.... "วันนี้น้ำเน่ากันหน่อยนะคะ.."

เป็นเพราะเมื่อคืนนี้ เพื่อนฉันดันเปิดประเด็นขึ้นมาว่า

"หนังที่ดีที่สุดคือ Shawshank Redemption " !

...... ดีที่สุด ? ....

หลังเครื่องหมายคำถามเลยเป็นประเด็นสงสัย..
จากนั้นก็ได้เวลาสงครามน้ำลายย่อยๆระหว่างฉันกับเพื่อนกันแล้ว! ..

...................................................................................................

ฉันไม่ปฏิเสธว่า Shawshank Redemption เป็นหนังที่ดีมากๆ.. 

แต่ดีที่สุดนั้น ฉันไม่เห็นด้วย..

ไม่รู้ว่าแต่ละคนเลือกดูหนังซักเรื่องด้วยเหตุผลอะไร?
แล้ว.. ดูหนังนี่ต้องมีเหตุผลด้วยหรือคะ?..
อืมม..  ไม่รู้สินะ!

ไอ้เรามันดูหนังด้วยความรู้สึก.. ไม่ต้องการเหตุผลทางความคิด เศรษฐกิจ ชาตินิยม สังคมการเมือง
ในเวลากว่าสองชั่วโมง..  ดูเพราะ..อยากดูว่ะ!...  มีอะไรมั้ย? ฮ่าๆๆ..
ใครตอบว่า "มี" ... ชกกับ.. เพื่อนบ้านที่ฉันแอดไว้ข้างๆเลย 555.. 

จะเป็นไรมั้ยถ้าฉันชอบหนังเรื่องนี้เหมือนกับที่ชอบ Shawshank ?

maid in manhattan น่ะ

นี่! ผุดขึ้นมาในหัวได้ไงไม่รู้ ทันทีทันใดเลย..

ชอบหนังเรื่องนี้แล้วมันทำให้สมองฉันฝ่อลงตรงไหนเหรอ?..
..................................................................................................

มันก็แค่หนังของผู้หญิงจนๆคนนึง   ที่เป็นแม่บ้านในโรงแรมใหญ่      มีลูกติดกับเขาอยู่ 1  คน..    แล้ววันซวยคืนร้าย.. ขณะที่แอบลองเสื้อสุดหรูของแขกที่มาพักอยู่ที่โรงแรม  จู่ๆวุฒิสมาชิกหนุ่มอนาคตไกล   ก็ดันเข้ามาเจอเธอพอดี!

"ผู้หญิงสวยในชุดหรูดูดี มีเมทอีกคนกำลังช่วยแต่งตัว"..

นั่นก็เป็นความคิดของวุฒิสมาชิกเมื่อได้เห็นเธอ

เมื่อได้อยู่ด้วยกันในช่วงเวลาเล็กๆที่สวนสาธารณะ เขารู้สึกเพิ่มขึ้นว่า
เธอเป็นผู้หญิงสวย คุยสนุก ลูกชายก็ฉลาดและน่ารัก..
เมื่อได้รู้จักเธอมากกว่านั้น..
เขาตกหลุมรักเธอ... และอยากชวนไปงานเต้นรำด้วย!
จากนั้นก็เป็นเรื่องราวแนวน้ำเน่าเคล้าเทพนิยายซินเดอเรลล่ากันไป.. !!

อะไรที่ถูกหมายหัวว่า น้ำเน่า เทพนิยาย.. มักจะหมายถึง เป็นความจริงได้ยาก..
เช่น ความรักระหว่าง คนรวยกับคนจน.. เมดกับวุฒิสมาชิก.. ฉันกับฮิวจ์ แกรนท์.. !
เอ้อ!..  อันหลังเอาออกก็ได้นะคะ..

 เพราะไม่แน่อาจเป็นจริง!    5555..

อะไรที่น้ำเน่า เทพนิยาย..   ยากที่จะเป็นจริง แต่ก็ไม่ใช่ว่า "เป็นไปไม่ได้"    ไม่ใช่หรือ?..
(หมายถึงในหนัง.. เรื่องฉันกับฮิวจ์ ทดเอาไว้ในใจก่อน 555)..

