• ภูผาน้ำฝน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-09-13
  • จำนวนเรื่อง : 31
  • จำนวนผู้ชม : 9697
  • จำนวนผู้โหวต : 153
  • ส่ง msg :
AugustRain
ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป ไม่มีอะไร จะเป็นอะไร
Permalink : http://www.oknation.net/blog/augustrain
วันอาทิตย์ ที่ 13 มกราคม 2551
~~ เส้นทางแห่งความสุข ~~
Posted by ภูผาน้ำฝน , ผู้อ่าน : 306 , 22:21:05 น.   | หมวดหมู่ : จดหมายถึงบล็อก  
พิมพ์หน้านี้



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 57
ฟ้าฤดูร้อน วันที่ : 27/01/2008 เวลา : 19.18 น.
http://www.oknation.net/blog/awake
สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ...

ยังคงเดินทางต่อไปเช่นกันค่ะ
ชื่นชมในกิจกรรมแบ่งปันในครั้งนี้นะคะ
ความคิดเห็นที่ 56
veerin วันที่ : 25/01/2008 เวลา : 08.48 น.
http://www.oknation.net/blog/veerin

คิดถึงเสมอ..
น่ารักเสมอ..
มีน้ำใจเสมอจริงๆค่ะ..

ขอให้มีความสุขมากๆและมีวันเวลาที่สวยงามในทุกๆวันนะคะ..
ความคิดเห็นที่ 55
chedtha วันที่ : 25/01/2008 เวลา : 08.48 น.
http://www.oknation.net/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ความทรงจำที่สวยงาม)

แวะมาเยี่ยมอีกรอบครับ
มาดูรูปสวยๆ
ความคิดเห็นที่ 54
แมวเหมียว วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 22.17 น.
http://www.oknation.net/blog/wassanok

สุขใจแทนเด็กๆเลยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 53
เจริญขวัญ วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 21.14 น.
http://www.oknation.net/blog/charoenkwan

ถ่ายรูปสวยมากๆ เลยค่ะ

ชีวิตก็เหมือนการเดินทางนั่นแหละค่ะ

บางที ความสุขของคนเดินทางไม่ได้อยู่ที่จุดหมายอย่างเดียวนะคะ

หากแต่อยุ่สองข้างทางที่ผ่านพบต่างหาก
ความคิดเห็นที่ 52
mesa วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 20.23 น.
http://www.oknation.net/blog/sanjorn
สัญจร  อิสรา  ท่องทางอย่างเสรี

ภาพถ่ายสวยมากค่ะ...

แต่น้ำใจคนงดงามกว่าภาพหลายๆๆเท่า

สุขใจทั้งผู้ให้และผู้รับนะคะ...
ความคิดเห็นที่ 51
ขงเบ้ง วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 16.02 น.
http://www.oknation.net/blog/iam9594
รู้รูปนามที่ชวนวิถีจิต ๗ ขณะที่สัมปยุตต์ด้วยสติเจตสิค 

ภูผาน้ำฝน ฝนพร่าง สล้างพรู
ไหลลงสู้ ธารธรรม ลำน้ำไส
ล่อเลี้ยงสรรพสัตว์ทั่วถิ่นไกล
-----------------------------
ความคิดเห็นที่ 50
สเนล วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 10.05 น.
http://www.oknation.net/blog/SNAIL
ใครรีบ  ไปก่อน

และมีแผนจะลองขับรถลงไปทางใต้
ถึงวันนั้น เมื่อไหร่
จะขออนุญาตแวะมาขอคำปรึกษาได้ไหมคะ

ยินดีค่ะ
ความคิดเห็นที่ 49
น้ำอมฤต วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 08.54 น.
http://www.oknation.net/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

คำอวยพรที่ 7
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 23/01/2008 เวลา : 22.04 น.
http://www.oknation.net/blog/augustrain
Because of your smile, you make life more beautiful. ThichNhatHanh


มีความสุขมากๆนะคะ
สุขกาย สุขใจ
สุขภาพแข็งแรง ทั้งกายและใจ

*********

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ
ความคิดเห็นที่ 48
undertaker วันที่ : 23/01/2008 เวลา : 22.15 น.
http://www.oknation.net/blog/undertaker
ผู้กล้าอยู่หน้า...ผู้ชรารั้งหลัง.... 

