ก่อนแต่งงาน ...

หญิงสาวกอดแม่แล้วถามว่า

“ แม่คะ - - หลังจากแต่งงานแล้ว

มาอยู่กับพ่อแม่ต้องปรับตัวเยอะไม๊ ”

แม่ยิ้มอ่อนโยน  ลูบหัวแล้วตอบว่า

“ ไม่เลยจ๊ะ .. ทั้งแม่และพ่อต่างก็รู้สึก

เป็นตัวของตัวเองมาก  ไม่ต้องปรับตัว

อะไรมากมายเลยจ๊ะ ”

“ แต่เพื่อนหนูหลายคนบอกว่า

แต่งงานไปแล้วต้องทะเลาะกัน

เรื่องโยนเสื้อผ้าไม่ลงตะกร้า

เรื่องบีบยาสีฟัน  หรือไม่ก็เรื่อง

เล็กๆ น้อยๆ เพราะพื้นฐานของ

นิสัยที่ต่างกัน ” 

“ ลูกไม่ต้องฝืน  ไม่ต้องพยายาม

อะไรมากนักหรอก .. แม่เชื่อว่า

ธรรมชาติของความรักจะสอนให้

ลูกทั้งสองปรับตัวเข้าหากันโดยที่

ลูกแทบจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ”

ห้าปีผ่านไป ...

หญิงสาวยืนยิ้มอยู่ข้างๆ สามี

ในงานแต่งงานของน้องสาว

น้องสาวเข้ามากระซิบถามเธอว่า

“ พี่ขา .. แต่งงานแล้วพี่ต้องสูญเสีย

ความเป็นตัวของตัวเองมากไม๊คะ ”

“ ไม่เลย ”  หญิงสอบตอบมั่นใจ

“ พี่ไม่เคยรู้สึกว่าต้องปรับตัวอะไร

เลยด้วยซ้ำตั้งแต่แต่งงานไป ”

“ ไม่จริงมั้ง ” แม่แซวมาจากด้านหลัง

หญิงสาวผู้พี่ทำหน้าเขินอาย

“ จำได้ไม๊ลูกที่แม่เคยบอกหนูไว้ว่า

ธรรมชาติของความรักจะสอนให้ลูก

ปรับตัวเข้าหากันเองได้ในที่สุด

โดยที่หนูเองอาจไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ ”

ผู้เป็นแม่บอกอ่อนโยน

“ แต่หนูก็ไม่รู้สึกเลยจริงๆ นี่คะ

ว่าต้องปรับหรือฝืนใจทำอะไร

ที่ไม่ใช่ตัวเอง ”  ลูกสาวโต้

“ หนูไม่ได้สูญเสียความเป็นตัวเอง

หรอกลูก  หนูก็ยังเป็นหนูแต่หนูรู้ตัว

หรือเปล่าว่ามีบางอย่างที่หนูไม่เคยเป็น

แต่ตอนนี้กำลังเป็นอยู่ ”

ลูกสาวทั้งสองทำหน้างงๆ

“ แม่สังเกตเห็นว่าหนูเริ่มรักแมว

ชอบหยอกเล่นกับแมวมากขึ้น

ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนหนูเกลียดจะตาย ”

แม่มองลูกสาวคนโตอย่างรู้ทัน

ส่วนน้องสาวก็เริ่มอมยิ้ม

“ แล้วแม่ก็สังเกตเห็นด้วยว่า

พ่อลูกเขยหน่ะตอนนี้ชักจะติดละคร

ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเห็นดูแต่ข่าว ”

“ จริงด้วยค่ะแม่ ”  น้องสาวเสริม

“ หนูเองก็สังเกตเห็นว่าพี่สาวเรา

ใช้ของแบรนด์เนมน้อยลง .. คงติด

นิสัยสมถะมาจากหวานใจแหงๆ ”

“ เอ .. แบบนี้ถ้าไม่เรียกว่าปรับตัว

แล้วจะเรียกว่าอะไรหล่ะคะ ”

แม่หัวเราะชอบใจพร้อมตอบว่า

“ ออสโมซิสจ๊ะลูก .. แบบนี้หน่ะ

เค้าเรียกว่า .. ออสโมซิส ”

หญิงสาวนึกทบทวนคำพูดของแม่

แล้วก็ยิ้มกับตัวเอง .. จริงอย่างแม่ว่า

ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวจริงๆ

ทุกอย่างเป็นธรรมชาติซะจน

เธอไม่รู้สึกขัดแย้งอะไรเลย

คืนนั้น .. เธอกระซิบถามคนรักว่า

“ คุณชอบดูละครด้วยเหรอคะ ”

“ เปล่า ”  ชายหนุ่มตอบ

“ แล้วทำไมเห็นติดจังหล่ะ ”

“ ผมเห็นคุณชอบ .. ก็เลยอยากสนุกด้วย ”

หญิงสาวยิ้ม

“ ก็ผมอยากร่วมเป็นส่วนหนึ่ง

ในโลกของคุณด้วย .. รู้ใช่ไหม ”

หญิงสาวพยักหน้ายิ้มอายๆ

“ ออสโมซิส ”  หญิงสาวพึมพำเบาๆ

“ อะไรนะ ”  ชายหนุ่มย้อนถาม

เพราะได้ยินไม่ถนัดแต่หญิงสาว

ส่ายหน้าแล้วตอบเบาๆ ว่า

“ เปล่าค่ะ .. แค่บอกว่าฉันก็เหมือนกัน ”