พิมพ์หน้านี้
................................ มีประชุมแต่เช้า กว่าจะเลิกก็ปาเข้าไปบ่าย 3 กว่าๆ นั่งทรมานตั้งแต่ 9 โมงเช้า ด้วยอารมณ์ไม่บรรเจิดเท่าไหร่ นัก อยากลุกมาเข้าห้องน้ำแต่ไม่หาญกล้าลุกมาตอนที่วาระติดพัน ดีว่าได้พักเที่ยง ครึ่งชั่วโมง ข้าวยังไมทันเรียงเม็ดก็ต้องพาตัวเองกลับไปให้ทันประชุม...ปิดประชุมบ่าย 3 ไม่ฟังเสียงร่ำลาจากใครทั้งนั้น ลืมมารยาทนางสาวไทยที่เคยใฝ่ฝันพาร่างที่อุ้มน้ำจนเต็มท้องน้อย วิ่งทะลุประตูห้องน้ำเข้าไปแบบไม่กลัวตาย...เฮ้อออ ค่อยยังชั่ว...ให้ตายเหอะ ทรมานเพราะอดอาหารยังน้อยกว่าทรมานเพราะน้ำในร่างกายเกินมาตรฐานท้องน้อย แก ไปฟิตเนสกัน กรอกเสียงไปตามสาย ฉันอยู่คอนโดแล้วโว้ย นี่มัน 5 โมงครึ่งแล้วนะแก เพื่อนฉันสวนกลับมาอย่างคิดมานานแล้วว่าจะพูดอะไร เออๆ รอแป๊บนึง กำลังจะกลับแล้ว ให้ตายเหอะ 5 โมงตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ยะ นึกในใจพลางเก็บของไปพลาง รีบตาลีตาเหลือกออกจากออฟฟิต ให้ทันเพื่อนมีอารมณ์..อารมณ์เสีย...จากที่จะไปออกกำลังกายกันที่ฟิตเนสต้องเปลี่ยนไปวิ่งรอบคอนโดแทนเพราะลงความเห็นกันแล้วว่าไม่ชอบขี้หน้าคนดูแลฟิตเนสวันนี้ อืมมคิดซะว่าออกกำลังกายให้ได้เหงื่อ ดีกว่าเหม็นเบื่อคนคุมฟิตเนส กินไรดีอ่ะเอ็ง เพื่อนชวน กินไรดีน๊า อืมมมมมมมมมม กินก๋วยเตี๋ยวล่ะกัน เบื่อข้าว ................................. เส้นเล็กชามนึงค่ะ สิ้นเสียงสั่งก๋วยเตี๋ยว ฉันนั่งแปะหมดแรงอยู่ตรงนั้น ไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนกาย แม้เพื่อนจะสะกิดว่า เฮ้ย เค้าให้บริการน้ำดื่มเองเว้ย เฮ้อออ คนเสิร์ฟน้ำร้านนี้ หน้าตาดี๊.... จะโดนไม่ใช่น้อยนะแก ปากก็ว่าเหมือนอันธพาลแต่หน้างี้บานเป็นลานจอดรถ ว่าแล้วก็เสิร์ฟน้ำให้ตามคำชม ค่ำนี้ฝากท้องไว้ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่ข้างทาง เวลาอย่างนี้หาที่นั่งดีๆคงไม่ได้ มีคนมาฝากท้องยามค่ำคืนกันเยอะแยะ ฉันกับเพื่อนต้องมานั่งรวมกับคนอื่นที่แวะมาฝากท้องเหมือนกัน ฝนทำท่าจะตก ต้องเลือกทำเลที่พอจะคุ้มหัวได้หากฝนเทลงมาอย่างไม่เป็นใจให้กิน ปาป๊า กินข้าวมันไก่ ป๊า สั่งให้ลูก...ข้าวมันไก่ไม่เอาหนังคับ..อืม จานเดียว เพิ่งสังเกตเห็นเจ้าของที่ที่นั่งฝั่งตรงข้าม เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก หน้าตาน่ารักมากถึงม๊ากมาก ข้างๆ เป็นปาป๊าของเด็ก....