เด็กชายคนนี้คือ ฮาร์ดี้ กริฟส์ (โตขึ้นมาเป็น แจ็ค เลมม่อนนั่นเอง).. ผู้ชื่นชอบกอล์ฟเป็นชีวิตจิตใจ..
เขาเติบโตมาพร้อมกับสถิติต่างๆในการแข่งขันของจูนาห์เลยทีเดียว..

..........................................................................

เมื่อชาวเมืองพากันไปหาจูนาห์.. กับคำตอบที่เขามีให้กับผู้คนเหล่านั้น
"ผมสูญเสียวงสวิงของตัวเองไปแล้ว.."

ประโยคไม่ยาว ที่มีความหมายมากกว่าความยาวของประโยค!
การสูญเสียวงสวิง ก็เหมือนกับเขาสูญเสียวิญญานส่วนหนึ่งของชีวิตไปด้วยแล้ว!..
"คุณจะให้คนที่มีเหลือแต่ชีวิต ทว่าไร้วิญญานไปแข่งขันอะไรกับใครได้?"

แม็ท เดมอนในบทของ แรนนัลฟ์ จูนาห์ ทำสิ่งสำคัญในชีวิตขนาดนี้หายไป..
หนังจงใจทำให้มัน "หาย" เพื่อที่จะได้ "ค้นหา"
แล้ว..มีใครช่วยเขาหาบ้างมั้ยนะ?

ท่ามกลางความมืดในคืนหนึ่ง ขณะที่จูนาห์พยายามตีกอล์ฟอีกครั้ง..

ชายผิวดำ ช่างพูด อารมณ์ดีเดินฝ่าความมืดมาจากทางไหนไม่รู้ บอกว่า ตัวเองเป็นนักเดินทางผ่านมา แนะนำตัวว่า เขาชื่อ แบกเกอร์ แวนซ์.. เขาเอ่ยปากขออาหาร  ซึ่งจูนาห์ก็บอกให้ไปหาเอาจากในบ้านได้เลย..
แต่.. แทนที่จะไปกินอาหาร.. เขากลับยืนดูว่าจูนาห์ทำอะไร..แล้วพูด...พูด..พูด..

"การจับไม้ตีของใคร ก็เหมือนการมองโลกของคนนั้น..จังหวะของเกมก็เหมือนกับจังหวะของชีวิต"
และอีกมาก จนจูนาห์รำคาญก็เลยให้แบกเกอร์ลองตีดู กลับเป็นว่า แบกเกอร์ตีได้สวย..สวยจนจูนาห์คิดว่าเขาเป็นนักกอล์ฟ
แต่..แบกเกอร์ ปฏิเสธ!..  พร้อมกับบอกจูนาห์ว่า

"เคล็ดลับมันอยู่ที่.. คุณต้องหาวงสวิงของตัวเองให้เจอ.. คุณเสียวงสวิงของตัวเองไปแล้ว  เราต้องหามันให้เจอ มันอยู่ในองค์ประกอบของทั้งหมด"

และนี่ก็คือ หนึ่งคนที่มาช่วยจูนาห์ค้นหาวงสวิงของตัวเอง ..กับตำแหน่ง แคดดี้.. ในบทแบกเกอร์ แวนซ์..  ของวิล สมิธ!
.......................................................................

ได้ดูวิล สมิธ มาตั้งแต่ซีรี่ส์เรื่องThe Fresh Prince of Bel -Air ก็ชอบเขามาตั้งแต่ตอนนั้น..
นานๆจะเห็นคนผิวสีหน้าตาดีๆแบบนี้ซักคนนะคะ 555..
แถมเป็นนักร้องที่เก่งเอามากๆ.. หน้าตาก็ดี ตลกก็ตลก..  มันทำให้จดจำเขาได้ในลักษณะหลักๆที่ว่ามา..
บวกกับหนังที่เขารับก็มักจะเป็นบทสนุกสนาน ในหนังอารมณ์ดี.. ไม่ก็บทบู๊อะไรไปเลย!
แต่ก็ไม่ทิ้งลายของตัวเองคือ ตลก..  อย่างใน Bad Boy ก็ใช่.. จนมาในปี 2000
เมื่อได้ดูวิลในเรื่องนี้.. ไม่แปลกใจเลยว่า กว่าที่เขาจะเล่นบทดราม่าหนักๆได้ดีเหมือนที่หลายคนคิดอย่างในThe Persuit of Happyness นั้น.. เขาเล่นบทดราม่าได้ดีมาตั้งแต่เรื่อง BAGGER VANCE นี่แล้ว..

