ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา  เคยแต่ได้ยินว่า  นายทุนมักจับมือกับทหาร ตำรวจยึดอำนาจการปกครองแบ่งปันผลประโยชน์กัน  ขณะที่นักวิชาการจะมีพันธมิตรเป็นนักศึกษา ผู้ใช้แรงงานและชาวนา คอยคัดค้าน  เรียกร้องประชาธิปไตย

     มายุคนี้  เราเจอนายทุนระดับเซียนเหยียบเมฆ  ดึงแกนนำมาร์กซิสต์มาเป็นพวก  ใช้นโยบายประชานิยมนำเงินหลวงมาแจกคนจน  นายทุนได้คนจนเป็นฐานคะแนนเสียง  กอบโกยกำไรจากสัมปทาน  ขณะที่แกนนำมาร์กซิสต์ได้รับการยอมรับ  มีตำแหน่งในการบริหารประเทศ

     ส่วนทหารที่เคยแตกแถว เดินกลับเข้ากรมกอง   ทนดูการแสวงผลประโยชน์ของนักการเมืองแบบมูมมามไม่ได้  ร่วมมือกับนักวิชาการ  นักหนังสือพิมพ์  ชนชั้นกลางโค่นล้มรัฐบาลกลุ่มทุนใหญ่  กลายเป็นเรื่องประหลาด

     อาจเป็นไปได้ว่า  รัฐบาลทักษิณมั่นใจในฐานคะแนนเสียงของตน  จนไม่ใส่ใจ  ไม่ให้เกียรติทหาร  ซ้ำยังชูตำรวจข้ามหน้าข้ามตาทหาร  โยกย้ายพรรคพวกเข้าคุมกำลังในกรมกองโดยไม่ดูความเหมาะสม

     เป็นเรื่องแปลกที่การโค่นล้มรัฐบาลครั้งนี้  กลุ่มทุนขนาดกลาง ชนชั้นกลางออกมาสนับสนุนทหารให้ยึดอำนาจ  เพราะทุนใหญ่กินรวบ  ไม่แบ่งปันผลประโยชน์ให้ใคร  ภาษีสักบาทก็ไม่ให้กระเด็น  ขณะที่รายย่อยถูกรีดภาษีจนหน้าเขียว  ระยะหลังแกนนำมาร์กซิสต์บางส่วนเริ่มรู้สึกตัวว่าถลำลึกไปมาก  ตกเป็นเครื่องมือนายทุน  จึงเริ่มถอยห่างออกมา

     ปัญหาจึงอยู่ที่ว่า  เมื่อล้างไพ่แล้วจะทำให้มีการเลือกตั้งเร็วที่สุดได้อย่างไร  เลือกตั้งแล้วจะทำให้มีการตรวจสอบรัฐบาลได้อย่างไร  ทำอย่างไรให้คนจนพึ่งพาตัวเองได้โดยมีรัฐบาลคอยให้การสนับสนุน   แต่ไม่ใช่เป็นการให้เปล่าจนเคยชิน  ในฐานะคนไทยต้องคอยดู คอยเอาใจช่วยกันต่อไป

       ทั้งหมดคือเรื่องของตัวตนและผลประโยชน์  แต่คิดไม่ถึงว่ามันจะกลับตาลปัตอย่างนี้  มันแปลกดีนะ