ตอนที่ดู  ฉันว่าตัวเองมีความสุขดีกับการเห็นเจโล ในบทเมดจนๆ ที่วันนึงได้รักกับวุฒิสมาชิกหนุ่ม อย่างเรฟ ไฟน์   ( ซึ่งเท่มากกกกกกกก..ขอบอก )
ได้เห็นเจโลลองสารพัดชุด ไหนจะยังเครื่องประดับอีกเพียบ เพื่อไปงานราตรีกับเรฟด้วยแล้ว    เฮ้อ!!..แฮร์รี่ วินสตันเชียวนะ สร้อยเพชรที่คอน่ะ!..  เป็นเล่นไป.. มันสวยมากและฉันโครตชอบเลย.. 

ดูแล้วเชื่อมั้ยว่า เจโล เป็นเมดจริงๆ?..

ไม่หรอก..  ดูดีซะขนาดนั้น!

แต่เชื่อมั้ยว่า เรฟเป็นวุฒิสมาชิกจริงๆ?..

ฉันเชื่อนะ..

5555 .. ลำเอียงนิดหน่อย ยกประโยชน์ให้ความนักแสดงคุณภาพของเรฟเขาเถอะค่ะ...

ตอนเขาแสดงเป็นนาซีเยอรมันในชินเลอร์ ลิสต์..    ฉันก็เชื่อ
แสดงเป็นชายหนุ่มผู้สูญเสียความทรงจำใน English Patient..   ฉันก็เชื่อ
แม้แต่เป็นลอร์ด โวลเดอร์มอร์ในพ็อตเตอร์..    ฉันยังเชื่อเลย!.. เชื่อเหมือนที่คนอื่นๆเชื่อนั่นล่ะ..

แต่ละเรื่องเขาเปลี่ยนไปตามตัวละครที่ได้รับเสมอ.. ชนิดที่ไม่มีภาพจำเก่าๆมาคอยกวนภาพที่กำลังดูอยู่ได้เลยด้วย..  ถึงว่า เขาเป็นนักแสดงคุณภาพไง..

แต่เห็นเจโลแล้ว.. ฉันคิดถึงน้องแคท.. แซสซี่เคมากกว่า..
เอ้า! เธอเข้ามาท้าพิสูจน์..

อุ้ย!..  (คงไม่มีใครนึกท่าเต้นของเจโล กับน้องแคทตามฉันใช่มั้ยคะเนี่ย อิๆๆ )
................................................................................................................

หรือแม้เมื่อตอนที่พระเอกเรฟของเราได้รู้ความจริงว่า นางเอกเจเป็นเมด ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองต้องจบ

"ทั้งหมดนี่ มันมีอะไรที่จริงบ้าง?"   พระเอกถาม
"ความรู้สึกที่ฉันบอกนี่ล่ะ..จริง"     นางเอกตอบ  แล้วหันหลังเดินจากไป..

ถึงตรงนี้...เสียงหวานปนเศร้าของนอร์ร่า โจนส์กับเพลง don't know why  ก็ดังขึ้น..  เหมือนจะบอกความรู้สึกของตัวละครทั้ง 2 แทนคำพูด..

I waited 'til I saw the sun
I don't know why I didn't come
I left you by the house of fun
I don't know why I didn't come

คงไม่ได้ดูแล้วอยากเอารางวัลออสก้าร์ ไปมอบให้เวย์น หวังผู้กำกับเมื่อเห็นฉากนี้..
แต่..  ดูแล้วฉันอยากยกหูโทรศัพท์โทรหาใครบางคนมากกว่า..
เพราะสุดแสนจะเข้าใจในหลากหลายความรู้สึกของการจากกันทั้งๆที่ไม่เข้าใจ.. 
ว่า มันส่งผลอย่างไรกับชีวิตของเราบ้าง?...

...............................................................................................

ถามว่า.. หนังเรื่องนี้กับ Shawshank Redemption  เรื่องไหนดีกว่ากัน?..
มันจะบาป หรือว่าฉันจะติดคุกมั้ยคะ ถ้าตอบว่า "มันดีเท่าๆกัน.."

