ไม่แน่ใจว่า เป็นเพราะข่าวที่ว่า หนังเรื่องนี้มีภาค 2 แล้ว ..
หรือเป็นเพราะช่วงนี้  "เทรนด์ผู้หญิงเป็นผู้นำ" กำลังมาแรงในกระแสโลก!

หรือเป็นเพราะ..  รูปนี้ของ วูปี้ โกล์ดเบิร์ก เมื่อคราวงานประกาศผลออสการ์ในปีหนึ่งกันแน่..?

...5555555.....

ทำให้ฉันคิดถึง.. หนังเรื่องนี้..    ELIZABETH

        เจ้าหญิงไดอาน่าสิ้นพระชนม์ครบ 10 ปีไม่นานมานี้..  หนังเรื่อง The Queen  ซึ่งมีเรื่องราวเกี่ยวกับพระองค์ ก็โกยรางวัลมาเยอะแยะ..

ทั้งๆที่น่าจะเขียนถึงเรื่องนั้น..  แต่ฉันกลับคิดถึงเรื่อง Elizabeth  มากกว่า..   และก็ชอบมากกว่าอยู่ดี!

..และด้วยฉากจากหนังเรื่องนี้ที่ฉันถือว่าเป็น "ฉากประทับใจ"..เริ่มแรก

            เมื่อควีนแมรี่เรียกเจ้าหญิงอลิซาเบธเข้าไปพบ ในขณะที่พระองค์ทรงประชวรมากจนคิดว่า  เวลาของพระองค์เหลืออยู่ไม่มากแล้ว!
ท่ามกลางความเห็นของเหล่าขุนนางและบิชอปที่ต้องการกำจัดเจ้าหญิงอลิซาเบธให้พ้นพระราชบัลลังก์   แต่ควีนแมรี่ไม่อยากลงนามคำสั่งประหารน้องสาวต่างมารดา  เนื่องจากเกรงบาปกรรมที่จะเกิด..    จึงทรงรับสั่งกับเจ้าหญิงอลิซาเบธว่า..

"สัญญาได้มั้ยว่าถ้าข้าตาย.. เจ้าจะทำทุกอย่างเพื่อพระศาสนา  อย่าให้ประชาชนขาดจากพระผู้บริสุทธ์และเมตตา"

เจ้าหญิงอลิซาเบธทรงนิ่งไปนิด แล้วค่อยๆทูลตอบว่า..

"เมื่อข้าเป็นราชินี...     ข้าสัญญา..   จะทำทุกอย่าง ตามที่ใจข้าเห็นสมควร! "

..นับเป็นฉากประทับใจ..  ที่ทำให้ฉันตัดสินใจเขียนถึงหนังเรื่องนี้นี่เอง!..

.................................................................................................

           "ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ก้าวขึ้นครองราชย์ท่ามกลางการไม่ยอมรับจากคนมากหลายในราชสำนักที่นับถือคริสต์นิกายแคทอลิก แต่พระองค์เป็นพวกโปรเตสแตนท์  ซึ่งในยุคนั้นถือว่าเป็นพวก "นอกรีต"..
อีกทั้งยังเป็นพระธิดาของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8  ที่เกิดจากพระสนมผู้อื้อฉาว..แอน โบลีน..  ซึ่งพระราชินีในขณะนั้นคือควีนแม่รี่ พระภัคคินีต่างมารดาทรงชิงชัง!
ในสมัยที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ เรียกได้ว่า ต้องเผชิญกับศึกทั้งจากภายนอกและภายในขนาดหนัก..
แต่จวบจนสิ้นรัชสมัยของพระองค์  ประวัติศาสตร์ก็ต้องจารึกไว้ว่า ..

ในยุคของควีนอลิซาเบธนั้น ถือว่า  เป็นยุคทองยุคหนึ่งของอังกฤษเลยทีเดียว!..

          หนังเรื่องนี้ทำให้เราได้เห็นชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง จากเจ้าหญิงธรรมดา จนก้าวขึ้นมาสู่ตำแหน่งพระราชินี..   และไม่ว่าพระองค์จะต้องการเป็นหรือไม่.. หรืออาจจะต้องการอย่างอื่นอย่างใดมากกว่าตำแหน่งนี้ในชีวิต..

แต่เมื่อเลือกไม่ได้.. พระองค์ก็หันกลับมาดูว่า  มีอะไรบ้างที่พระองค์เลือกได้!..

............................................................................

ในช่วงที่พระองค์ก้าวเข้ามารับตำแหน่งใหม่ๆ..

ก็ทรงเหมือนหญิงสาวทั่วไป.. คือ    ไม่รู้.. ประหม่า.. ไม่มั่นใจ.. ในสถานการณ์ที่ไม่เคยคุ้น! 

