ความเป็นไทยราคาแพง

          เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ที่ผ่านมา ผมและครอบครัววางแผนว่าจะพาลูกพี่ลูกน้องของแฟนผมไปถ่ายรูปเพื่อเอามาทำการ์ดแต่งงาน ด้วยความที่เราเองก็มีกล้องและพอมีฝีมือ ก็เลยเกิดความคิดว่าจะถ่ายรูปกันเอง และเพื่อความเพลิดเพลินก็เลยไปกันทั้งครอบครัวถือเป็นการพักผ่อนวันหยุดไปด้วย

          ผมจัดแจงโทรถามเพื่อนเรื่องสถานที่ อันดับแรกเราสนใจศูนย์ศิลปาชีพ บางไทร เนื่องด้วยเคยมีประสบการณ์ไปงานแต่งงานเพื่อน ซึ่งจัดที่นั่น เราคาดการณ์ว่าถ้าได้รูปใส่ชุดไทย บนบ้านเรือนไทยสักรูปสองรูปสวยๆ มาทำการ์ดแต่งงานคงจะงามไม่น้อย

          เพื่อนบอกคงไม่เก็บตังนะ เพราะเราไม่ได้เอาไฟเอาอุปกรณ์ไปเยอะแยะ เหมือนกองถ่าย และคงไม่ได้รบกวนนักท่องเที่ยวท่านอื่นๆ ทั้งครอบครัวตื่นเต้นกับการเดินทางในวันรุ่งขึ้น เราพยายามนอนแต่หัวค่ำ แต่เจ้าลูกสาวตัวน้อยของผม ไม่ยอมนอน กว่าเธอจะหลับก็ปาเข้าไปเที่ยงคืน ถึงกระนั้นเธอก็ตื่นแต่หกโมงเช้าก่อนผู้ใหญ่ซะอีก เราจัดแจงผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันอาบน้ำ และรับประทานอาหารเพื่อรองท้อง

          ไม่นานเราก็พร้อมออกเดินทาง ประมาณแปดโมงครึ่งเราก็ถึงที่หมาย เดินเล่น เข้าห้องน้ำ หาอะไรรองท้องอีกรอบ พร้อมทั้งรอ คู่บาวสาวในอนาคต ที่กำลังขับรถตามมา พักพอหายเหนื่อย สองคนนั้นก็มาถึง แสงกำลังดี คนยังไม่เยอะ เนื่องจากยังเช้าอยู่มาก พนักงานเพิ่งจะมาเปิดร้าน คู่บ่าวสาวจัดแจงแต่งตัวทันทีเพื่อไม่ให้เสียเวลา และไม่ให้ร้อนไปกว่าที่เป็นอยู่ ส่วนเจ้าตัวเล็กก็เหนื่อยกับการเล่นได้ที่ หลับตาพริ้ม อากาศยังเย็นสบายๆ สายลมเอื่อยๆ น้องๆ ตื่นเต้นกับควายตัวใหญ่มาก ที่เราไม่เคยเห็นกันมานานแล้วกำลังขึ้นจากปรักโคลน ข้างๆ หมู่บ้านสี่ภาค

          เมื่อจัดแจงแต่งตัวเสร็จเราก็จัดแจงเรื่องสถานที่ ตามที่เพื่อนบอกควรจะแจ้งเจ้าหน้าที่สักหน่อย เพื่อเป็นการให้เกียรติสถานที่ แฟนผมเป็นคนจัดการไปปติดต่อ เธอเดินกลับมาพร้อมกับความเซ็ง น้องที่ไปด้วยบอกว่าเค้าคิดถ้าถ่ายภาพ 1500 บาท เธอสองคนพยายามต่อราคาแต่เขาไม่ลด โอ๊วความเป็นไทยราคาแพงจริงๆ ใส่ชุดธรรมดาไม่เสียตังใช่ชุดไทย 1500 คุณพระช่วย ส่งเสริมความเป็นไทยกันจริงๆ เราเริ่มปรึกษากันว่าจะเอาอย่างไรดี จะยอมเสียตังหรือหาสถานที่ใหม่ ใครมีเพื่อนโทรหาเพื่อนเพื่อหาข้อมูล ในที่สุดผมโทรถามเพื่อนที่ชอบจัดทริปถ่ายรูปได้ความว่า เมืองโบราณ สมุทรปราการ เป็นที่เหมาะ เพื่อนเคยไปหลายครั้งสามารถถ่ายได้ แต่ถ้าไปลักษณะเป็นกองถ่าย มีอุปกรณ์ มีไฟ มีรีเฟร็ก เป็นเรื่องเป็นราวอันนั้นต้องติดต่อ เสียตังเนื่องจากเป็นการรบกวนนักท่องเที่ยวท่านอื่น