ที่ว่าเขาเล่นได้ดีก็เพราะ.. ในสไตล์หนังของเรดฟอร์ด นั้น เนื้อเรื่องมักจะไม่หวือหวา แต่ว่าบทจะลึกซึ้ง..
ลักษณะบทแบบนี้ แสดงออกมาเป็นท่าทางได้ยาก ..ส่วนใหญ่จะแสดงออกมาทางสีหน้า แววตา และรายละเอียดอากัปกิริยาเล็กๆน้อยๆ

..ซึ่งไอ้ส่วนใหญ่นี่แหละที่.. โครตยากเลยนะคะ  555..

ที่ผ่านมาในวงการนักแสดงเขาว่ากันว่า คนที่เล่นแนวนี้ได้ดีก็อย่าง เมอรีล สตรีพ.. ทอม ครู๊ซ.. นิโคล.. แดเนียล เดย์ ลิวอิสฯลฯ
แต่จะมีซักกี่คนที่เล่นดราม่าได้ดี แล้วเล่นตลกได้ด้วย?.. รายชื่อที่ว่ามานี่  ถ้าเล่นแล้วจะตลกมั้ย?..

เพราะฉะนั้น ส่วนตัวแล้วใครที่ทำได้ทั้ง 2 อย่างแล้วดี ควรชื่นชมให้มากๆ.. อย่าง?

ทอม แฮงค์.. ใช่เลย!..    หนังอย่าง Cast away และ Big ต่างกันลิบ..
แจ็ค นิโคลสัน.. สุดยอด!..  The Shinning เขาแสดงได้น่ากลัวมาก แต่ใน as good as it gets ทำให้หัวเราะทั้งน้ำตาจริงๆนะ..
ฮิวจ์ แกรนท์.. 

????????????????

บ้าจริง!.. ถ้าไม่เขียนถึง 2 คนข้างบนนั่นซะก่อนก็ใส่ชื่อนี้ได้หรอกนะคะ..555..
แต่ไม่เป็นไร..  ใส่ไว้ในใจก็ได้ 555..

ซึ่งสำหรับ วิล สมิธ แล้ว..  ใส่ต่อชื่อ 2 คนข้างบนได้เลยอย่างสง่างาม.. เพราะหนังทำเงินถล่มบ็อกซ์ออฟฟิศอย่าง MIB ที่ตลกขำฮากับบทดราม่าแสนประทับใจใน The Persuit of Happyness นั้น ถือว่า สมศักดิ์ศรีจริงๆ!

...................................................................................

ตายล่ะ!  เดี๋ยวจะหาว่าลำเอียง..  เพราะเรื่องนี้อีกคนรัศมีออสการ์รำไรออกมาตั้งแต่ตอนนั้นยังมีอีกคนนะคะก็คือ ชาลีซ เธอรอน  ในบทอเดล อินเวอร์กอร์ดอน ภรรยาผู้เพียบพร้อมของจูนาห์นั่นเอง..

อเดลเป็นผู้หญิงที่ครบเครื่องคือ สวย รวย เก่ง.. ก่อนจูนาห์ไปรบ..เธอรักกับเขา และได้แต่งงานกัน
แต่เมื่อเขาไปรบกลับมา.. เขาไม่กลับมาหาเธออีกเลย..!!