หนังขึ้นหิ้งอย่าง Shawshank Redemption
กับหนังลงเหวสำหรับนักวิจารณ์อย่าง maid in manhattan นี่ล่ะ..

นางเอกซึ่งเป็นเมดในเรื่อง ถูกคนดูถูกตลอดทั้งเรื่องอยู่แล้ว  ทั้งจากแขกที่มาพัก, จากหัวหน้างาน,จากแม่ของตัวเอง ที่ไม่คิดว่าลูกสาวจะได้ดีไปกว่าที่เป็นอยู่!
มีแต่หัวหน้างานอย่างบ็อบ ฮอสกิ้นส์ , อย่างเพื่อนเมดด้วยกัน ที่เชื่อมั่นในความสามารถ
เชื่อว่า เธอทำได้ อย่างที่เธออยากจะทำ!..

"ความเชื่อมั่น ความหวังและกำลังใจจากคนที่รักและหวังดีกับเรา
มีส่วนผลักดันให้เราก้าวไปข้างหน้าได้เสมอ!"

นี่เป็นหนึ่งในสาระเล็กๆที่ฉันได้จากหนังเรื่องนี้..

ซึ่งมันคล้ายกันกับสาระหลักๆของหนังอย่าง Shawshank

"ความหวัง.. มันอาจทำให้เราเป็นบ้า.. แต่มันก็ทำให้เรามีลมหายใจอยู่ได้..
และเมื่อยังมีลมหายใจ  ทุกอย่างเกิดขึ้นได้เสมอ!"

ความสนุก..   แตกต่าง
แต่คุณค่าของหนังสำหรับฉันแล้ว..   เสมอกัน!..

อาจเป็นเพราะฉันดูหนัง.. ก็แค่ เพราะอยากดู..  ดูแล้วมีความสุข..สนุกไปกับเรื่องราวตรงหน้า..
หลายเรื่องมีความหมายกินใจ ..จำได้ว่า ดูจบพอกลับมาถึงบ้านจะรีบเขียนที่เราประทับใจ
ใส่สมุดบันทึกทันทีเพราะกลัวลืม!..
และอีกหลายเรื่อง ดูแล้วต้องเตือนใจ.. ว่า อย่าพลาดมาดูอีก 555..

ดูหนัง ART  ไม่ได้หมายความว่า  เราเป็น art เหมือนหนัง..
ดูหนังกล่อง  ไม่ได้หมายความว่า  เราได้กล่องไปกับเขาด้วย..

แต่.. ดูหนังอะไรที่มีความสุข.. เราสุขไปกับหนัง.. เนอะ..!
 
..............................................................................................

สงครามน้ำลายวันนั้น จบลงที่เพื่อนฉันแพ้.. เพราะเหตุผลฉันเยอะ.. 555..
เหตุผลในการดูหนังแบบไม่มีเหตุผลนี่ล่ะ..  งงๆดี ..

แต่จะว่าไป.. มีหนังอยู่เรื่องนึงที่..ถ้าจะดู ฉันคงต้องหาเหตุผลอย่างมาก เพื่อที่จะบิวท์ให้ตัวเองดู..  เพราะมันเป็นหนังที่.. ไอ้เพื่อนฉันคนนี้เป็นพระเอกนั่นเอง 555..
แล้วที่ไม่ดูไม่ใช่เพราะอะไรหรอก..
กลัวว่า  เอามาเปรียบกับ Shawshank Redemption  แทน   maid in manhattan แล้ว..คงลำบากใจมากที่จะบอกว่า  เรื่องไหนดีกว่ากัน.. 555

เพราะ..การดูหนังของฉันเป็นความสุข    ไม่ใช่.. การทรมาน!

แต่ถ้าใครที่การดูหนังเป็นการทรมานล่ะก็?..   ฉันมีแผ่นอยู่ในมือ..

สนใจจะดูมั้ยคะ?    ให้ฟรี  เอ้ย!  ให้ยืม..  555...

beckyblooms