ใจคำวเนจร

จากความเปล่าดายถึงความโศกเศร้าและคนรัก
Permalink : http://www.oknation.net/blog/bambooordinary

<<	ตุลาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

• กระท่อมเปล่าดาย
• จากห้องสมุดของความโศกเศร้า
• สองข้างทางที่เผชิญ
• วาสนะแห่งรัก

• ดินปั้น
• เพชรชมพู
• ศิริพร
• เบญจพร

• ผีเสื้อแสนสวย.. ( ชเลจันทร์ )
• โลภะ โทสะ โมหะ ในสังคมไทย ( กลุ่มเม็ดทราย )
• ด่วน..!! พันธมิตรฯ เคลื่อนพลไปล้อมรัฐสภาแล้ว ( Nity )
• ถึงใจ..อินเดีย (โดย ชลิสา เดอซูซ่า) ( อุต-ศิลป์02 )
• ขออัพโหลด ภาพ และเสียง ในโอกาสหน้า ( bluetranebkk )
• ฉก.กรม ทพ.12 จับชาวต่างชาติ ขนหินสี พลอย น้ำหนัก 18,615 กรัม มูลค่า 7 แสนกว่าบาท ( somsak484 )
• การเขียนเรื่องสั้น ( โสตถิโสมนัส )
• Thai Airways International KhunKa Behind เบื้องหลังโฆษณาชุด คุณคะ ( เอ้ )
• ด่วน พันธมิตรมีมติ บุกยึดปิดล้อมสภา ( Dekthep )
• เซอร์จิโอ เมนเดส คนดนตรีหัวใจหนุ่ม ( bluetranebkk )

more

Posted by ไผ่สามัญญ์ , ผู้อ่าน : 46 , 13:47:55 น.   | หมวดหมู่ : สองข้างทางที่เผชิญ  
พิมพ์หน้านี้

... เธอมาพบถ้อยคำของฉัน เธออ่านทั้งหมดด้วยสะกิดร้าวในใจ แล้วเธอก็ติดต่อเพื่อทักทายทำความรู้จัก, เธอเริ่มค้นรื้อตัวตนของฉัน ร้องขออ่านงานที่ฉันเขียนไว้ทั้งหมด และครวญเคล้าด้วยคำอ้อนรักขอให้ฉันเขียนถึงตัวเธอบ้าง..     เครือใจไต่ไล่เกี่ยวกอดจนอิ่มอุ่นในกันและกัน ถ้อยคำชีวิตด้วยเราจึงรำบายออกมาส่งยิ้มละมุน เร้ารู้สึก ทะลึ่ง ทะเล้น สนุก สนานในชีวิตดังว่าเราเริ่มวัยแย้มซน สลับเค้นหัวใจกันและกัน ปอกเปลือยชี....

Posted by ไผ่สามัญญ์ , ผู้อ่าน : 72 , 22:30:52 น.   | หมวดหมู่ : กระท่อมเปล่าดาย  
พิมพ์หน้านี้

บันไดเจ็ดขั้น ทอดขั้นอยู่กับท่าน้ำและน้ำ  นานหลายปี อาบน้ำ แดดและหนาวอยู่อย่างนั้น บางขั้นหักไปบ้างแต่ก็ได้รับการซ่อมแซมใหม่ แต่นั่นล่ะ ไม่นานคราบตะไคร้น้ำเขียวครึมก็จับเกาะขึ้นอีกจนได้       ผมนั่งมองขั้นบันได คลื่นน้ำที่กระทบอาบ แดดที่ทาบไล้ เม็ดน้ำที่แตกกระเซ็น ฟองน้ำที่ฟู่ฟองแตกๆ   ไม่ว่าน้ำและแดดจะเทียบกระทบเท่าใด  บันไดเจ็ดขั้นนั้นก็ดูเหมือนยังสงบอยู่อย่างนั้น ไม่ฟ้องตอบ ไม่ฎีกา อุทธรณ์ หรือร้อ....

Posted by ไผ่สามัญญ์ , ผู้อ่าน : 70 , 21:45:20 น.   | หมวดหมู่ : สองข้างทางที่เผชิญ  
พิมพ์หน้านี้

เราไม่สามารถผูกเปลความรักให้กายลงนอนได้อย่างอุ่นฝันแม้กระทั่งหัวใจ !วันเวลาของขณะที่เปล่าดาย สั่งสม และกำลังหุงต้มอยู่ในหัวใจกายและหัวใจโดดเดี่ยวอย่างที่สุดโศกเศร้าอย่างเปล่าดายอวลอยู่อย่างคะนึง ไม่ทุรนทุรายร้อนกายใจไม่กระสับกระส่าย แต่ว่างไร้อย่างยิ่ง !ว่างไร้ ใช่ !  หัวใจช่างว่างไร้ว่างไร้จากหัวใจคนของความรัก !ปากของห้วงคิดกู่ตะโกนก้องอยู่ว่า -ทำไม ?  ถึงต้องอยู่อย่างเดียวดายอย่างยิ่งทำไม ?  คนที่เ....

1 /1