เห็นหน้า ปาป๊าแล้วไม่ต้องนึกถึงแม่เด็ก ก็รู้ได้ว่าเด็กน่ารักเหมือนใคร...อูยยยย น่ารักมั่กๆ เดาเอาตามประสบการณ์ของคนยังไม่มีสามีและลูกเป็นของตัวเอง เด็กหญิงคงประมาณ 3 ขวบ ส่วนปาป๊า คงซัก 30 กว่าๆ...สายตาฉันจับอยู่ที่หน้า ปาป๊าทีนึง เด็กหญิงทีนึง ทำมัยน่ารักงี้อ่ะ นึกในใจ มา ป๊า ป้อนลูก พ่อเด็กว่าหลังคนขายวางข้าวมันไก่ไว้ตรงหน้า อูยยย โทษทีๆ ร้อนเหรอลูก ขอโทษๆ เสียงดังขึ้นหลังเด็กหญิงทำหน้ายู่ยี่เพราะความร้อน ข้าวมันไก่คำต่อมาอยู่ในปากเด็กหญิงแล้ว หลังจากที่ปาป๊า เป่าแล้วเป่าอีกจนแน่ใจว่าหายร้อน หนู กินเอง ทำงี้ลูก เขี่ยออกก่อนจะได้ไม่ร้อน มาป๊าทำให้ เฮ้ย เอาผักป่าว ฉันหันไปมองเพื่อนที่ส่งเสียงแว๊ด แข่งกับเสียงรถข้างทาง เอาดิ แต่อยากกินข้าวมันไก่อ่ะ ฉันบอกเพื่อนด้วยเสียงที่มั่นใจว่า ปาป๊าฝั่งตรงข้ามจะไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันพูด ดูดิ ฉันบอกเพื่อนและส่งสายตาไปฝั่งตรงข้าม น่ารักอ่ะ อารายของเอ็ง เพื่อนมองตามสายตา อ๋อออ ผู้ชายล่ะสิแก รู้ได้งัยวะ จบการสนทนาพร้อมกับด่ามันในใจ ป๊า ไปป้อนที่บ้านมั๊ยลูก ป๊าบอกตัวเล็กหลังก้มๆเงยๆดูท้องฟ้า ตัวเล็กพยักหน้าหงึกๆ เป็นเชิงตอบรับ ป่ะ ป๊าไปจ่ายตังค์ ป่ะลูก ตัวเล็กลุกเดินตามป๊าไปจ่ายตังค์พร้อมห่อข้าวมันไก่กลับบ้าน ฉันมองตามป๊ากับตัวเล็กไปตลอดทางที่เดิน แต่ไม่ถึงขนาดเหลียวหลัง ได้แต่นึกในใจว่า...ฉันจะมีโอกาสได้เจอพ่อของลูกที่น่ารักอย่างนี้เปล่าน๊า ผู้ชายน่ารักอย่างนี้ยังจะเหลืออยู่อีกมั๊ย เกิดคำถามขึ้นมากมาย...น่ารักจังเลย..ฉันรู้ว่าตลอดเวลาที่นั่งมองปาป๊าและเด็กหญิง รอยยิ้มของฉันออกมาเพ่นพ่านบนใบหน้าตลอดเวลา และคิดว่าปาป๊าคงสังเกตุได้ว่าฉันกำลังยิ้ม ยิ้ม และยิ้ม ฉันไม่ได้ยิ้มที่ปาป๊าหน้าตาดี แต่ฉันยิ้มเพราะการแสดงออกของปาป๊าต่างหาก..มันอบอุ่นจนฉันคิดอยากมีครอบครัว บางคนตามหาความรัก ยิ่งวิ่งตามก็ยิ่งห่างไกล จะรู้บ้างมั๊ยน๊าว่าความรักแท้จริง ความรักที่ไม่มีวันตายคือความรักที่ได้จากคนในครอบครัว..พาลให้คิดถึงครอบครัวและหลานในวัยน่ารักที่บ้านเหมือนกัน มัยกินช้าจังวะ ฝนจะตกแล้ว เออ รู้แล้ว แต่ก๋วยเตี๋ยวมันหวานอ่ะเอ็ง ..................................... ไม่มีคำพูดออกมาจากปากเพื่อน มีแต่สายตาส่งมาว่า มันหวานตรงไหนวะเอ็ง ???
|
| เซี่ยงไฮ้-หังโจว | ||
ผจญภัยที่เซี่ยงไฮ้ |
||
|
View All |
||
| << | ตุลาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||