.
แวะมาทักมาทาย อีกรอบ
มาส่งกำลังจง กำลังใจอีกครั้ง
.

ความคิดเห็นที่ 47
เจเจค่ะ วันที่ : 23/01/2008 เวลา : 16.47 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
ยังไม่ได้ฤกษ์อัพบล๊อกอ่ะค่ะ..... 

รูนหวัดฮ่ะ




ความคิดเห็นที่ 46
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 20.08 น.
http://www.oknation.net/blog/cottonhut
เรื่องเล่าจากบ้านไร่  ในท่วงทำนองของความรู้สึก

ชีวิต
บางที
ก็คล้ายท่วงทำนองของ
การประนีประนอม
ระหว่างร่องคลองของความจริง
และตลิ่งของความฝัน
ความคิดเห็นที่ 45
แม่สีไฟ วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 17.27 น.
http://www.oknation.net/blog/ting


คุณว่ามั๊ยคะ
สิ่งแวดล้อมที่เรียบง่าย
อาจขาดแคลนบ้างในบางสิ่ง
แต่นั่นน่ะคือที่มาของความสุขลึกล้น
เด็ก ๆ ที่เติบโตท่ามกลางสิ่งแวดล้อมอันเป็นธรรมชาติ
ผสมผสานกับความเรียบง่าย
มักมีความทรงจำที่งดงาม
และรู้จักการเผื่อแผ่อย่างแท้จริง



ความคิดเห็นที่ 44
undertaker วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 21.49 น.
http://www.oknation.net/blog/undertaker
ผู้กล้าอยู่หน้า...ผู้ชรารั้งหลัง.... 

.
เส้นทางสายงาม
กับ
ภารกิจ สุขใจ
.
อยากไป......อยากไป

ความคิดเห็นที่ 43
pimahn วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 20.56 น.
http://www.oknation.net/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2 (นวนิยายที่เขียนจากประสบการณ์ชีวิต สอดแทรกข้อคิด เรื่องชีวิตและความรัก เพื่อความเพลิดเพลินและประเทืองปัญญา)

แวะมาอีกแล้ว
http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/01/21/entry-1
ตอนที่ 8 แล้วครับ
ความคิดเห็นที่ 42
roselobster วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 19.48 น.
http://www.oknation.net/blog/Memyself
" บ ท ก วี ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น ข อ ง ค น แ ต่ ง....แ ต่ เป็นของคนที่ต้องการมันต่างหาก " 

ตามมาเที่ยวต่อจ้า
ความคิดเห็นที่ 41
เจเจค่ะ วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 19.23 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
ยังไม่ได้ฤกษ์อัพบล๊อกอ่ะค่ะ..... 

ทริปหน้า

แวะรับหนูด้วยนะคร้า
ความคิดเห็นที่ 40
..ขิงชมพู.. วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 18.17 น.
http://www.oknation.net/blog/khingchomphuu


ก๊อกๆ เจ้าของบ้านอยู่มั้ยคะ...

แวะมาทักทายค่ะ....
ความคิดเห็นที่ 39
น้ำอมฤต วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 17.47 น.
http://www.oknation.net/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

สวัสดีค่ะ

ทำงานให้ลุล่วงก่อน แล้วกลับมาก็ได้นี่คะ

..........

ความคิดเห็นที่ 15
ภูผาน้ำฝน วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 17.42 น.
http://www.oknation.net/blog/augustrain
Because of your smile, you make life more beautiful. ThichNhatHanh


รู้สึกดีค่ะเวลาเห็นความสัมพันธ์น่ารักๆ
ของแม่และลูกเช่นนี้
หน้าตาหนุ่มน้อยแฮปปี้มาก

************
ดีใจที่มีความสุขกับเราสองคนแม่ลูกนะคะ




ความคิดเห็นที่ 38
เรือรบเมืองมั่น วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 14.32 น.
http://www.oknation.net/blog/ruarob

