| fill my heart | ||
fill my heart |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
ก่อนแต่งงาน ... เขาคือชายหนุ่มที่แสนดี เป็นสุภาพบุรุษที่สุดในโลก ช่างเอาอกเอาใจ พะเน้าพะนอคลอเคลียไม่ห่าง เช้าโทร - เย็นถึง จะกินจะนอนก็ช่างรู้จิตรู้ใจฉันไปเสียหมดทุกอย่าง ยามเดินก็คอยประคับประคอง จะกลับบ้านก็ตามรับตามส่งถึงที่ จนแทบจะถึงปลายเตียง แต่หลังแต่งงาน .. เธอนั้นเปลี่ยนไป ชายหนุ่มบางคนก่อนแต่งงานและหลังแต่งงาน ก็ยังคงเสมอต้นเสมอปลายเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง นี่ต้องถือว่าหญิงสาวคนนั้นทำบุญมาดี ตั้งแต่ชาติปางก่อนเพราะในโลกนี้ จะมีชายหนุ่มแบบนี้สักกี่คนที่ยังหลงเหลืออยู่ หากหญิงใดประสบพบเจอก็จงเก็บรักษาไว้ บนหิ้งบูชาพร้อมล่ามไว้ด้วยโซ่และควรจ้าง รปภ. เฝ้าไว้ตลอด 24 ชั่วโมง ห้ามหญิงใดเข้าใกล้ และสบตาเป็นอันขาดเพราะคุณอาจสูญเสีย เขาไปจากการแย่งชิงก็เป็นได้ จงปรนนิบัติพัดวีและเก็บเขาไว้เยี่ยงสมบัติ อันล้ำค่าและจงรักษาเขาไว้เยี่ยงชีวิต แต่เมื่อหันกลับมามองในชีวิตจริงนั้นหาได้ยากนัก สิ่งที่เราทั้งหลายควรจะทำก็คือ .. ทำใจและยอมรับ ทำใจ .. ว่าไม่มีใครเพอร์เฟกต์ ยอมรับ .. ว่าทุกคนย่อมมีข้อเสีย ( แม้แต่ตัวเราเองก็เช่นกัน ) ถ้าเราไม่คาดหวังและมองข้ามความแตกต่าง ระหว่างก่อนและหลังแต่งงานไปได้ เราจะค้นพบว่าสิ่งหนึ่งที่มองเห็นได้ชัดเจนที่สุด ว่ามันยังคงอยู่ มันไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย แม้เวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไหร่นั่นก็คือ ความรัก ที่เขามีให้กับเรา เขาเรอใส่หน้าเรา .. ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รักเราแล้ว เขาไม่ตักอาหารให้เราเหมือนเก่า .. อาจเป็นไปได้ว่าเขาต้องหันไปป้อนข้าวลูกแทน เขาพูดจาเสียงดังไปบ้าง .. ก็เพราะเขาอาจกำลังเครียดเรื่องประชุมวันพรุ่งนี้ และนั่น .. ก็ไม่เกี่ยวกับ ความรัก ของเราทั้งสองคนว่าเพิ่มขึ้นหรือลดน้อยลง แต่อย่างใด แค่เขาอยู่กับเรา ดูแลเรา และเป็นคนที่คอยเคียงข้างเราไปจนชั่วชีวิต เพียงแค่นี้ - - ฉันคิดว่ามันก็น่าจะมาก เพียงพอแล้วสำหรับการที่เราจะวางหัวใจไว้ให้ และบอกรักเขาอย่างอุ่นใจ ... ไม่ว่าเขาจะจูงมือเราข้ามถนนเหมือนเดิม หรือไม่ก็ตาม ... ชีวิตบางคน .. ดิ้นรนจนเกินคำว่าพอดี ที่มีก็ดูว่าน้อย อะไรได้มาก็ยังไม่ค่อยพอใจ ฉันอาจจะเป็นอย่างนั้นกำลังแข่งขัน แก่งแย่งชิงกันไป แต่เหตุที่ฉันไม่เป็นอย่างใคร บังเอิญว่าฉันมีเธอ ก็เลยไม่ค่อยต้องการไขว่คว้าอะไร ไม่ดิ้นให้ทรมานหวั่นไหว .. หยุด และมั่นคงกว่าเดิม ตั้งแต่ที่ฉันมีเธอ ก็รู้ว่าความต้องการหมดแล้วไม่มี ไม่ต้องทะเยอทะยานแค่นี้ก็สุข ทุกวันแค่มีเธอ .. ฉันยังไงก็เพียงพอ ชีวิตบางคนวิ่งวนไม่เจอคำว่า พอดี เพราะมัวแต่มองที่หมายไกลๆ ไม่เคยจะลองค้นหาข้างกาย ฉันอาจจะเป็นอย่างนั้นกำลังแข่งขัน แก่งแย่งชิงกันไป แต่เหตุที่ฉันไม่เป็นอย่างใคร บังเอิญว่าฉันมีเธอ ก็เลยไม่ค่อยต้องการไขว่คว้าอะไร ไม่ดิ้นให้ทรมานหวั่นไหว .. หยุด และมั่นคงกว่าเดิม ตั้งแต่ที่ฉันมีเธอ ก็รู้ว่าความต้องการหมดแล้วไม่มี ไม่ต้องทะเยอทะยานแค่นี้ก็สุข ทุกวันแค่มีเธอ .. ฉันยังไงก็เพียงพอ |