เป็นผู้หญิงคนอื่นคงฟูมฟาย สติแตก.. แต่.. ไม่ใช่ อเดลค่ะ..
เธอไม่ร้องไห้.. ใช้ชีวิตของเธอต่อไป..
แถมจัดการเรื่องใหญ่ๆอย่างการจัดการแข่งขันกอล์ฟของ 2 นักกอล์ฟที่ยิ่งใหญ่ที่ว่า เพื่อหวังพลิกชะตาให้กับสนามกอล์ฟของเธออีกด้วย..
และเธอก็ทำได้อย่างสวยงามซะด้วยสิ!
ทว่า..มีคำถามนึงติดอยู่ในใจ.. มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตคู่ของเธอนะ?..

ชาลีซเล่นบทอเดลนี้ได้ดีเหลือเกิน.. เธอแสดงออกมาถึงความเป็นผู้หญิงเก่ง ที่บางครั้ง..เก่งแสนเก่งแต่ก็ไม่วาย   มีนิสัยผู้หญิงๆออกมาอยู่ดี 555.. 

ดูแล้วฉันขำเอามากๆ.. ไม่ว่าจะเป็นในฉากสำคัญที่ไม่รู้ว่า จูนาห์ของเราจะชนะหรือแพ้กันแน่ในหลุมนี้  เธอก็ยังดึงเขาออกมาเพื่อจะพูดเรื่องความสัมพันธ์ที่เธอรู้สึกสับสน และงงๆอยู่..  พูดไปร้องไห้ไป แล้วเธอก็บอกให้จูนาห์กลับไปแข่งต่อซะ!.. 

(จูนาห์อาจอยากส่งเธอลงหลุมก็ได้นะคะฉันว่า 555)

หรือแม้แต่.. ช่วงที่เธอรู้สึกผิด กับการที่ดึงจูนาห์มาแข่งครั้งนี้ แล้วเขาอาจจะแพ้..
เธอบอกว่า ไม่ใช่คนพูดว่าขอโทษง่ายๆ ต้องรวบรวมพลังอย่างมากเพื่อจะมาบอก.. แล้วที่จริงเธอคิดว่าสิ่งที่เธออยากบอกจริงๆคือ.. เธอเสียใจ..และมันไม่ได้เป็นความผิดของเธอ.. แต่ว่าเป็นความผิดของเขา.. ???

เพราะเขาทำไม่ได้และไม่ควรทำให้ชาวเมืองเสียใจ..
สุดท้าย..เธอถามจูนาห์ว่า ยังอยากจะให้เธอ"ขอโทษ"อีกมั้ย?

แม็ท เดมอนมีสีหน้าที่ฉันประทับใจจริงๆค่ะ เมื่อชาลีซถามประโยคนี้ 555..
ดูงงๆ ออกแนว.. ไรวะ? 555..  ไม่รู้ว่าต้องแสดงหรือว่ารู้สึกงงจริงๆ..
ยกประโยชน์ให้ชาลีซไปที่เล่นได้ดี จนเราดูแม็ทไม่ออกนะคะว่าเล่นดีหรือรู้สึกจริง..!
..งงมั้ยคะ 555..

.............................................................................

การตามหาวงสวิงของจูนาห์ครั้งนี้ มีแบกเกอร์เป็นคนช่วย..
ก็เหมือนกับที่เขาเป็นนักกอล์ฟ แล้วมีแบกเกอร์เป็นแคดดี้..
แล้วมีแถมเจ้าหนูฮาร์ดี้เป็นผู้ช่วยของแคดดี้เข้าไปอีกคน!

ตลอดการแข่งขันมีอุปสรรคมากมายทั้งจากภายนอกและภายใน

ภายนอก.. คือ บรรดาคู่แข่งที่เก่งเอามากๆ และสภาพสนามในรูปแบบต่างๆ
ภายใน..  คือ อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด!

เราจะชนะได้อย่างไร ถ้าในใจเรามีแต่ความสับสน ไม่มั่นใจ รู้สึกผิด หวาดกลัว ..

เมื่อเต็มไปด้วยอุปสรรคภายในใจแบบนี้ จูนาห์ก็..ถอดใจ!
เพราะตียังไงก็ไม่ดีขึ้น มีแต่ทิ้งห่างคู่แข่ง  จนคิดจะถอนตัวจากการแข่งขัน..
เขาไม่อยากจะอับอายหรือสร้างความผิดหวังให้คนอื่นมากไปกว่านี้..

