท้ายแบบนี้อาจเป็นช่วงเวลาที่ดินปืนอยากได้มากที่สุดในชีวิต มีคนรักและเอาใจใส่มากกว่าหมาตัวไหนๆ   คุณนายดำปืนนอนให้เราป้อนข้าวป้อนน้ำ  เช็ดขี้เช็ดเยี่ยว  ยุงไม่ให้ไต่ มดไม่ให้ตอม  มีคนคอยห่มผ้าให้  ชวนคุย เรียกชื่อ  หากเพียงมันรับรู้ได้   หัวใจมันคงมีความสุขที่รู้ว่าลึกๆเรารักมันไม่น้อยกว่าใคร     

หมาหมาในบ้านสายพันธุ์มิดเดิ้ลโร้ด