จากที่เคยร้องเพลง เต้นรำ กับเหล่าสาวสรรกำนัลในท่ามกลางธรรมชาติที่สวยงาม
มีชายคนรักเป็นหนุ่มรูปงาม.. ลอร์ดโรเบิร์ต คอยเต้นรำ..เล่นหมากรุก เป็นเพื่อน..
ชีวิตที่ผ่านมามีความสุข สดใสแบบนี้.. !

แต่ชีวิตต้องพลิกผัน.. ถูกปลุกจากที่บรรทมแต่เช้า เพื่อมาฟังคณะขุนนางปรึกษาเรื่องว่า จะรบหรือไม่รบดี?
คนนั้นก็พูดแบบนั้น..   คนนี้ก็พูดแบบนี้..   และก็หันกลับมาถามพระองค์ทีว่า  
ทรงคิดว่าอย่างไร..    จะทรงตัดสินใจอย่างไร?

ถ้าสวมวิญญานนางกำนัลอังกฤษในสมัยนั้น.. ที่ยืนหลบอยู่ตามมุมๆปราสาท ..
เห็นแบบนี้ฉันคงเข้าข้างท่านแล้วแอบตอบแทนได้ว่า
"ใครจะไปรู้(วะ)! 555.. "
แน่จริงมาเต้นรำแข่งกันสิ.. แล้วมันจะรบอะไรกันนักหนานะคนเรา!

เอ้อ!..อันนี้ถ้าเริ่มเกินเลยก็ขออภัย.. แต่ถ้าดูจากในหนังแล้วจะเห็นว่า สถานการณ์ในฉากนี้กดดันท่านเหลือเกิน. แต่หากดูให้ดีๆ.. ยังกดดันไม่มากนะคะ.. เพราะท่านมี"ตัวช่วย"!

คนนึงล่ะคือ เซอร์วิลเลี่ยม.. ที่ใครเป็นแฟนหนังเรื่อง จูราสสิค พาร์คคงจำได้ กับบทเจ้าของพาร์คไดโนเสาร์..  ท่านเซอร์ ริชาร์ด แอทเทนเบอร์เรอร์นี่เอง.. 

บอกให้ดูมีความรู้มากขึ้นไปอีกนิดนึงก็ได้ว่า ..   ท่านเซอร์คนนี้ก็คือ  คนเดียวกับที่สร้างและกำกับหนังในดวงใจยิ่งใหญ่สุดๆของฉันและคนจำนวนมากอีกเรื่อง.. คานธี 

แต่ในเรื่องนี้กับบทนี้ ท่านเป็นตัวช่วยควีนอลิซาเบธหลายเรื่องก็จริงนะคะ  ..ช่วยเยอะ.. แต่ก็ยังไม่เด่น..

ต้องคนนี้สิ.. อีก 1 ตัวช่วยที่โดดเด่นเหลือเกิน.. ..วอลซิ่งแฮม..
                           ..เจฟฟรีย์ รัช..!

ฉันไม่เคยดูเรื่อง Shine ที่เขาได้ออสการ์หรอกนะคะ..  แต่ได้ดู The Pirates of the Caribbean ทั้ง 3 ภาคแล้ว   ก็ยังอดคิดถึงเขาในบท "วอลซิ่งแฮม" จากเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ดี..
ไม่ใช่ว่าเขาแสดงเป็นโจรสลัดได้ไม่ดี    แต่ฉันปลื้มเขากับในบทนี้มากกว่า..
วอลซิ่งแฮมเป็นตัวช่วยที่โดดเด่น  .. ทุกฉากที่มีเขา มีข้อคิด.. มีความหมาย..
ทั้งกับควีนอลิซาเบธ.. และกับคนดู..  อย่างฉัน..!

         ย้อนกลับไปในฉากที่พวกขุนนางต่างเถียงกันไปมา แล้วหันมากดดันพระราชินีอ่อนหัดว่า จะทรงตัดสินใจอย่างไรในสถานการณ์คับขันเรื่อง  รบ..หรือไม่รบ?
พระราชินีละล้าละลัง.. หันไปทางไหนก็เจอแต่คนจ้องเขม็ง.. ดูเคร่งเครียด!
หันมาอีกทาง.. วอลซิ่งแฮม นั่งนิ่ง สีหน้าสงบ..  แตกต่างจากคนอื่น!

"วอลซิ่งแฮม.. ท่านคิดอย่างไร"     พระราชินีตรัสถาม
"กษัตริย์ไม่ควรทำอะไรเร่งร้อน.. และ..ระวัง.. อย่ากลัวกระทั่งเงาของตัวเอง"

เป็นคำตอบเนิบๆจากวอลซิ่งแฮม!.    ตัวช่วยที่ดีที่สุดคนหนึ่งในรัชสมัยของพระองค์!

