เพื่อนๆคะ ยังน้องหมาตัวกลมๆตัวนี้ได้ไหมคะ ใช่แล้วคะ  น้องจูน้อยสุดที่รักของอุ๋มเอง อุ๋มไม่ได้เล่าเรื่องของน้องจูตั้งแต่เมื่อตอนต้นปีและเน๊อะ  ถ้ายังพอจำกันได้ช่วงนั้นน้องจูป่วยคะ  หนักมาก  แต่ตอนนี้ย้องจูไม่เจ็บแล้วนะคะ  ไม่ต้องเจาะเลือด  ไม่ต้อง  X-ray  ไม่ต้องultrasound  ไม่ต้องให้น้ำเกลือ  ไม่ต้องเจ็บอีกจากเหตุใดๆทั้งสิ้นอีกแล้วแล้วคะ  ตอนนี้น้องจูไปอยู่กับแม่จ๋าแล้วคะ               

สัปดาห์ที่แล้วอุ๋มลางานกลับบ้านคะ  กลับไปทำบุญครบรอบ  7  ปี  ที่แม่ไม่ได้อยู่ด้วย  แล้วก็ครบรอบ  129  วันที่น้องจูไปอยู่กับแม่  ตัวกลมๆของน้องจูพ่อเอาไปฝากไว้ที่วัดที่หมู่บ้านคะอยู่ใต้ต้นสารภีที่เราเอาไปฝากหลวงอาเมื่อครั้งที่กลับบ้านตอนหน้าหนาวที่แล้ว  ตอนที่เอาน้องจูไปนอนตรงต้นสารภีหลวงอาก็อนุญาตแล้วนะคะ  แล้วก็บอกว่าจะดูแลน้องจูต่อให้  จะไม่ให้บรรดาน้องหมาวัดทั้งหลายที่เคยแกล้งน้องจูรังแกน้องจูอีก         

เหงาจังคะ......   น้องจูไม่อยู่แล้ว  ดีที่พ่อจ๋าเข้าใจคะ  พ่อลางานอยู่เป็นเพื่อนอีกเกือบ  2  อาทิตย์  พอพ่อกลับไปทำงานแล้ว  บ้านไม่ใช่ที่ที่อยู่จะรีบกลับอีกแล้วคะ  ช่วงนั้นอยู่ที่ทำงานถึง  2-3ทุ่ม  เดือนร้อนพี่หัวหน้ากะเพื่อนร่วมงานอีกที่ต้องอยู่เป็นเพื่อน                 

อุ๋มโชคดีนะคะที่มีทุกคนอยู่รอบๆข้าง  มีครอบครัวที่มีความรักให้อย่างมากมาย  มีพี่หัวหน้าที่เข้าใจลูกน้องเจ้าปัญหาอย่างอุ๋มและเพื่อนร่วมงานที่รับกันได้  อุ๋มบอกไม่ได้หรอกคะว่าเลิกเสียใจและอยู่ได้เองเมื่อไหร่  รู้แต่ว่าพยายามไม่ร้องไห้  เพราะตอนก่อนที่น้องจูจะไปนอนโรงพยาบาลวันนั้นกอดเค้าไว้กับอกป้อนอาหาร  น้องจูไม่ยอมกินคงจะกินไม่ไหวแล้ว  แค่พอน้องจูเงยหน้ามามองหน้าอุ๋ม  เห็นอุ๋มร้องไห้  ไม่รู้ว่าเพื่อนๆเข้าใจไหม  แต่ตาน้องจูที่มองมาอุ๋มรู้สึกได้นะคะว่าน้องจูไม่อยากให้อุ๋มร้องไห้  ตาน้องจูที่มองอุ๋มก็เหมือนทุกครั้งที่เสียใจแล้วเค้าพยายามปลอบทั้งๆที่ครั้งนี้เค้าเองที่ป่วยแท้ๆ  ส่วนที่ต้องอยู่ได้เองเพราะครอบครัวนี่หละคะ พ่อละพี่ๆจะเป็นกังวลเสมอถ้าต้องอยู่คนเดียว  กลัวว่าจะร้องไห้อีก ไม่อยากให้คนที่รักต้องเป็นกังวลคะ  เพราะรู้คะว่ามันหนักหนาแค่ไหนตั้งแต่เมื่อครั้งที่แม่จ๋าป่วย                            

ทุกวันนี้ของเล่นของใช้ของน้องจูยังอยู่ที่เดิมอยู่เลยคะ  พ่อจ๋าบอกว่าให้เก็บเถอะคงกลัวลูกร้องไห้ แต่จนตอนนี้ก็ยังอยู่อย่างนั้นคะ  ตอนนี้บ้านเราเริ่มพูดถึงน้องจูได้แล้วนะคะ เวลาเราเห็นของกินที่เค้าชอบ เห็นของเล่นหรือขนมที่ถ้าเค้ายังอยู่ต้องซื้อกลับมาให้เสมอ  เวลาไปเล่นกับน้องหมาข้างบ้านหรือน้องหมาทีอื่นๆ  แล้วก็เลยคิดว่าถ้าเป็นน้องจู น้องจูจะทำยังไง ท่าทางจะเป็นยังไง  จะยั๊วะ จะหงุดหงิด จะอ้อน จะงอนยังไง  เพื่อนๆคะ  สำหรับครอบครัวของเรา  น้องจูยังเป็นความทรงจำที่สวยงามเสมอคะ  คิดถึงแล้วมีความสุข  แม้บางครั้งจะร้องไห้ก็ตาม............ . 

	น้องจูกำลังรอเรียกตรวจที่ โรงพยาบาลคะ
	ที่โรงพยาบาลเหมือนกันคะ แต่มารอข้างนอกตึก
	เวลานอนต้องหนุนหมอน แล้วก็ต้องมีอะไรให้ก่าย
	น้องจูไม่ชอบอากาศหนาว ถ้าหน้าหนาว ต้องมุดอยู่ในผ้าห่มเหลือแต่ หัวแบบนี้คะ
	บิดขี้เกียจตอนเพิ่งตื่นนอนคะ
	เวอร์ชั่นงอนสุดฤทธิ์ จะหันหลังให้แบบนี้คะ
	ตอนนั้นเพิ่งหัดถ่ายฟิลม์ ขาว-ดำคะ กว่าจะถ่ายภาพนี้ ได้นานมากจนน้องจูเบื่อเลย คะ