กลับมาแล้วใช่ไหมครับ
ความคิดเห็นที่ 37
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 13.21 น.
http://www.oknation.net/blog/nnnnnn
_ข้าพเจ้าเป็นสุขกับทางโลก...เสมอด้วยทางธรรม_


รบกวนคุณภูผาน้ำฝนอีกครั้งนะคะ เนื่องจากว่าขงเบ้งชวนข้าพเจ้าต่อกรน่ะเจ้าคะ
และประเด็นที่กล่าวถึงเรื่องราวของเอ็นทรีนี้ก็เลยอยกชวนท่านขงเบ้งไปสนทนาต่อที่บ้านข้าพเจ้าจะเป็นการดีกว่าเพราะการสนทนานั้นอาจสร้างความรำคาญแก่ผู้พบเห็นได้จึงขออนุญาตไว้ณโอกาสนี้อีกครั้งค่ะ

ถึงท่านขงเบ้ง ความคิดเห็นที่ 31- 32
เมื่อตอนที่เจ้าสละเตียงหยกให้จอมยุทธพเนจร แล้วนอนบนเส้นเชือกนั้น สำคัญเป็นไฉน เจ้าเมตตาหรือรักษาเกียรติของเจ้า
.......................................

ในเบื้องต้นนั้นข้าพเจ้าสงสารและเอ็นดูจอมยุทธน้อยพเนจร และต่อมาคือนึกถึงเกียรติของตนเป็นสำคัญ จึงยอมสละเตียงให้เขา โดยไม่คิดว่าจะได้สิ่งใดตอบแทน อย่างนี้เรียกว่าให้แบบไม่มี เรา-เขา หรือเปล่าคะ
ความคิดเห็นที่ 36
veerin วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 09.52 น.
http://www.oknation.net/blog/veerin

ขอบคุณมิตรภาพดีๆที่งดงามอยู่ในหัวใจเสมอค่ะ..

คุณภูผาน้ำฝน น่ารักเสมอ..จริงๆค่ะ..

มีความสุขมากๆในทุกๆวัน สดใสเบิกบานเหมือนดอกไม้บานยามเช้า ในทุกๆโมงยามของชีวิตนะคะ..


ความคิดเห็นที่ 35
naiissarachon วันที่ : 21/01/2008 เวลา : 09.15 น.
http://www.oknation.net/blog/issarachon
อิสรชน ฅนเดินทาง : ผมไม่ใช่คนดี ไม่มีอะไรล้มเหลว หากคุณยังไม่ล้มเลิก

แวะมเยียมมาเยือนครับ
ความคิดเห็นที่ 34
แม่สีไฟ วันที่ : 20/01/2008 เวลา : 21.01 น.
http://www.oknation.net/blog/ting


อยากเป็นโน๊ตบุ๊ค
อยากเป็นบล็อกให้เธอเขียนจัง

รักทุกอย่าง
ระหว่างการเดินทางค่ะ

ความคิดเห็นที่ 33
พี่สาว วันที่ : 20/01/2008 เวลา : 06.22 น.
http://www.oknation.net/blog/nnar

ทำบุญได้บุญค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ
ความคิดเห็นที่ 32
ขงเบ้ง วันที่ : 19/01/2008 เวลา : 23.06 น.
http://www.oknation.net/blog/iam9594
รู้รูปนามที่ชวนวิถีจิต ๗ ขณะที่สัมปยุตต์ด้วยสติเจตสิค 

ความเห็นที่ ๓๑ คอมเมนท์ที่ ๒๔ ครับ
ความคิดเห็นที่ 31
ขงเบ้ง วันที่ : 19/01/2008 เวลา : 23.03 น.
http://www.oknation.net/blog/iam9594
รู้รูปนามที่ชวนวิถีจิต ๗ ขณะที่สัมปยุตต์ด้วยสติเจตสิค 