...........................................................................................................

หากเราเห็นใครซักคนประสบความสำเร็จ  ให้คิดไว้ได้เลยว่า

" 1 คนประสบความสำเร็จ ณ เบื้องหน้า   อาจมีอีกร้อยคนที่ทุ่มเทอยู่เบื้องหลังความสำเร็จนั้น!.."

ไม่ว่าสมัยนี้ สมัยไหน ประเทศไทย หรือต่างประเทศ.. มักจะเป็นเช่นนี้เสมอ!..

และ..คนที่จะประสบความสำเร็จ..
แค่เก่งด้วยตัวเองไม่พอ.. ต้อง ”เลือกใช้คนเก่ง” อีกด้วย..

         ควีนอลิซาเบธเมื่อแรกเริ่มเป็นพระราชินี..   ด้วยความอ่อนเยาว์และด้อยประสบการณ์อาจแสดงอะไรที่ไม่เหมาะสมออกมาหลายครั้งก็จริง.. 

แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง.. พระองค์ก็เลือกใช้..   การเรียนรู้..   ฝึกฝน..!

         ทรงรู้ว่า พวกบิชอบต่อต้านพระองค์  ..เมื่อถึงคราวที่ต้องพูดต่อหน้าคนบรรดานั้นจำนวนมาก ไม่คุ้นกับการพูดในลักษณะนั้นไม่พอ..   แถมยังต้องโน้มน้าวคนที่ต่อต้านพระองค์ให้มาเห็นด้วยกับพระองค์ให้ได้อีก..!

         หนังเขาน่ารักและกล้าเล่นกับการทำภาพให้เห็นว่า.. แม้แต่ควีนอลิซาเบธก็ยังทรง "ซ้อม" สปีชเหมือนกับคนอื่นๆ 555…   ไม่ใช่เกร็งและอยู่ในกรอบที่ว่า  เป็นหนังอลังการขนาดนี้ ต้องภาพสวยหรูดูดีอย่างเดียว..

แต่เขาใช้ลูกเล่นเหมือนหนังชาวบ้านง่ายๆ!

 ตัดทีละแอคชั่นของการซ้อมพูดคนเดียวของควีน   สลับกับภาพที่บรรดาบิชอปเดินทางมาประชุมซึ่งมีจำนวนมากขึ้น..มากขึ้น..

และเมื่อถึงเวลาที่เปิดประชุม..

นับเป็นฉากที่ได้เห็น "การเรียนรู้ของควีนอลิซาเบธ" ที่ยอดเยี่ยมฉากหนึ่งเลยทีเดียว..!

        จากเจ้าหญิงที่แสนจะสดใสบริสุทธิ์  เมื่อผ่านการฝึกฝนการพูดมาช่วงเวลาหนึ่ง แรกๆก็ยังตะกุกตะกักอยู่บ้าง..   แต่ผ่านไปซักระยะ.. ความประหม่าเริ่มลดลง..  ความเป็นตัวตนของพระองค์เพิ่มขึ้น..

แล้วก็ทรงค้นพบว่า.. อย่างนึงที่ช่วยได้เสมอ..ก็คือ.. อารมณ์ขัน!
ทั้งๆที่อยู่ท่ามกลางคนที่ไม่เห็นด้วยกับพระองค์เลย แถมเรื่องที่หารือก็คือ

"พระองค์ต้องการให้อังกฤษมีการนับถือคริสต์ในแบบของตนเอง ไม่ขึ้นอยู่กับวาติกันอีกต่อไป"..

..เรื่องคอขาดบาดตายขนาดนั้นเชียวนะ!…

การฝึกฝนเรื่องสปีช..    ช่วยให้คนฟังสนใจสิ่งที่ต้องการพูดได้ดีขึ้น..
ความจริงใจในเรื่องที่พูด..    ทำให้คนฟังคล้อยตามได้ง่ายขึ้น..

         ควีนอลิซาเบธใช้การฝึกฝนในเรื่องสปีช  ตรึงคนให้ฟังในเรื่องที่พระองค์ต้องการจะบอกได้แล้ว..  ก็เลือกใช้ความจริงใจในเจตนาดีต่อจากนั้น..   

ทรงรอให้ที่ประชุมเงียบ..   แล้วตรัสกับเหล่าบิชอปทั้งหลายอย่างตั้งใจก่อนที่จะทำการโหวตถึงเรื่องที่กำลังถกกันว่า..

