พิมพ์หน้านี้
|
หากฉันล่วงหลุดกรอบกาลเวลา จะกลับมาแก้ไขวันเก่าเก่า หากฉันหลุดจากกรอบแห่งรูปเงา ฉันจะเอาเงาออกจากปลายตีน หากฉันหลุดจากกรอบแห่งอ่อนไหว ฉันจะไม่อ่อนแอ แพ้ทุกสิ่ง หากฉันหลุดกรอบรัก อันหนักนิ่ง ฉันคงทิ้งพันธะ โดยท้าทาย แท้จริงแล้ว ฉันขีดกรอบจนรอบร่าง ทั้งโครงสร้าง กติกา จุดมุ่งหมาย ขอบที่ก่อล้วนสูงรั้น อันตราย ยากจะถ่ายย้ายขน ให้พ้นตัว
. . ...เก็บกลอนในวัยเด็กมาอ่านอีกที แล้วพบว่า เฮ้ย ตูผิดฉันทลักษณ์บ่อยนะเนี่ย เอิ๊ก ๆ ขอบคุณภาพ ,เพลง และคนอ่าน จากโลกอินเตอร์เน็ตค่ะ
|