วันจันทร์ ที่ 8 ตุลาคม 2550
กลับบ้าน... งานคืนสู่เหย้า
Posted by
ฉันทนา...สาวโรเนียว
,
ผู้อ่าน : 117
, 00:55:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เมื่อวาน (เสาร์ที่ 6 ตุลาคม) งานรัดตัวมาก เดินสายกินเลี้ยงเป็นว่าเล่น เกริ่นหัวได้เหมือนสาวสังคมชั้นสูงที่วัน ๆ เอาแต่ออกงานสังคม แต่จริง ๆ ไม่ใช่เล้ย ช่วงเช้า ไปงานเลี้ยงขอบคุณของบริษัท ฟังแค่ชื่อ ใครต่อใครคงนึกว่าตำแหน่ง "หัวหน้า" คงได้ไปเดินเฉิดฉาย ทักทายแขกเหรื่อและสื่อมวลชน นั่นคงเป็นแค่ภาพฝันที่คนนอกคงวาดไว้ แต่ความจริงนะหรือ ด้วยตำแหน่งหัวหน้า เลยได้เดินถ่ายรูปคนท....
|
วันอังคาร ที่ 2 ตุลาคม 2550
อยู่ใต้ฟ้ากลัวอะไรกับฝน... ตะลอนชิม... ตลาดสวนหลวง
Posted by
ฉันทนา...สาวโรเนียว
,
ผู้อ่าน : 97
, 00:15:33 น.
| หมวดหมู่ :
ตะลอนชิม
พิมพ์หน้านี้
|
 อยู่ใต้ฟ้ากลัวอะไรกับฝน... คำพูดประโยคนี้ช่างได้ใจจริง ๆ ฝนจะตก แดดจะออก คนจะคลอดลูกห้ามกันได้ไม่ได้ฉันใด ก็ห้ามท้องร้องไม่ได้ฉันนั้น นั่งทำงานแบบงง ๆ ว่า ทำไมวันนี้นาฬิกามันเดินเร็วจัง ปุบปับก็ 11.20 น. แล้วรู้ตัวอีกทีก็ 17.00 น. จากนั้นไม่นาน ก็มีการชักชวนกันเกิดขึ้นว่า "จะเข้าเมือง ไม่อยากไปคนเดียว ไปด้วยกันมะ" เท่านั้นแหละ คนใจง่ายอย่างเรา ก็ตอบตกลงในทันที ถึงจะปริ้น....
|
วันอังคาร ที่ 25 กันยายน 2550
ฮี่โร่ที่ซื้อได้ด้วยเงิน 40 บาท
Posted by
ฉันทนา...สาวโรเนียว
,
ผู้อ่าน : 100
, 22:20:18 น.
| หมวดหมู่ :
สัพเพเหระ
พิมพ์หน้านี้
|
ใครที่ใช้บริการรถไฟฟ้า สถานีอ่อนนุช ตอนดึก ๆ สัก 3 - 4 ทุ่ม คงคุ้นตากับภาพยายแก่ ๆ คนหนึ่งที่บันไดรถไฟฟ้า กับกระด้งเก่า ๆ ใบหนึ่ง บนกระด้งมีขนม ของดอง และพวงมาลัยไม่กี่พวงอยู่ ทุกครั้งที่ผ่านไป ยายมักก้มหน้าร้อยพวงมาลัย ท่าทางงก ๆ เงิ่น ๆ ชวนสงสาร สำหรับหนุ่มสาวชาวคอนกรีต ที่เร่งรีบกับเวลา ไม่เว้นแม้แต่ตอนสามสี่ทุ่ม อาจจะไม่สังเกตเห็นภาพเหล่านี้ ฉันเองก็อาจเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้....
|
วันเสาร์ ที่ 22 กันยายน 2550
พี่ก(ล้)อง กับ น้อง(หมู)เต๊ะ
Posted by
ฉันทนา...สาวโรเนียว
,
ผู้อ่าน : 86
, 22:59:42 น.
| หมวดหมู่ :
ตะลอนทัวร์
พิมพ์หน้านี้
|
 เอาละเหวย... หลังจากประหยัดอดออมหยอดกระปุกหมูน้อยตัวกลม จนเต็มได้ที่ ก็เร่งรี่ไปถอยพี่ก้(ล)องออกมา หุหุ เกือบพลาดไป... และแล้ววันนี้ วันดี ถือฤกษ์ยามความตะกละเข้าครอบงำ คว้าพี่ก้(ล)องหัวฟู ไปถ่ายภาพหมู่ร่วมกับน้องหมูเต๊ะ สำราญเบิกบานสุด ๆ ไปแวะเวียนหมูเต๊ะในตำนาน ที่ฝั่งท่าดินแดงก็หลายรอบ แต่ไม่เคยจะเฉลียวใจเลยว่า มันไปง่ายจิ๊ดเดียวเองนี่หว่า นั่งรถไฟฟ้าไปจนสุดสาย "....
|
วันศุกร์ ที่ 21 กันยายน 2550
และแล้วก็ผ่านไปร่วมเดือน
Posted by
ฉันทนา...สาวโรเนียว
,
ผู้อ่าน : 51
, 22:03:24 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เอ่อ... เขียนไรดีอ่ะมะน่าเชื่อว่า จะผ่านพ้นไปร่วมเดือน กว่าจะได้เริ่มขีดเขียนละเลงสีลงในกระดาษไอ้เรื่องที่คิดไว้เมื่อครั้งอยากเขียนครั้งแรก ก้หายไปละ พอจะเขียนเรื่องใหม่ ก็ต้องมาคิดก่อนว่า เขียนไรดีฟระเอ่อ..." อิ่ ม "นี่แหละ! สาระในชีวิตตอนนี้ ไว้ดึก ๆ คงนึกออกว่าจะมาระบายอะไรต่อแต่ตอนนี้แน่นท้องไปหมดแล้ววววววววววววหนังท้องตึง หนังตาหย่อนจริง ๆ....
|