ใบเตยมองผู้หญิงมีปีกสีขาวเหมือนขนนก ลอยตัวอยู่กลางอากาศ

เด็กหญิงตัวจิ๋ววิ่งไปเกาะขอบหน้าต่าง กระโดดโลดเต้นเหยงๆ

“นางฟ้า!!  พี่เป็นนางฟ้าใช่มั้ยจ๊ะ”

นางฟ้าผู้อารีเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกังวานใสดุจเสียงดนตรีบนทิพย์วิมาน

“ฉันมาเพื่อให้พรแก่เด็กดีอย่างหนูจ้ะ”

ดวงตากลมใสเบิกกว้าง

“หนูอยากให้แม่มาอุ้มหนู ได้มั้ย”

“ได้ซิจ๊ะ ไม่เห็นจะยากเลย”

จู่ๆใบเตยก็ส่ายหน้า เบะปากจะร้องไห้

“นางฟ้าโกหก  หนูไม่เคยมีแม่นี่นา  แม่จะมาอุ้มหนูได้ยังไง”

สิ้นเสียงตัดพ้อ ร่างสีขาวสลายเป็นหมอกจาง

เวทมนต์ระยิบระยับดังกรุ๊งกริ๊งลอดผ่านลูกกรงหน้าต่าง

นางฟ้าปรากฏร่างอีกครั้งภายในห้องคับแคบ

“มาซิจ๊ะ”

แขนทั้งสองกางออก รังสีแห่งความรักดึงดูดให้ใบเตยก้าวเข้าไปหา

นางฟ้าอุ้มเด็กน้อยไว้ในวงแขน อกอุ่นกลายเป็นอกของแม่ที่หัวใจกำพร้าเฝ้ารอคอย

“จำไว้นะจ๊ะ เมื่อหนูได้ความรักจากใครก็ตาม เท่ากับหนูได้พบกับแม่แล้ว”

คุณเป็นแม่ให้กับพวกเขาได้ ด้วยการมอบความรักและความเมตตา

ให้กับน้องน้อยกำพร้าผู้ติดเชื้อเอชไอวี จะเป็นสิ่งของเครื่องใช้(ของใหม่)
ผ้าอ้อมสำหรับเด็ก 4 ขวบ  หรือกำลังเงินสนับสนุน

ขอแค่คนละ 100 บาทก็พอค่ะ

โอนเข้าบัญชีด้านล่าง หรือบริจาคได้ที่นี่ คลิก บ้านคุณสายลม