หลังจากต่อกรกันมากว่า  1 ปี  ระหว่างปัจจัยลบกับปัจจัยบวกที่มีผลต่อทิศทางดอกเบี้ย  ในที่สุด  ปัจจัยที่ผลักดันให้ดอกเบี้ยสูงขึ้น  ก็เป็นฝ่ายชนะ
            เรื่องนี้  อาจจะขัดกับความคาดหมายของเรา  เพราะเราคิดว่าเศรษฐกิจในประเทศ โดยทั่วไปไม่ดี   เศรษฐกิจโลก  หากดูจากเศรษฐกิจของอเมริกันก็ไม่ดี  ดอกเบี้ยน่าจะปรับลงมากกว่า   แต่เราก็ไม่อาจคิดให้สวนทางกับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นได้
            ทำไม  จึงกล้าฟันธงว่าดอกเบี้ยปี  2551  จะต้องขยับขึ้น
 

1.  เงินเฟ้อพุ่ง
             หลังจากที่เงินเฟ้อในประเทศเรา  ได้ปรับลดลงมายาวนานนับปี  แต่เมื่อน้ำมันดิบพุ่งสูงขึ้นจนทำสถิติใหม่ที่  99  ดอลลาร์ต่อบาร์เรล  สินค้าต่างๆก็ไม่สามารถอั้นราคาได้อีกต่อไป  ขณะที่ทางภาครัฐก็ต้องยอมจำนนต่อข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นว่า  ต้นทุนต่างๆได้ปรับสูงขึ้นมาก  จึงยอมให้สินค้าหลากหลายทยอยปรับราคาไม่ว่า  มาม่า  แก๊สหุงต้ม  หรือน้ำมันพืช  เมื่อวัตถุดิบต้นน้ำและต้นทุนเชื้อเพลิงหรือค่าไฟฟ้าเพิ่มขึ้น  สินค้าทั้งหมดจะเดินเรียงหน้ากันขึ้นราคา  ถึงตอนนั้นเงินเฟ้ออั้นอย่างไรก็เอาไม่อยู่  และอาจยืนอยู่ในระดับสูงเป็นเวลานานนับปี
             เป็นที่ทราบกันดีว่า  นโยบายดอกเบี้ยของแบงก์ชาติให้น้ำหนักที่ปัจจัยเงินเฟ้อมากเป็นพิเศษ   เมื่ออัตราเงินเฟ้อปรับขึ้นอย่างนัยสำคัญ  อัตราดอกเบี้ยก็ควรปรับสูงขึ้นด้วย

