ดูข่าวการเมืองช่วงนี้ .. โดยเฉพาะข่าวโทรทัศน์ด้วยแล้ว

ฉันอยากเสนอให้ขึ้นตัวอักษรว่า "โปรดใช้วิจารณญานในการชม" เป็นอย่างยิ่ง..
ไม่ว่าช่องไหนทั้งนั้นแหละค่ะ.. ขึ้นมันให้หมดเลย 555..
และถ้าจะให้ดี คิดว่าเราควรมี "หนังสือประกอบการชม" ด้วย!..

บางคนอาจจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับ อาหาร..  ถ้าคุณกำลังชมข่าวเกี่ยวกับนายกฯ
(เพราะจะได้รู้ว่า เราควรทำอะไรกินดีในวันนี้..เกี่ยวกับการบริหารบ้านเมืองมากนะคะ 555)

บางคนอาจจะเป็นหนังสือ วรรณกรรม พ่อแม่รังแกฉัน.. ถ้าคุณกำลังชมข่าวของ มท.1..
(เพราะจะได้เตือนใจใครที่กำลังคิดมีลูก.. อาจคิดทำหมันแทน 555)

คิดดูเถอะว่า วงการหนังสือคงคึกคัก ไม่ซบเซาอย่างที่เป็นอยู่..
อย่างนี้ต้องถือว่า นักการเมืองเขาช่วยวงการหนังสือนะคะหากเป็นแบบนั้น เพิ่มจากที่ช่วยเหลือพวกเดียวกันเอง
ถือเป็นการกระจายรายได้ในวงที่..กว้างขึ้น!..

แต่.. ถ้าใครยังไม่รู้ว่าจะอ่านเล่มไหนล่ะก็.. ฉันขอเสนอ..

.. ตำราพิชัยสงครามของซุนวู...

หนังสือที่โด่งดังขึ้นมาด้วยประโยคติดหูว่า "รู้เขารู้เรา.. รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง.."

เป็นหนังสือที่ไม่หนามาก.. พกพาง่าย หยิบขึ้นมาอ่านได้สะดวก..
แต่อ่านแล้วยากที่สายตาจะผ่านไปแต่ละบรรทัดอย่างง่ายๆ โดยสมองไม่ต้องหยุดคิด!..

..................................................................................

ตำราพิชัยสงคราวของซุนวู ว่าด้วยยุทธศาสตร์ในการทำการรบ
ซึ่งการรบนั้น จะรบให้ชนะขึ้นอยู่กับอะไรบ้าง.. รบให้แพ้ขึ้นอยู่กับอะไรบ้าง..
จำเป็นมั้ยที่จะต้องรบ.. หากรบชนะแต่ก็เหมือนแพ้นั้นเป็นอย่างไร..
อีกเยอะแยะที่หนังสือเล่มนี้มีให้เราได้ขบคิด..

ที่อยากให้อ่านหนังสือเล่มนี้ก็เพราะ..
เวลาดูข่าวการเมืองทุกวันนี้..ฉันรู้สึกว่า เหมือนดูสงคราม..
ที่ไม่ใช่แค่สงครามระหว่างตัวละครการเมืองที่ดำเนินอยู่หลายฝ่าย..
เหมารวมได้ถึงสงครามข่าวระหว่างช่องอีกด้วย..

ฉันเองไม่ได้มองว่า สงครามเป็นสิ่งดี.. แต่หากกำลังมีสงครามอยู่ เราก็ควรรู้ว่า สงครามนั้นดำเนินไปอย่างไร..
เพราะเลือกได้ ก็เห็นด้วยกับซุนวูที่ว่า..

..สุดยอดของการรบ คือ ชนะได้โดยไม่รบ..

แต่ถ้าเขากำลังรบกัน.. สำคัญที่เรา.. รู้..หรือ..ไม่รู้..

ต้องอ่านค่ะ..ต้องอ่าน..

..........................................................................

เราอาจไม่ได้เห็นอาวุธในการสัปประยุทธ์ของทั้ง 2 ฝ่าย ณ ตอนนี้
แต่ก็ไม่ใช่ว่า เขาไม่ได้รบกันอยู่ไม่ใช่หรือ?

ลองดูถ้อยคำเหล่านี้ของซุนวู..

อ่านแล้วคิดถึงข่าวอะไรบ้างคะ?

แล้ว.. อันนี้ล่ะ..

..............................................................

ไม่รู้ว่าจะคิดเหมือนฉันมั้ย.. แต่เชื่อว่า ถึงจะไม่เหมือนกันหมดแต่ก็อาจต่างกัน..ไม่มาก..

และ.. ในฐานะประชาชน..

ฉันถือหนังสือเล่มนี้ของซุนวูเป็นคู่มือก็เพราะ..

ฉันถือว่า.. นักการเมืองและตัวละครทุกฝ่ายที่มีบทบาทอยู่ในขณะนี้รวมๆกันคือ.."เขา"
ฉันถือว่า.. ประชาชนอย่างเราๆนี่แหละรวมๆกันคือ.. "เรา"

เราน่าจะดูข่าวอย่างรู้เท่า.. เพื่อให้เกิดประโยชน์อย่างที่ซุนวูว่าไว้..

เรา.. ไม่จำเป็นต้องมี "อาวุธในมือ"..
แต่เรา.. ควรติด  "อาวุธทางปัญญา"..
ประชาชนควรมีอาวุธทางปัญญาเพื่อจะได้รู้เท่านักการเมืองค่ะ.. ฟันธง! 555