| My job | ||
Aviance3 |
||
|
View All |
||
| Jerry Macquire | ||
Jerry Macquire |
||
|
View All |
||
| << | กันยายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | ||||||
พิมพ์หน้านี้
|
ช่วงนี้ยุ่งมากๆเลย.. ขอ 5 นาที.. มาคิดถึงเรื่องราวดีๆ ในช่วงวัยฝัน วันเยาว์.. วัยที่เรา"เรียนเป็นหลัก รักเป็นรอง" กัน.. เชื่อว่า.. คนส่วนใหญ่พอพูดถึงช่วงวัยนี้แล้ว มักจะพูดด้วยรอยยิ้ม.. ไม่ต้องเสียใจไป.. แสดงว่าคุณเป็นคนส่วนน้อย แต่ก็ถือว่าเป็น "กลุ่มพิเศษ" และตลอด 5 นาทีนับแต่นี้..ใครที่รู้ตัวว่าอยู่กลุ่มนี้ กรุณาเรียกตัวเองว่า"โจซี่"นะคะ.. เพราะถ้าคุณมีช่วงชีวิตวัยเรียนวัยรุ่นที่บางมุมมันหดหู่เหลือแสน.. คุณอาจจะเรียนเก่ง เรียนดี แต่จนใจที่สภาพร่างกายมันไม่เอื้อให้คุณเป็นที่หมายปองของบรรดาหนุ่มๆ แถมยังหวังอีกว่า เขาจะรักคุณตอบ.. หวังว่า เขาจะชวนคุณออกเดท.. หวังว่า เขาจะรับคู่เดทอย่างคุณไปงานเลี้ยง..ฯลฯ แล้ววันนึง.. เขาก็ดันทำตามที่คุณหวังทั้งหมดนั่นจริงๆ..! ..."เป็นไปได้ยังไง?".. นั่นคือ สิ่งที่คุณควรคิด..แต่เชื่อเหอะ!..อารมณ์นั้นไม่มีใครมาคิดอะไรกันแล้ว 555 เขาชวนคุณออกเดท.. กำลังมารับ.. คุณแต่งตัวชนิดที่ (คิดว่า) สวยเต็มที่.. แต่เหตุการณ์หลังจากนั้น..เหมือนที่เคยสวดมนต์ไว้ก็จริง..แต่เหมือนไม่หมด..! .."บางครั้ง.. อดีตมันก็มีอิทธิพลกับเรามากกว่าที่คิดนะ"!.. Never been kissed.. แนะนำให้เรารู้จักกับ "โจซี่ เกลเลอร์" สาวบรรณาธิการต้นเรื่อง แสนเฉิ่ม สุดเชย แต่มีความฝันอยากเป็นนักเขียนจากข้อมูลที่สืบค้นมาด้วยตัวเองมาตลอด..
อดีตบางอย่างมันส่งผลกับเรามากกว่าที่คิด.. แต่ไม่ท้อ.. โจซี่พยายามต่อไป.. แล้วจู่ๆก็มี.. เด็กสาวหน้าตาดี ท่าทีเป็นเด็กเรียนเข้ามากระซิบบอกว่า เป็นธรรมดาที่เด็กใหม่จะโดนแกล้ง จากนั้น เธอคนนี้เสนอตัวช่วยหารถให้!! ตอนเรียน.. คุณเคยมีเพื่อนเหมือนกับ "อัลดีส" บ้างมั้ย?
การกลับไปเรียนไฮสคูลอีกครั้งของโจซี่ ก็เหมือนส่งเธอไปเจอกับอดีตที่แสนเจ็บปวดอีกครั้ง กลับไปเจอคำพูดล้อเลียน พร้อมกับฉายา.. "โจซี่น่าเกลียด..โจซี่ น่าเกลียด" ต้องไปเจอชายหนุ่มคนดัง.. คนที่อยากตื่นมาโรงเรียนทุกวันเพื่อได้เจอกับคนๆนี้..
หนังเขียนบทเว่อร์เกินไปมั้ย.. หลายคนอาจตั้งข้อสงสัย?