ตารางแสดงทิศทางอัตราเงินเฟ้อทั่วไปของไทย

ประจำเดือน	มิย.	กค.	สค.	กย.	ตค.	พย.
อัตราเงินเฟ้อ  ( % )	1.9	1.7	1.1	2.1	2.5	3.0

2.  เศรษฐกิจไทยฟื้น
            เศรษฐกิจที่ซบเซามานานนับปี  จากปัจจัยด้านการเมืองนั้น  เริ่มส่งสัญญานฟื้นให้เห็น   ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้แถลงภาวะเศรษฐกิจเดือนตุลาคมว่า  มีสัญญานการฟื้นตัวของความต้องการภายในประเทศอย่างชัดเจน ทั้งการลงทุนและการบริโภค  โดยดัชนีการลงทุนภาคเอกชนขยายตัวเป็นครั้งแรกในรอบ  7  เดือน  ดัชนีความเชื่อมั่นก็ปรับตัวดีขึ้น  ดัชนีการบริโภคเอกชนขยายตัวดี โดยเฉพาะหมวดสินค้าคงทน  ทั้งยอดจำหน่ายรถยนต์และจักรยานยนต์ 
            การส่งออกที่เป็นเครื่องยนต์หลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ เฉพาะเดือนตุลาคมขยายตัวเพิ่มขึ้นถึง  27.9% มีมูลค่าถึง  14,477  ล้านดอลลาร์  ซึ่งสูงเป็นประวัติศาสตร์ทำให้ไทยได้ดุลบัญชีเดินสะพัดถึง  1,876  ล้านดอลลาร์  หรือมีเงินไหลเข้าประเทศสุทธิถึง  70,000 ล้านบาท  ทำให้ทางสภาพัฒน์ฯ  คาดการณ์ว่า  GDP  ปีนี้จะโต  4.5 %  ซึ่งเป็นตัวเลขที่น่าพอใจ  ขณะที่ปีหน้าคาดว่า  GDP จะโต 4.5 %
             อนึ่ง  ในปี  2550  ที่พวกเรามักเชื่อกันว่าเศรษฐกิจไทยไม่สู้ดี  แต่เชื่อหรือไม่ว่า  ผลสำรวจการขึ้นเงินเดือนในปี  2551  ของบริษัทวัทสัน  ไวแอท (ประเทศไทย)  จำกัด  ที่ปรึกษาการจัดการองค์กร  พบว่าตัวเลขการขึ้นเงินเดือนโดยเฉลี่ยอยู่ที่  6.06%  หากตัดเงินเฟ้อออกไป  2.0%เงินเดือนจะขึ้นสุทธิ  4.06%  ซึ่งถือว่าสูง  เมื่อเทียบกับเงินเดือนขึ้นสุทธิ  1.80% ในปี  2550  และ  2.30%  ในปี  2549  มันเป็นภาพแสดงให้เห็นว่า  ผลดำเนินงานของบริษัทต่างๆในปีนี้ไม่ได้ย่ำแย่อย่างที่เรารู้สึกกัน
 

3.  ประชานิยมดันดอกเบี้ยขยับ
             ลำพังการทุ่มเงินหาเสียงของพรรคการเมืองต่างๆในช่วงก่อนการเลือกตั้ง  ก็ทำให้เงินสะพัดไปทั้งประเทศแล้ว  แต่นโยบายหาเสียงของพรรคการเมืองทุกพรรคต่างประกาศแนวทางประชานิยมเต็มที่  ทั้งลด  แจก  แถม  ให้ประชาชนโดยที่ยังไม่รู้ว่าจะหาเงินมาจากไหน
             ครั้นเมื่อได้รับเลือกมาเป็นรัฐบาล  เชื่อว่าพรรคเหล่านั้นก็คงต้องทำตามสัญญาบ้าง ไม่มากก็น้อย  รวมทั้งยังต้องเดินหน้าทำโครงการเมกกะโปรเจคที่ต้องใช้เงินทุนอีกหลายแสนล้านบาท  เมื่องบประมาณไม่พอ  ก็ต้องหาเงินด้วยการขึ้นภาษีโดยเฉพาะภาษีมูลค่าเพิ่ม  (VAT )  แต่ถ้าไม่สามารถปรับขึ้นภาษีได้  ก็ต้องใช้วิธีตั้งงบประมาณขาดดุล  แล้วมากู้ยืมประชาชนแทนโดยการออกพันธบัตร  ตั๋วเงินต่างๆ  ซึ่งจะส่งผลต่ออัตราดอกเบี้ยในตลาดตราสารหนี้  และชี้นำทิศทางดอกเบี้ยในที่สุด