กำลังจะไปอยู่แล้วแท้ๆ..  แต่ก็มีโอกาสได้นั่งคุยกับเจ้าหนูฮาร์ดี้ ที่ทะเลาะกับพ่อแล้วออกจากบ้านมา  เพราะพ่อบอกว่า จูนาห์จะแพ้!..  เจ้าหนูโกรธพ่อมาก..

จูนาห์ถามเขาว่า "นายชอบกอล์ฟมากเลยใช่มั้ย?"

"มันเป็นเกมที่สนุกที่สุดครับ ทั้งสนุกทั้งยาก เมื่อคุณยืนอยู่บนผืนหญ้าเขียวขจี ไม่มีใครเลยนอกจากคุณกับลูกกอล์ฟ.. ไม่มีใครที่คุณจะต้องเอาชนะนอกจากตัวของคุณเอง เหมือนกับที่นักกอล์ฟคนนึงโมโหตัวเอง เอาไม้กอล์ฟตีเท้าตัวเองจนนิ้วเท้าหักไป 3 นิ้ว!..
กอล์ฟเป็นเกมเดียวที่คุณสามารถลงโทษตัวเองได้.. ถ้าคุณซื่อสัตย์ต่อตัวเองนะ.. แล้วคนส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนั้น"   เจ้าหนูตอบ..

เพราะ..บางครั้งในชีวิต..

เราอาจจะจริงจังกับมันมากไป.. อาจจะเจ็บปวด พ่ายแพ้..

แต่.. ถ้าเราคิดว่า มันก็เป็นแค่"เกม.."

มันอาจจะทำให้ชีวิต"สนุก"ขึ้น.. 

แน่ล่ะ!..ที่มันจะยังคงยากอยู่  ยังเจ็บปวดอยู่.. แต่มันจะสนุกขึ้น!

คำพูดเหล่านี้ของเจ้าหนูฮาร์ดี้  คือ "จุดเริ่มต้นในการค้นหาวงสวิงที่แท้จริงของจูนาห์นั่นเอง!"

และใครๆก็รู้ว่า จุดที่ยากที่สุดของทุกเรื่องก็คือ.. จุดเริ่มต้น..

ผ่านจุดนี้ไปได้ และถ้าไม่ท้อซะก่อน ก็จะไปถึงจุดต่อไป..และต่อไป.. จนถึงจุดหมายในที่สุด!

...............................................................

THE LEGEND OF BAGGER VANCE เปิดโอกาสให้เราได้หาวงสวิงของจูนาห์ไปพร้อมๆกันกับเขา
ผ่านคำพูดที่น่าขบคิดของแบกเกอร์ แวนซ์..
ผ่านท่าทางการตีของนักกอล์ฟชั้นยอดอีก 2 คนในเรื่อง..

ถ้าหาวงสวิงเจอ.. เราก็ชนะ.. ซึ่ง.. กอล์ฟเป็นกีฬาที่สอนให้เราชนะตัวเอง.. 
หรือเราต้องชนะตัวเองก่อน จึงจะเป็นผู้ชนะ..?
หรือนี่เป็นหัวใจของหนัง.. เป็นวงสวิงที่แท้จริงของหนังเรื่องนี้..?

เป็นวงสวิงที่.. ผู้กำกับอย่างโรเบิร์ต เรดฟอร์ดหาเจอ.. คลิ้นท์ อีสต์วู๊ดหาเจอ..
วิล สมิธ.. ทอม แฮงค์.. แจ็ค นิโคลสัน.. ฯลฯ
และคนอื่นๆอีกมากที่.. หาเจอ..

คุณล่ะ.. เจอแล้วหรือยัง?..

และ..ถ้าเจอแล้วล่ะก็..

อย่าลืมหาเผื่อฉันด้วยนะคะ 555

ป.ล.เป็นเพราะกอล์ฟเป็นกีฬาที่สวยด้วยความช้า.. จึงต้องใช้ความช้าให้สอดคล้องกับระยะเวลาในการเขียนให้มากที่สุดนั่นเอง..