ทุกขณะที่ได้ระลึกรู้ เพื่อจะได้สักแต่ว่ารู้...สักวันหนึ่ง"
การให้ที่ไม่มีเป็นความเป็น เรา-เขา สูงยิ่งกว่าการให้อย่างไร้มารยายิ่งนัก
อ่านแล้วยอมรับว่าข้าน้อยนั้นอ่อนด้อยนัก
ข้ามิอาจรู้ว่า เรา-เขา เป็นฉันใด และไม่เข้าใจในเหลี่ยมเล่ห์แห่งยุทธภพข้านั้นรักษาธรรมอยู่แต่ใต้หุบเขา และรับรู้เพียงเรื่องราวแห่งความสันติสุขมิได้มีเพียงกระบี่ไว้ฟาดฟัน หากแต่มีคุณธรรมเป็นอาวุธวอนท่านอาวุโสสอนสั่งด้วยเมตตา ด้วยจิตคารวะค่ะ

การให้ จิตของผู้ให้เป็นกุศลในขั้นทาน มีเมตตากรุณา ไม่ได้เสแสร้ง แต่คำว่า ทุกขณะที่ได้ระลึกรู้ เพื่อจะได้สักแต่ว่ารู้...สักวันหนึ่ง นั้นเป็นสติสัมปชัญญะ ประกอบด้วยปัญญาเห็นสภาพที่เป็นธรรมะ ไม่ใช่ เรา-เขา จึงสูงกว่าการให้ที่เมตดากรุณา ไร้มารยา

เมื่อตอนที่เจ้าสละเตียงหยกให้จอมยุทธพเนจร แล้วนอนบนเส้นเชือกนั้น สำคัญเป็นไฉน เจ้าเมตตาหรือรักษาเกียรติของเจ้า
ความคิดเห็นที่ 30
สุวิริโย วันที่ : 19/01/2008 เวลา : 22.20 น.
http://www.oknation.net/blog/19

โลกนี้กว้างใหญ่จนเราไม่สามารถไปในทุกที่......
สิ่งที่เราเคยเห็นไม่ถึงหนึ่งในล้านของสิ่งที่ยังไม่เคยเห็น.....
นี่เป็นคำพูดของคนที่ไม่เคยไปไหนเลย..สุวิริโย..ชินซะแล้ว..
ความคิดเห็นที่ 29
pimahn วันที่ : 19/01/2008 เวลา : 21.39 น.
http://www.oknation.net/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2 (นวนิยายที่เขียนจากประสบการณ์ชีวิต สอดแทรกข้อคิด เรื่องชีวิตและความรัก เพื่อความเพลิดเพลินและประเทืองปัญญา)

แวะมาอีกแล้ว
http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/01/19/entry-2
ตอนที่ 7 แล้วครับ
ความคิดเห็นที่ 28
veerin วันที่ : 19/01/2008 เวลา : 11.24 น.
http://www.oknation.net/blog/veerin

วันหยุดนี้ คุณภูผาน้ำฝนไปตามหาเส้นทางแห่งความสุข ที่ไหนไหมคะ..

คิดถึงเสมอค่ะ..
ความคิดเห็นที่ 27
เป๊ปซี่ วันที่ : 19/01/2008 เวลา : 09.43 น.
http://www.oknation.net/blog/Pepsi8


โอ้ววว....เส้นทางที่ผมใฝ่ฝันว่าจะได้ไปเที่ยวสักครั้ง...ยังไม่มีโอกาสเลย....คงจะมีภาคต่อไปใช่ไหมครับ...นี่ยังไม่ถึงหลวงพระบางเลย....
ความคิดเห็นที่ 26
chedtha วันที่ : 19/01/2008 เวลา : 09.31 น.
http://www.oknation.net/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ความทรงจำที่สวยงาม)

ยินดีกับความสุขด้วยครับ
ขอให้มีความสุขตลอดไปนะครับ
ความคิดเห็นที่ 25
Bon วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 16.47 น.
http://www.oknation.net/blog/impel

มาส่งในวันสุดท้ายของการทำงานครับ มีความสุขในวันหยุดนะครับ
ความคิดเห็นที่ 24
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 14.37 น.
http://www.oknation.net/blog/nnnnnn
_ข้าพเจ้าเป็นสุขกับทางโลก...เสมอด้วยทางธรรม_


ความคิดเห็นที่ 23
ขงเบ้ง วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 11.10 น.
http://www.oknation.net/blog/iam9594
นามเป็นสภาพรู้ รูปอาศัยนามจึงปรากฏให้รู้ได้

