| fill my heart | ||
fill my heart |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
รายการที่เกี่ยวกับการทำอาหาร เป็นอีกรายการโปรดที่ฉันมักหาเปิดดู ยามที่มีเวลาว่างจากคนไข้ และหน้าที่การงานต่างๆ แต่ก็แค่ดูๆ เพราะด้วยเวลาที่ไม่ค่อยมี มากมายเหมือนคนอื่นเค้าสักเท่าไหร่ จนเธอมักเหน็บแนมเป็นประจำว่า ดูประจำแต่ไม่ทำซะที ก็มันเป็นความสุขของฉันอ่ะนะที่ได้ดู และรู้ว่าจะทำอาหารให้อร่อยนั้น ต้องมีเคล็ดลับอะไรบ้าง ส่วนเธอ .. ก็มักจะนั่งลงข้างๆ ช่วยจำส่วนผสมและดูเหมือนเธอ ก็จะมีอารมณ์ร่วมอร่อยไปกับรายการนั้นเสมอ แต่ในที่สุดเธอก็มักจะได้คำบอกเล่าเดิมๆ ว่า ดูเฉยๆ คงยังไม่ทำอ่ะนะ เอาไว้มีเวลาว่างจริงๆ ก่อนละกันเนอะ แล้วเธอก็ส่ายหัวทำหน้าระอา ก่อนที่จะลุกขึ้นเอามือขยี้ผมฉันแรงๆ อย่างหมั่นไส้เสียเต็มประดา มันก็คงไม่ต่างอะไรกับฉัน ในวันที่เธอไม่มีเคสผ่าตัด แถมวันนั้นยังเป็นวันที่ ทีมโปรดของเธอลงแข่งอีกด้วย ฉันยอมนั่งลงข้างๆ เพื่อทนดูฟุตบอล หลังขดหลังแข็งกับเธอเสียครึ่งค่อนคืน ทั้งๆ ที่ลึกๆ แล้วฉันก็ไม่เข้าใจว่า ทำไม๊ .. ทำไม ?? คนทั้งหมดนั่น เขาสนุกตรงไหนที่ต้องมาวิ่งไล่เจ้าลูกกลมๆ ลูกนั้น ดูแล้วต่างคนก็ต่างเหนื่อย สนุกตรงไหนเนี่ย ?? เหนื่อยกันทุกคนไม่เว้นแม้แต่กรรมการ โค้ช หรือแม้แต่เธอเองที่มักออกอาการ excited สุดๆ อยู่ตรงหน้าทีวี ไม่ต่างอะไรกันกับได้ลงไปเตะกะเค้าด้วย อย่างนั้นแหละ อืม !! มันเป็นความชอบที่ต่างกันจริงๆ ตอบไม่ได้หรอกนะว่าดูแล้วได้อะไร ?? ที่ฉันดูเค้าทำอาหารกันก็ไม่ได้หมายความว่า จะทิ้งมีดผ่าตัดแล้วเปลี่ยนอาชีพไปเป็น แม่ครัวหัวป่าก์กะเค้า หรือการที่เธอนั่งดูฟุตบอล แบบเอาเป็นเอาตายเข้ากระแสเลือด แต่ฉันก็ไม่เห็นว่าเธอจะไปวิ่งเตะบอล ในสนามยามเย็นกับพวกน้องๆ หลานๆ แม้แต่ครั้งเดียว ( จะว่าเธอดูเพราะเล่นพนัน บอลไว้ก็คงไม่ใช่ ) สรุปแล้ว .. เอาเป็นว่าฉันรับรู้ได้ด้วย sense ว่าเธอมีความสุขแค่ไหนที่มีฉันนั่งดู รายการโปรดอยู่ใกล้ๆ เพราะฉันก็มีความสุขที่มีเธอนั่งอยู่ข้างๆ กับรายการที่รู้ว่าต่างคนก็ต่างไม่อยากดู สักเท่าไหร่ !! แต่ฉันและเธอแค่อยากมีกันและกัน อยู่ในที่นั้นมากกว่า การนั่งดูฟุตบอลจึงไม่เป็นปัญหาน่าเบื่อ สำหรับฉันเพราะฉันเชื่อว่า ในพื้นที่ๆ ฉันนั่งลงตรงนั้น เป็นพื้นที่แห่งความสุขของคนที่ฉันรัก แล้วอย่างนี้มันน่าจะดีใจหรือเสียใจหล่ะคะ ?? หากทุกที่และทุกความสุขของเขา ต้องการที่จะมีฉันอยู่ร่วมด้วย ... มันก็น่าภูมิใจมากกว่าที่เขา ไม่อยากมีระยะห่างแม่แต่ตารางนิ้วเดียว มีอะไรหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นแบบนี้ ในชีวิตคู่และการอยู่ร่วมกันของคนสองคน บางครั้ง ความสุข ของฉัน ไม่ได้เกิดขึ้นจากที่ฉันได้รับสิ่งที่ฉันชอบ แต่ฉันสุขเมื่อเห็นเธอเป็นฝ่ายได้รับมันบ้าง และฉันก็เชื่อว่าบางครั้งอีกเช่นกัน ที่ความสุขของเธอไม่ได้เกิดจากการที่เธอได้รับ แต่เกิดจากการที่ฉันเป็นคนได้รับ สิ่งที่ฉันชอบนั้นต่างหาก ฉันเชื่อว่า .. ความชอบที่แตกต่างนั้น ไม่ใช่ปัญหาหรือเป็นสาเหตุให้คู่รัก อยู่ร่วมกันต่อไปได้หรือไม่ การยอมรับในความแตกต่าง ของกันและกันต่างหากคือสาเหตุใหญ่ และการเข้าไปมีส่วนร่วมในสิ่งที่ชอบ ของคนที่เรารักเพื่อให้เขาได้รับสิ่งที่เขาชอบ และมีเราอยู่ข้างๆ ในที่นั้นๆ ที่ตรงนั้นแหละที่เราควรอยู่เพื่อเขา และควรอยู่เพื่อแทรกตัวเรา ให้เป็นความสุขของชายผู้เป็นที่รัก ไปนานแสนนาน .. นนนนนน |