......................................................................................................... ที่จริงมีหนังวัยรุ่นมากมายที่สนุกและน่าสนใจ แต่เลือกเอาเรื่องนี้ชื่นชมแบบเปิดเผยตรงนี้ก็เพราะ.. น้านนานที..จะมีคนทำหนังตลาดแบบมีปมด้อยมาเป็นพอยท์เพื่อค้นหาปมเด่น.. คนบางคน ก็เห็นแต่ปมด้อยของตัวเอง ไอ้ปมที่เด่นๆ ดันไปอยู่กับคนอื่นทั้งนั้น! ในเรื่องนี้มีแต่คนมีปมเพียบเลย.. ไม่ว่าจะเป็นโจซี่ ..หรือ"ร็อบ" น้องชายของโจซี่ ที่อยากเป็นนักเบสบอลแต่ก็เป็นไม่ได้ ต้องกลายมาเป็นพนักงานในร้านไปรษณีย์แทน! ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ.. ทั้งหมดเมื่อกี๊เป็นนักเรียนไงที่มีปม ..แต่นี่.. เป็น "ครู" ค่ะ..
ถ้าใครชอบดูซีรี่ส์เรื่อง Alias แล้วจะเข้าใจว่า..ไมเคิล วอร์ตัน ที่เป็นพระเอกในเรื่องนั้น เขามารับบท ครูคูลสัน ในเรื่องนี้แล้ว น่ารักขนาดไหน 555
...................................................... ถึงปมปัญหามันจะเยอะขนาดไหน ก็ไม่เกินกำลังที่มนุษย์เราจะแก้.!. "อัลดีส" แก้ปมเด็กเรียนที่แอบอยากดังได้ โดยไม่ถูกบรรดาเด็กแสบกลั่นแกล้งก็เพราะ "โจซี่" ช่วย.. "อยากป็อบน่ะเรอะ.. ก็แค่ทำให้คนที่ป็อบอยู่แล้วประทับใจเราเท่านั้น แล้วคนอื่นก็ไม่ใช่ปัญหาแล้ว.." 555 ฉันว่า.. ก็จริงนะ..
ด้วยอานิสงค์ที่เขาช่วยโจซี่นี่เอง... ปมที่เกี่ยวกับความฝันเรื่องเบสบอลของร็อบก็หายไปในที่สุด.. เห็นอะไรมั้ยคะ? มันเป็น"วงจรเล็กๆ"เลย ว่ามั๊ย? การที่ใครซักคนไปช่วยคลายปมให้คนอื่น.. มันก็จะคลายปมที่เกิดกับเราไปด้วย..
แล้ว.. ปมของครูคูลสันล่ะ? โจซี่นั้นแล ที่แก้ได้ 555.. ด้วยเวลา 5 นาที.. กลางสนามเบสบอล ..คนเป็นพัน..! เอารูปฉากนั้นมาให้ดู แต่ขออภัยที่ไม่เล่า เกรงใจคนที่ยังไม่ได้ดู.. ..ฉันดูแล้วอิ่มใจชะมัด!.. ยิ่งช่วงเครียดๆยุ่งๆอย่างนี้ อยากมี 5 นาทีดีๆแบบนั้นจริงๆเลยเชียว 555..
......................................................................................
ไม่ว่าเขาทำอะไรวันนี้.. มันจะส่งผลกับชีวิตในวันข้างหน้าของเขาขนาดไหน? เอามาม่าสาดคนอื่นเขาในวันนี้.. วันข้างหน้าต้องยืนขาย "ยำมาม่า" แน่ๆ.. วันข้างหน้า.. วันข้างหน้า.. โอ๊ย!.. ย่างยังไง ควันเยอะเชียว!.. วันข้างหน้า.. ..."คุก..คุก..คุก" .. ( เสียงไอในลำคออันเนื่องมาจากควัน ) ..Never been kissed .. ..May be.. คุก ! 555
ป.ล. นี่เป็นเวลา..ตี 3 สี่สิบ!.. เราต้องมานั่งพิมพ์ไป..พิมพ์ไป ..ลูกค้ายังไม่มีใครมากดดันเอางานได้ขนาดนี้เรย..เฮ้อ! |