ได้แวะไปอ่านกันบ้างหรือยังค่ะ อ่ะ blog นี้ แนะนำสำหรับคนชอบความสะใจ (เหมือนกัน)  คารมเฉือนปอดผู้ชายโดยเฉพาะผู้ชายปอดออกจะแหก...นี่ค่ะ

น้อง JJ     http://www.oknation.net/blog/jj

ค้างเรื่องของแม่ไว้ใน  entry  น่ารักเมื่อเธออยู่ใกล้  วันสุดท้ายของสัปดาห์อย่างนี้เป็นว่า แวะมา entry เรื่องสบายๆของแม่จากที่ค้างไว้ท่าจะดี

หานิยาม และคำจำกัดความให้กับแม่ตัวเองไม่ได้ มันเยอะเกินจะเป็นนิยามที่สวยหรู ดูดี ตั้งแต่จำความได้จนถึงอายุปูนจะแก่ไม่แก่เพราะยังไม่อยากตัดสินใจเลือกข้าง  ยังนึกไม่ออกเลยว่าจะให้นิยามแม่ของตัวเองยังงัยดี

ครั้งนึงนานพอดู ป๊าโดนโกงแชร์เล่นไว้ 2 มือ หลายตังค์อยู่ทีเดียว เจ้ามือแชร์คือคนรู้จักคุ้นเคยกับแม่เป็นอย่างดี แม่นั่งหน้านิ่งมากไม่พูดซักคำเหมือนกำลังก่อคลื่นลูกใหญ่ มีผู้สูงอายุที่ถูกโกงแชร์จับกลุ่มกันอยู่หน้าบ้านหาทางจัดการยังงัยต่อไปกับเรื่องนี้ สุดท้ายหาข้อตัดสินไม่ได้ นอกจากตัดใจเสียตังค์ฟรี

แม่เดินมากระซิบข้างหู หลังสมาคมผู้สูงอายุรวมทั้งปะป๋าสลายตัว โดยเลือกแล้วว่าฉันจะไม่โวยวาย

"แม่ก็เล่นไว้มือนึง อย่าบอกป๊านะ!!!"

แล้วก็เดินจากไป ทิ้งให้ฉันทำความเข้าใจอารมณ์สงบนิ่งของแม่เมื่อกี้

... คงไว้อาลัยให้ตัวเอง....

อย่างที่เคยบอกไว้ใน entry ก่อนหน้านู้น ที่บ้านจะส่งเสริมให้ลูกได้เรียนหนังสือจนถึงที่สุด หมายถึงที่สุดที่ลูกอยากเรียน แต่ก็มีบางครั้งที่อารมณ์คนเป็นพ่อเป็นแม่อยากให้ลูกเรียนในสิ่งที่เค้าต้องการ สุดท้ายลูกชนะทุกทีไปไม่ยอมเรียนตามความอยากของพ่อแม่...หลังจากส่งให้ลูกถึงฝั่ง แม่ก็ทำตามความฝันของตัวเอง

"พรุ่งนี้ไปส่งแม่ที่โรงเรียนที ไปไหนหรือเปล่า?"

"ไปโรงเรียนเหรอแม่?" งง

"แม่ลงเรียน กศน.ไว้"

"..........................."

กลายเป็นว่าที่บ้านต้องไปรับไปส่งแม่เพื่อเรียนทุกวันเสาร์-อาทิตย์ หากวันไหนฉันว่างก็จะได้ส่งแม่ไปโรงเรียน ภาระประจำในการรับ-ส่งแม่จึงอยู่ที่ป๊าเป็นหลัก

สำคัญไปกว่านั้น แม่จัดว่าเป็นนักเรียนที่ดีมากหลังจากวันปฐมนิเทศแม่ก็กลับมาสาละวนกับการหาเครื่องแบบนักเรียน...เสื้อเชิ้ตขาว กระโปรงยาวสีดำ รองเท้าหุ้มส้น  ตามระเบียบเป๊ะ  ด้วยเหตุนี้แม่จึง  Popular มากในวัย 52 ปี เป็นที่รักของครูและเพื่อนคราวลูก เพราะแค่เรื่องแต่งตัวแม่ก็กินขาด

ฉันรู้สึกว่าแม่เพิ่งเรียนได้ไม่นานหลังจากแม่คุยกับฉันเย็นวันนึง

"ม.1 แล้ว แม่ว่าจะเรียนให้จบ ม.6"

"ม.6 เลยเหรอ โห!! เดี๋ยวส่งเรียนให้จบตรีเลยดีกว่า"

"แม่ก็ว่าจะเรียนให้ถึงปริญญาตรี"

ฉัน...พูดเล่น แม่...เอาจริง

แต่หลังจากนั้นไม่นานแม่ก็เรียนไม่ไหวแพ้สังขาร แม่แอบย่องลงมาอ่านหนังสือตอนเช้าบ่อยๆ ที่ต้องย่องเพราะลูกจะเป็นมารคอยขัดขวางความเจริญ

"ไม่ต้องจริงจังก็ได้นะแม่ อดหลับอดนอน"

"เผื่อจะได้เกียรตินิยมเหมือนเก๋มัน" 

เก๋   คือ   พี่สาวที่ได้เกียรตินิยมตอนเรียนปริญญาตรีค่ะ   แต่แม่คะ.. ลูกคนนี้ของแม่ก็ไม่ได้เกียรตินิยมค่ะ สะเทือนใจๆ

แม่...พูดเล่น ลูก...สะเทือนใจจริงๆ

เริ่มต้นที่ ป.4 สุดท้ายแม่ก็เรียนจนได้ใบรับรองว่าจบการศึกษา ม.6

...ไม่มีรูปถ่ายตอนแม่รับปริญญาติดฝาบ้านเหมือนลูกๆ แต่แม่ก็ภูมิใจ และลูกก็ภูมิใจในตัวแม่ที่สุดในโลก

แม่บอกเสมอว่าเรียนอย่างนี้ไม่ได้อะไรมากเพราะแม่แก่แล้ว ความรู้ที่ได้ก็ไม่แน่นเพราะคุณครูช่วยจนจบม.6 แต่แม่ก็อยากเรียนอย่างน้อยก็อ่านออกเขียนได้ ไว้พูดไว้คุยกับลูกๆหลานๆรู้เรื่อง

อ้อ!! ส่วนป๊า ไม่ต้องพูดถึงเพราะอ่านออก เขียนคล่อง แต่งกลอนเก่งอยู่แล้ว ถึงถูกใจที่แม่ไปเรียนและเต็มใจไปรับไปส่งจนแม่เรียนจบ ม.6 นี่หล่ะค่ะ