บางที..คุณสิทธิชัย หยุ่น..อาจลืมไปแล้ว 
         ใช่..มันค่อนข้างนานมากแล้ว..บางที..คุณสิทธิชัย หยุ่น  อาจลืมไปแล้วว่าเคยเขียนเรื่องๆหนึ่ง(ในจำนวนมากมายหลายเรื่อง)ลงในนิตยสารชีวจิตในนามปากกา "กาแฟดำ"เป็นเรืองที่ทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยน ...เป็นเรื่องเกี่ยวกับปรัชญาความช้า (slow philosophy) ฉันอ่านแล้วตรงใจมากพยายามอ่านตอนที่มีเนื้อหาคล้ายๆกันกับเรื่องของความช้านี่แหละ  รวบรวมเนื้อหาเกี่ยวกับความสุขจากการช้าซะบ้าง เช่น ช้าลงสักนิด..ชีวิตจะสดใส(slow is beutyful)
                          " ช้าๆไม่เพียงแต่ได้พร้าเล่มงามเท่านั้น
                            แต่หากเราดำรงชีวิตให้มีวัฒนธรรมสงบนิ่ง
                            ใช้เวลาดมดอมดอกไม้ ...                 
                             คิดถึงกันและกันมากขึ้น
                             ความช้า..
                             จะเป็นสิ่งสวยงามน่าอภิรมณ์ยิ่งนัก "

เกี่ยวกับ"ความสุข"คุณสิทธิชัย หยุ่น พูดถึงไว้ว่า
                    ความสุข..ใครๆก็ล้วนแสวงหามัน
                    แต่ไม่ค่อยมีใครได้เจอมันจังๆหน้าเท่าไหร่นัก
                    หรือบางทีเจอมันแล้วก็เห็นเป็นคนแปลกหน้า
                    ไม่ยอมรับ..เพราะเข้าใจผิด
                     คิดว่าการวิ่งไล่ทรัพย์สินเงินทองคือ ความสุข
                     วิ่งหามันสุดชีวิต..สุดท้ายก็ไม่รู้ว่า
                     ความสุขนั้นคืออะไร อยู่ที่ไหน  มีหน้าตาอย่างไร  

เกี่ยวกับ"ความสำเร์จ"คุณสิทธิชัย หยุ่น พูดถึงไว้ว่า
                      ความสำเร็จไม่ใช่เส้นทางสู่ความสุข
                      ตรงกันข้าม..
                      ความสุข..ต่างหากล่ะ
                      ที่เป็นเส้นทางสู่ความสำเร็จ
                      เพราะถ้าคุณชอบในสิ่งที่คุณทำ
                      นั่นคือ..
                       คุณประสบความสำเร็จแล้ว
เกี่ยวกับ"ความสุขและวิธีคิด"คุณสิทธิชัย หยุ่น ยกคำกล่าวของAlbert Schweitzer นายแพทย์และนักปราชญ์ชาวฝรั่งเศส เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ปี๑๙๕๒ ซึ่งกล่าวถึง ความสุข ไว้ว่า
                       ความสุข..
                       มันไม่มีอะไรมากไปกว่า
                        การมีสุขภาพดี
                        และความจำที่ไม่ค่อยดี..เท่านั้นแหละ

สำหรับฉัน   วันนี้..ก็แค่เนี้ย!!
                        เช้า ตื่นมารำกระบอง
                        ไปเก็บผักโขม
                         มาต้มจืดกับกุ้งแห้ง..อร่อยมาก
                                 เที่ยง ลุงผัดเผ็ดปลาดุกย่าง
                                 เก็บผักสามัญประจำบ้าน
                                 ผักบุ้ง ดอกอัญชัน โหระพา
                                 มาเป็นผักแกล้ม  ชูรส ชูกำลัง
                         บ่าย  ลุงตัดหญ้ารอบบ้าน
                         ป้าก็คงลงแปลง Ok nation
                         หาข้อมูลข่าวสาร โม้ให้ลุงฟัง
                         แล้วก็ไปเยี่ยมเม้นท์บ้านโน้น บ้านนี้
           เย็น ตั้งใจจะไปถอนหญ้าในแปลงผัก
           ดูแลมะอึก อ้อไม่ใช่ มะเขือพวงไร้หนาม
           แล้วก็ปลูกต้นพยุงไม้มงคลหายาก ซัก๕ต้น
          ไว้ ให้คนรุ่นหลังตามแนวคิดของ ดาบวิชัย

    ดาบวิชัย (ตอนนี้ติดยศใหม่แล้ว..เป็นนายร้อย )แกออกทีวี หน้าตามีความสุขมากอาจเพราะอุดมการณ์สมหวัง แกบอกตอนออกทีวีว่า..อยากมีความสุขชั่วคืนให้ดื่มสุรา  อยากมีความสุข ๒-๓ ปี  ให้มีเมียน้อย แต่ถ้าอยากมีความสุขตลอดชีวิตให้ปลูกต้นไม้   ไปแล้วนะคะ..ฉันต้องรีบไปปลูกต้นไม้   เดี๋ยวจะลืม  ความจำไม่ค่อยดีจ๊ะ