          เมื่อตกลงกันได้ เราเริ่มเดินทางเนื่องจากเริ่มจะสายแล้ว อากาศเริ่มร้อน รถสามคันขับตามกัน ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เราก็ถึงที่หมาย โอ๊ววันนี้คนเยอะจัง รถต่อแถวเข้าเมืองโบราณกันยาวเหยียด รถสามคันคนเก้าคน เราจ่ายค่าเข้าไปพันกว่าบาท

          ใกล้เที่ยวแล้วเริ่มหิว ทุกคนตกลงว่านั่งกินก๋วยเตี๋ยวรอพ่อกับแม่เจ้าบ่าวกันดีกว่า พอเริ่มอิมลุงกับป้าก็มาถึง พักผ่อนถ่ายรูปกันสักพัก ก็ตัดสินใจว่าจะไปเริ่มถ่ายรูปที่เรือนภาคเหนือก่อนดีกว่า

          เมื่อถึงที่หมาย เราก็จัดแจงแต่งตัวและเลือกเรือนหลังที่เหมาะ ผมขึ้นไปเดินสำรวจ หามุมและถ่ายรูปดูว่าใช้ได้หรือไม่ หากท่านหวังจะไปเดินเล่นเพื่อดูบรรยากาศบ้านเรือนสมัยอดีต ท่านอาจจะงงนิดนึง ตรงที่ไหง๋มีทีวี กับ ข้าวของเครื่องใช้ปัจจุบันเต็มไปหมด ผมคาดการว่า คงเป็นการประหยัดที่พักของพนักงานนั่นเอง เรารอพี่เจ้าสาวที่เปลี่ยนชุดอยู่สักพัก ในที่สุดก็พร้อมเก็บภาพสักที เริ่มถ่ายได้สองสามรูปกล้องเจ้ากำดันมีปัญหา ผมเลยต้องวิ่งกลับไปที่รถ และเอารูปลงโน๊ตบุ๊ค แล้วฟอร์แม็ตกล้อง ในที่สุดก็สามารถใช้การได้ต่อ ในขณะที่กำลังจะเดินกลับไปถ่ายนั้น น้องสาวแฟนก็เดินมาบอกว่า ไม่ต้องแล้ว เค้าห้ามถ่ายรูปชุดไทย ถ้าจะถ่ายคิดตัง 2000 บาท โอ๊วอีกแล้วหรือนี่ แค่เปลี่ยนชุด 2000 บาทเลยหรือ

          มันอะไรกันนี่ เหตุการณ์นี้ไม่ได้อยากต่อว่าใครนะครับ มันเป็นความคับแค้นใจ และงงมากว่า ผมเหลือบไปเห็นใบเอกสารที่ทางเมืองโบราณแจกให้จะมีขอหนึ่งที่บอกไว้ว่า ห้ามถ่ายภาพเพื่อการค้า อันนั้นพอเข้าใจ แต่ไม่ได้มีข้อไหนบอกว่าห้ามใส่ชุดไทยถ่ายภาพ หากคิดดูแล้วเราก็ไม่ได้เข้ามาฟรี อีกอย่างถ้าแค่เปลี่ยนชุดคุณต้องเสีย 2000 บาท จะรู้สึกอย่างไร

          ผมเคยดูรายการทีวีอยู่รายการหนึ่ง เป็นสารคดี เขาไปถ่ายที่ญี่ปุ่น จำได้ว่าเป็นลักษณะของเมืองเก่า หมู่บ้านเก่า ถ้าใครใส่ชุดกิโมโนเข้าไป ไม่ต้องสีเงินแต่ประการใด และนักท่องเที่ยวและผู้คนที่พบเห็นจะมอง และชื่นชมในความเป็นชนชาติ ของเค้า หลายคนจะวิ่งเข้าไปขอถ่ายรูปด้วย

          กลับกัน เมืองไทยของเรา ความเป็นไทยของเรา มันต้องเสียตังครับ หากคุณใส่สูทเข้าไปถ่าย คงไม่มีใครคิดจะเก็บตังแน่นอน นี่แหละครับความเป็นไทย จำเอาไว้นะครับหากอยากได้ความเป็นไทย กรุณาติดต่อสอบถามเพื่อทราบราคาของความเป็นไทยก่อน จะได้วางแผนได้ถูก สรุปแล้วการตามหาความเป็นไทยในรูปถ่ายของผม โดยที่เราไม่ได้วางแผน เราต้องจ่ายค่าน้ำมันรถประมาณ 2000 บาท ค่าเข้าชมความเป็นไทยประมาณ 1000 กว่าบาท ค่ากินดื่มประมาณ 1500 บาท และค่าทางด่วนอีกประมาณ 400 บาท โดยสุดท้ายแล้ว ได้ความเป็นไทยแบบเสื้อยืด