แรกเริ่มเดิมทีที่กลุ่มนายทหารได้ก่อการปฏิวัติรัฐประหารต่อรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรนั้น  ได้มีประชาชนจำนวนมากออกมาให้การสนับสนุน  พากันมาให้กำลังใจ  นำดอกไม้  อาหาร และ น้ำดื่มมามอบให้แก่ทหารที่ออกมาปฏิบัติการ 

          ภารกิจที่ประชาชนคาดหวังจากคมช.คือจัดให้มีการร่างรัฐธรรมนูญและเลือกตั้งเพื่อนำประเทศไทยไปสู่ประชาธิปไตย 

          การร่างรัฐธรรมนูณได้เสร็จสิ้นแล้ว  พร้อมกับการลงมติรับรองจากคนทั้งประเทศ  เรื่องต่อไปคือการเลือกตั้ง  แต่การเลือกตั้งภายใต้กฏอัยการศึกย่อมเป็นเรื่องที่ฝืนความรู้สึก  เหมือนไปเลือกตั้งโดยมีทหารคอยถือปืนคุมอยู่ข้างหลัง  ถึงแม้เรารู้ว่าทหารจะคอยมาปกปักคุ้มครองเราเอาไว้  แต่มันก็คงรู้สึกทะแม่งๆ  บรรยากาศของการเลือกตั้งควรอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของประชาธิปไตย

          ผมเป็นคนที่ไม่นิยมพรรคไทยรักไทย  อาจจะเรียกได้ว่าชิงชังเลยทีเดียว  "ผูกขาดกินบ้านกินเมือง  ไม่ละอายต่อฟ้าดิน"  แต่ผมคิดว่าหลังจากที่ศาลรัฐธรรมนูญได้สั่งยุบพรรคไทยรักไทย  ถือเป็นการล้างไพ่ทางการเมืองแล้ว   เราก็น่าจะใจกว้างเปิดให้เขาดำเนินกิจกรรมทางการเมืองได้ตามปกติ 

          อย่าบอกว่าการมีกฏอัยการศึกไม่ได้ทำให้คนดีๆเดือดร้อน  ใครที่ไม่เคยถูกคุกคามสมัย 14 ตุลา 6 ตุลา คงไม่เข้าใจคำว่าอิสระในการดำรงชีวิตเป็นอย่างไร  ใจเขา ใจเรา  ทุกวันนี้บ้านเมืองก็มีขื่อมีแปร  ใครทำผิดกฎหมาย  ก็จับมาลงโทษ  เรายังมีรัฐบาล  มีทหาร มีตำรวจ  มีกฎหมายอาญาอยู่  อย่ามัวไประแวง  แบ่งแยกคนใน 35 จังหวดที่ยังถูกประกาศกฏอัยการศึกอยู่เลย   เขาก็เจ้าของประเทศเหมือนเรานะครับ

          คุณละ  เห็นสมควรยกเลิกกฏอัยการศึกได้แล้วหรือยัง 

          " พระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พ.ศ.2457  มี 17 มาตรา สาระสำคัญของกฎหมาย เป็นการให้อำนาจทหาร  กระทำการเพื่อความสงบเรียบร้อยในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง  หรือทั้งประเทศที่ประกาศกฎอัยการศึก ได้แก่ การตรวจค้น การห้าม เช่น ตรวจหนังสือ สิ่งพิมพ์ หนังสือพิมพ์ ภาพโฆษณา บทหรือคำประพันธ์(มาตรา 9 วงเล็บ 3), การห้ามออก จำหน่าย จ่ายหรือแจก ซึ่งหนังสือ สิ่งพิมพ์ หนังสือพิมพ์ภาพ บทหรือคำประพันธ์ (มาตรา 11 วงเล็บ 2), ห้ามโฆษณา แสดงมหรสพ รับหรือส่งซึ่ง วิทยุ วิทยุกระจายเสียงหรือวิทยุโทรทัศน์(มาตรา 11 วงเล็บ 3) และมีอำนาจยึดไว้ชั่วคราวได้(มาตรา 12) "