ความเห็นที่ ๑๘ เจ้าจอมยุทธผู้อ่อนไหว อ่านคำของเจ้าแล้ว เจ้าช่างมิเดียงสากับสุขสักนิด เจ้าสำคัญความข้อนี้เป็นไฉน "ขอบคุณ ทุกขณะที่ได้ระลึกรู้ เพื่อจะได้สักแต่ว่ารู้...สักวันหนึ่ง" การให้ที่ไม่มีเป็นความเป็น เรา-เขา สูงยิ่งกว่าการให้อย่างไร้มารยายิ่งนัก
..........................................

ขออนุญาตท่านภูผาน้ำฝนก่อนนะเจ้าคะ พอดีท่านพี่ขงเบ้งไปเชิญข้ามาจากบ้านนู้น
ก็เลยตามมาดังที่เชิญ อ่านแล้วยอมรับว่าข้าน้อยนั้นอ่อนด้อยนัก
ข้ามิอาจรู้ว่า เรา-เขา เป็นฉันใด และไม่เข้าใจในเหลี่ยมเล่ห์แห่งยุทธภพ
ข้านั้นรักษาธรรมอยู่แต่ใต้หุบเขา และรับรู้เพียงเรื่องราวแห่งความสันติสุข
มิได้มีเพียงกระบี่ไว้ฟาดฟัน หากแต่มีคุณธรรมเป็นอาวุธ
วอนท่านอาวุโสสอนสั่งด้วยเมตตา ด้วยจิตคารวะค่ะ
ความคิดเห็นที่ 23
ขงเบ้ง วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 11.10 น.
http://www.oknation.net/blog/iam9594
รู้รูปนามที่ชวนวิถีจิต ๗ ขณะที่สัมปยุตต์ด้วยสติเจตสิค 

ความเห็นที่ ๑๘ เจ้าจอมยุทธผู้อ่อนไหว อ่านคำของเจ้าแล้ว เจ้าช่างมิเดียงสากับสุขสักนิด เจ้าสำคัญความข้อนี้เป็นไฉน "ขอบคุณ ทุกขณะที่ได้ระลึกรู้ เพื่อจะได้สักแต่ว่ารู้...สักวันหนึ่ง" การให้ที่ไม่มีเป็นความเป็น เรา-เขา สูงยิ่งกว่าการให้อย่างไร้มารยายิ่งนัก
ความคิดเห็นที่ 22
สายธาร วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 11.02 น.
http://www.oknation.net/blog/cyberfrogy
"ยิ่งให้ยิ่งได้ ยิ่งหวงยิ่งอด หมดก็ไม่มา เราไม่หวงกัน  เราก็ไม่หมด หมดก็มาเรื่อยๆ "

สวัสดีเช้าวันศุกร์ที่สดใสครับ... พรุ่งนี้วันเสาร์อีกแล้ว ขอให้สุขภาพดีมีความสุขครับ
********************************
"สู่สวรรค์นิรันดร" เป็นบทเพลงที่เมื่อฟังแล้วรู้สึกประทับใจและอยากบันทึกไว้ในความทรงจำ
http://www.oknation.net/blog/DigitalTour/2008/01/18/entry-1
ความคิดเห็นที่ 21
pimahn วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 10.44 น.
http://www.oknation.net/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2 (นวนิยายที่เขียนจากประสบการณ์ชีวิต สอดแทรกข้อคิด เรื่องชีวิตและความรัก เพื่อความเพลิดเพลินและประเทืองปัญญา)

แวะมาอีกรอบครับ มาบอกว่า ถ้าอยากติตตามต่อก็แวะไปนะครับ
http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/01/18/entry-2
ตอนที่ 6 แล้วนะ ยาวหน่อย ค่อยๆอ่านนะครับ
ความคิดเห็นที่ 20
trmoorati วันที่ : 18/01/2008 เวลา : 01.49 น.
http://www.oknation.net/blog/trimoorati
ทุกเวลาและนาทีชีวิตต้องดำเนินต่อไป   ชีวิตที่หยุดนิ่งคือความตาย แต่ชีวิตที่ทำงานและเข้าใจชีวิตคือความสงบ   http://www.oknation.net/blog/real-ohm  http://www.oknation.net/blog/trimoorati  http://www.oknation.net/blog/Happytopofmind


ขอให้มีความสุขทุกวันนะคะ

ฝันดีค่ะ
ความคิดเห็นที่ 19
veerin วันที่ : 17/01/2008 เวลา : 15.46 น.
http://www.oknation.net/blog/veerin

สวัสดียามบ่ายแก่ๆค่า..

