ผมเช่าบ้านมาทำงานที่กรุงเทพกับเพื่อน

เรื่องกินชายโสดอย่างผมเลือกวิธี   ซื้อกิน จะทำบ้างก็เลือกวิธีซื้อกับข้าวหุงข้าวเอง

จะได้ไม่ต้องยุ่งยากซื้อเครื่องเคียง หม้อกะทะ  น้ำปลากะปิพริก

ถือว่า  ชีวิตแบบนี้ อยู่ได้  มีความสุขตามอัตภาพนะครับ

แต่ถ้า    ''  เห็นช้างขี้  แล้วขี้ตามช้าง ''  ผมไม่แปลความหมายนะครับ

ถ้าคุณผู้อ่านไม่ใช่แหม่มกะปิ  หรือฝรั่งตาน้ำข้าว   ไทยแท้หรือไม่แท้แบบลูกครึ่ง

คงพอเข้าใจ       

ผมว่าการตามอะไรใครสักอย่าง   หากสิ่งนั้นอยู่ในวิสัยที่พอตามได้เป็นเรื่องดี

ก็น่าตามนะ  เรียกให้สวยคือ  ''  แบบอย่าง  ''

ร่ายมายาว   จนเกือบออกนอกประเด็นที่อยากคุย

ความจริงผม   อยากขีดเขียนเรื่องราวต่างในบล็อก  แบบฝึกการเขียน  การพิมพ์

การฝึกทักษะคอม  และอะไรหลายอย่าง  เลยพอมีเรื่องอะไรดีดีในใจ

ก็อยากระบาย  เป็นอักษร

ผมรู้จัก  ผู้หญิงคนหนึ่ง  เธองามในสายตาผมนะงามภายในและงามภายนอก

อันนี้ผม คิดเองนะ   ใครจะว่า '' รางเนื้อชอบรางยา ''   ก็ได้

เธอเป็นเพื่อนรุ่นน้องกว่ามาก  แต่เธอชอบสอนผม  สอน พูดๆๆๆๆ

ดูจริงใจ  อะไรที่ผมไม่ดีเธอว่าด่า ห้ามผม 

เธอสอนให้ผมปลูกพริกไว้ทานเอง  ผมฟังเธอตอนแรก  ก็ขำมาก

แต่ผมก็ทำตามเธอนะ  เลยต้องถ่ายรูปให้เธอดูตั้งแต่ เพาะเมล็ด

จนต้นโตเท่าในรูป  ดูจากภาพคงไม่มีใครภูมิใจกับภาพเท่าตัวผม

มันทำให้ผมได้อะไรหลายอย่างนะ  จากต้นพริก5555555555

แค่นี้จริงๆครับ....................

.

.

.