"ทุกท่านต้องลงคะแนนตามที่ตัวเองคิด..  แต่ขอให้จำไว้ ..  ในกำมือท่าน ณ บัดนี้..   คือความสุขในอนาคตของประชาชน และความสงบของราอาณาจักร..  ขอให้คำนึงด้วย"

ฉันดูถึงตอนนี้แล้วอดขนลุกไปด้วยไม่ได้..! 

ไม่เคยรู้จักควีนอลิซาเบธ.. แต่ จบประโยคนี้ในหนัง.. ฉันเชื่อว่า เคท แบลงเชทคือ ควีนอลิซาเบธจริงๆ!

..............................................................

นั่นคือการ..เรียนรู้.. และฝึกฝน..

ขณะเดียวกัน.. วอลซิ่งแฮมจับตัวบิชอปที่เป็นแกนนำ 5 คนไปกักขังไว้ไม่ให้เข้าร่วมประชุม!    จนเมื่อที่ประชุมโหวตกันเสร็จเรียบร้อย  ค่อยปล่อยตัวบิชอปเหล่านั้นเป็นอิสระ  ซึ่งพวกบิชอปก็โกรธวอลซิ่งแฮมมาก   ไม่คิดว่าการจับตัวพวกเขามาจะทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงได้.!.   เลยถามผลการประชุมกับวอลซิ่งแฮมว่า เป็นอย่างไร?

"พระราชินีทรงชนะในสภา.. "   วอลซิ่งแฮมตอบเรียบๆ
"อะไรนะ.. คะแนนเท่าไหร่?"    เสียงถามด้วยความไม่เชื่อ!

"พระราชินีทรงชนะในสภา..  5 คะแนน !".. 

ในที่สุด.. ควีนอลิซาเบธ.. ทั้งเรียนรู้..   ฝึกฝน.. และ.. ”ใช้คนเป็น!..”

.............................................................

เคท แบลงเชท  ทำให้ฉันเชื่อว่า   เธอเป็นควีนอลิซาเบธจริงๆ!..

สามารถเปลี่ยนตัวเองไปให้เข้ากับบทของควีนอลิซาเบธในแต่ละช่วงเวลาได้อย่างกลมกลืน..
ไม่แปลกเลยที่ในออสการ์ปีนั้น.. ใครๆก็เชียร์เธอ..
ทำเอาฉันเซ็งที่หวยไปออกที่กวินเน็ธ พัลโธรว์ จาก เชคสเปียร์ อิน เลิฟ ซะนี่!

แต่ก็.. ตลกดีที่ทั้งสองเรื่องคือ Elizabeth กับ เชคเปียร์ฯ ดันมีพระเอกคนเดียวกันคือ

โจเซฟ ไฟน์ 555..  (ยังไม่นับเจฟฟรีย์ รัช ในเรื่องนั้นก็ด้วย..!!)

ทำไมไม่ใช้บริการตระกูลไฟน์คนอื่นมั่ง เช่น..  " เรฟ ไฟน์" นะ  555..
ขอโทษนะคะ.. ส่วนตัวไปนิด 555..

............................................................................

หนังเรื่องนี้มีข้อคิดและเรื่องราวที่น่าศึกษามากมาย
เพราะว่า.. ในชีวิตคนหนึ่งคน  ต่อให้ไม่ใช่คนระดับควีน  ฉันก็เชื่อว่า น่าสนใจให้ศึกษาด้วยกันทั้งนั้น..  ขึ้นอยู่กับเรามองชีวิตเขาหรือไม่… และมองเห็นอะไรบ้าง?

แต่เนื่องจากตัวเอกของเรื่องนี้เป็น “ผู้หญิง”
เบื้องหลังของผู้หญิงเก่งหลายคน   ไม่ใช่ว่า "แกร่ง" อย่างที่เห็น
จำเป็นมั้ยว่า ความเก่ง ต้องคู่กับ "ความแกร่ง" เสมอ?

..ที่จริงแล้ว ผู้หญิงเก่งเหล่านั้น ก็เหมือนๆกับผู้หญิงทั่วไป  อาจโชคดีที่สังคมให้สิทธิพิเศษมากมายกับพวกเธอ..
ยกเว้นอย่างเดียวที่สังคมไม่ค่อยยอมให้พวกเธอมีก็คือ..

แสดงด้านที่เป็นผู้หญิงออกมา!..

หรือเป็นเพราะ”คุณค่าความเก่ง” เขาวัดกันที่ "สมอง" ..ไม่ใช่ "หัวใจ"..
เมื่อไหร่ที่ผู้หญิงใช้ หัวใจ … มักจะถูกมองว่า “อ่อนแอ”
ดัชนีความเก่งจะตกวูบในสายตาประชาชีไปเลยเชียว 555..