เข้ามาพักฟังเพลงเพราะๆค่ะ..

เพลงเพราะจริงๆนะคะ..
ความคิดเห็นที่ 18
ณชาติหนึ่ง วันที่ : 17/01/2008 เวลา : 14.52 น.
http://www.oknation.net/blog/nnnnnn
_ข้าพเจ้าเป็นสุขกับทางโลก...เสมอด้วยทางธรรม_


ข้าพเจ้าเป็นสุขไปกับการเดินทางของท่านจัง

ช่างสุขใจ อิ่มเอมไปกับการให้อย่างไร้มารยา

นี่กีมังที่เขาเรียกว่า "สวรรค์บนดิน"
ความคิดเห็นที่ 17
TaTee วันที่ : 17/01/2008 เวลา : 12.22 น.
http://www.oknation.net/blog/poo

การให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เป็นบุญกุศลอย่างยิ่ง
อนุโมทนาด้วยครับ

ปล.วิวสวยมากครับ
ความคิดเห็นที่ 16
pimahn วันที่ : 17/01/2008 เวลา : 07.21 น.
http://www.oknation.net/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2 (นวนิยายที่เขียนจากประสบการณ์ชีวิต สอดแทรกข้อคิด เรื่องชีวิตและความรัก เพื่อความเพลิดเพลินและประเทืองปัญญา)

แวะมาอีกรอบครับ
ขอให้มีรอยยิ้มแห่งความสุขทั้งวันนะครับ
http://www.oknation.net/blog/pimahn/2008/01/17/entry-4
ตอนที่ 5 มาแล้วนะ
ความคิดเห็นที่ 15
เรือรบเมืองมั่น วันที่ : 16/01/2008 เวลา : 20.28 น.
http://www.oknation.net/blog/ruarob

เส้นทางสายความสุขจะไม่มีวันสิ้นสุด ถ้าใจยังรักษากำลังใจและรอยยิ้มไว้ได้จนตลอดเส้นทางชีวิตครับ
ความคิดเห็นที่ 14
mathilda_5A_Si วันที่ : 16/01/2008 เวลา : 19.23 น.
http://www.oknation.net/blog/masayasi

ขอขอบคุณสำหรับบทความดีๆที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข^^นะคะ
ความคิดเห็นที่ 13
Bon วันที่ : 16/01/2008 เวลา : 14.33 น.
http://www.oknation.net/blog/impel

เป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยความสุขเลยนะครับ ทั้งคนให้ คนรับ และคนอ่านบล็อก ดูแล้วซึมซับได้ครับ
ความคิดเห็นที่ 12
ขงเบ้ง วันที่ : 15/01/2008 เวลา : 20.37 น.
http://www.oknation.net/blog/iam9594
รู้รูปนามที่ชวนวิถีจิต ๗ ขณะที่สัมปยุตต์ด้วยสติเจตสิค 

สรรพสิ่งกำลังแสดงธรรม ทุกขณะสักแต่ว่ารู้ เป็นสภาพธรรมะ ไม่ใช่เรา สวัสดีปีใหม่ครับ
ความคิดเห็นที่ 11
mindsoul วันที่ : 15/01/2008 เวลา : 20.20 น.
http://www.oknation.net/blog/mindsoul

ความสุข ของการเดินทาง
ความคิดเห็นที่ 10
..ขิงชมพู.. วันที่ : 14/01/2008 เวลา : 23.46 น.
http://www.oknation.net/blog/khingchomphuu

ยินดีด้วยค่ะ กับความสุข....

ทำ Entry นี้ได้แปลก และสร้างสรรค์ดีค่ะ...

+1 โหวตนะคะ...