Naiyang Beach at Phuket

มีโอกาสได้ไปทำงานในจังหวัดอันเลื่องชื่อในด้านการท่องเที่ยว

ของเมืองไทย ....

หลังจากที่ทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว ... ด้วยเวลาอันน้อยนิด

จึงรีบเปลี่ยนเครื่องแต่งกาย ... พาตัวเองออกไปเดินเล่นที่ชายหาด

ใกล้ ๆ กับสถานที่พัก

พกพากล้องตัวน้อยติดมือไปด้วย

วันนั้นลมแรงมาก ...

ถอดรองเท้า ... เดินด้วยเท้าเปล่าไปตามชายหาดในยาง

ในเวลายามเย็นเช่นนี้ อากาศก็ยังแจ่มใส

สูดเอาอากาศเข้าปอดเต็มที่ ... แล้วเดินไปตามชายหาด

ยกแขน ยกขาไปด้วย ... เป็นการออกกำลังกายไปในตัว

กล้องตัวน้อย ... ก็เริ่มทำงานของมัน

พอเราขยับเคลื่อนที่ มุมมองของการถ่ายภาพก็เปลี่ยน

จากชายหาดธรรมดา ๆ ที่มองเห็นแต่น้ำทะเลกับเส้นขอบฟ้า

ก็เริ่มเห็นบางสิ่งบางอย่างข้างหน้า

..... เจ้ารากไม้นี่เอง ...  คริ คริ

เดินไปอีกสักพัก ...

ก็เจอกับเรือของชาวบ้านที่ใช้หาปลา

.... มันมา ... พร้อมกับเมฆทะมึนดำ

เห็นฝนห่าใหญ่กำลังตกอยู่ไกล ๆ  สายลมที่พัดผ่านก็ยิ่งพัดแรงยิ่งขึ้น

สักพักฝนก็คงจะโปรยปรายมาถึงตรงนี้

ฝนกำลังจะตกแล้ว ..

ชอบภาพนี้จัง .... :;

ต้องหาที่หลบฝนก่อนแล้วครับ

......

เมื่อสายฝนผ่านไปแล้ว ...

ก็คอยเฝ้ามองหาพระอาทิตย์ ... ตกน้ำ

จะมีโอกาสเห็นไมหนอ ....

ท้องฟ้ามีเมฆ .. มากมายอย่างนี้

เริ่มมองเห็นแสงอาทิตย์ ... อีกครั้ง ท่ามกลางเมฆที่บดบัง

จะได้เห็นดวงอาทิตย์ ... ดวงโต ๆ หล่นลงน้ำไหมหนอ ...

คอยเฝ้ามอง... เฝ้ามอง ....

เจ้าเมฆก็ไม่ยอมเปิดทางให้

....

ได้เห็นแสงสุดท้ายแห่งวันเท่านี้เอง

แต่ก็สวยงาม .. ได้อารมณ์ ... ได้ความรู้สึก ... ไปอีกแบบหนึ่ง

.....

ตะวันตกน้ำไปแล้ว ... ถ้าเป็นภาคเหนือก็คงตกหลังเขาไปแล้ว

คงต้องพาสังขาร ... เดินทางกลับที่พักแล้วครับ

สุดท้าย....กับท้องฟ้า ... ยามสิ้นแสงอาทิตย์

.....

ขอให้ท่านที่มาเยือน ... มีความสุขในวันแม่แห่งชาตินี้ นะครับ

รักแม่ ... คิดถึงแม่ ... ไปหาแม่

 ... โทรไปหาแม่บ้างนะครับ

... สวัสดี ...

บุญอุ้ม