4.  ดอกเบี้ยทั่วโลกขึ้น
             ราคาน้ำมันที่ยังอยู่ในระดับสูงจะทำให้เกิดภาวะเงินเฟ้อทั่วโลก  โดยเฉพาะจีนที่เคยเป็นประเทศที่ส่งสินค้าราคาถูกออกไปขายทั่วโลก  ช่วยบรรเทาภาวะเงินเฟ้อในช่วงหลายปีที่ผ่านมา  มาปีนี้ ประเทศจีนเองกลับเกิดภาวะเงินเฟ้อสูงถึง  6%  เนื่องจากความเฟื่องฟูทางเศรษฐกิจของจีนที่เติบโตระดับ  10%  มาอย่างต่อเนื่อง  ทำให้คนจีนมีฐานะดีขึ้นและกล้าจับจ่ายใช้สอย  ถ้าสินค้าจากจีนไม่ได้มีราคาถูกเหมือนเดิม  ( ส่วนหนึ่งจากการที่ต้องปรับปรุงคุณภาพสินค้า  มาตรฐานความปลอดภัยให้สูงขึ้น )  เชื่อว่าเงินเฟ้อน่าจะสูงขึ้นทั่วโลก  และผลักดันให้แบงก์ชาติของแต่ละประเทศขึ้นดอกเบี้ยพร้อมๆกัน
 

5.  ตลาดตราสารหนี้ส่งสัญญาน
              นายณัฐพล  ชวลิตชีวิน  กรรมการผู้จัดการสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย  ชี้ว่า  แม้สหรัฐจะต้องการลดดอกเบี้ยเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ  แต่ไม่สามารถทำได้  เนื่องจากภาวะเงินเฟ้อและราคาน้ำมันในตลาดโลกที่ปรับเพิ่มขึ้น  ส่งผลให้สหรัฐจำเป็นต้องปรับดอกเบี้ยขึ้น  ซึ่งจะกดดันให้ทั่วโลกรวมทั้งไทยต้องปรับเพิ่มดอกเบี้ยตาม  นอกจากนี้  ไทยยังมีแรงกดดันจากการออกพันธบัตรของแบงก์ชาติที่จะออกในปีหน้า  ( พ.ศ. 2551 )  อีก  2  ล้านล้านบาท  กระทรวงการคลังอีก  300,000 ล้านบาท  และภาคเอกชนจะออกหุ้นกู้อีก  200,000  ล้านบาท  ทำให้อัตราผลตอบแทนตลาดตราสารหนี้ปรับตัวเพิ่มขึ้นแน่
              อย่างไรก็ตาม  ตลาดตราสารหนี้ปัจจุบัน ได้เริ่มตอบรับทิศทางดอกเบี้ยที่จะขยับขึ้นแล้ว  โดยตราสารหนี้ระยะกลางและระยะยาวเริ่มมีทิศทางปรับขึ้นมาล่วงหน้าก่อน  4-5 เดือนแล้ว

ตารางแสดงอัตราผลตอบแทนพันธบัตนรัฐบาล
เปรียบเทียบระหว่างพันธบัตรที่มีอายุต่างกัน  6 เดือนย้อนหลัง

อายุพันธบัตร	30 มิย.	31 กค.	31 สค.	28 กย.	1 ตค.	30 พย.
1  ปี	3.26 %	3.24 %	3.31 %	3.38 %	3.47 %	3.64 %
5  ปี	4.02 %	4.07 %	4.10 %	4.07 %	4.26 %	4.57 %
10  ปี	4.51 %	4.67 %	4.80 %	4.77 %	4.88 %	5.16 %
15  ปี	4.86 %	4.92 %	5.05 %	5.04 %	5.13 %	5.50 %
20  ปี	N.A.	N.A.	N.A.	N.A.	N.A.	5.66 %

              จากปัจจัยและดัชนีนำต่างๆที่กล่าวมา   พอจะทำให้ท่านเชื่อหรือยังว่า  ดอกเบี้ยปี  2551  จะขยับขึ้น  ส่วนจะปรับขึ้นมามากขนาดไหน  ขึ้นนานเท่าไร  ตอบยาก  เพราะมันเกี่ยวพันกับเศรษฐกิจสหรัฐและราคาน้ำมัน  ว่าจะ  soft  landing  หรือ  hard  landing  และน้ำมันจะทรงตัวหรือลดลงฮวบฮาบ
              แต่อย่างน้อย  ผมก็เชื่อว่า  ครึ่งปีแรกของปี  2551  ทิศทางดอกเบี้ยยังเป็นขาขึ้นครับ