ใช่ค่ะ!.. ฉันคิดว่า ใครๆก็อยากเป็น คิง นะ..
หรือคุณไม่อยากเป็น?..

เช่น ดอน คิง..      ลาร์รี่ คิง..     แครอล คิง..     คิง..  คอง.. ! 

อันหลังนี่บางคนอาจลังเลนะคะ 555

ว่าแต่เห็นเหมือนกันมั้ยว่า บรรดาคิงที่ว่ามา เขาต่างก็เป็นราชาในอาณาจักรของตัวเอง..

ซึ่งถ้าจะเขียนให้แคบลงไปซักหน่อยทีละอาณาจักร เริ่มจาก "อาณาจักรนักเขียน"

ฉันอยากเป็นคิงนี้..  สตีเฟน คิง..

ในฐานะนักอ่าน.. นวนิยายยุคแรกๆของสตีเฟน คิง ฉันไม่เคยพลาดเลย..
อ่านสนุก ลุกนั่งไม่สบาย หลายเรื่องอ่านไปก็ต้องบอกว่า กลัวไปอิ๊บอ๋าย..ประมาณนั้น..
ถ้าใครเคยได้อ่านเรื่อง The Shining เรื่องที่ทำให้แจ็ค นิโคลสันเข้าชิงออสก้าสาขาดารานำชายจะเข้าใจ..

 The Shining เป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวของเด็กน้อยที่ "ส่องแสง" ได้  ซึ่งก็หมายถึง มีเซ้นส์ในการรับรู้ทางจิตวิญญาน

ต้องมาติดอยู่ในโรงแรมที่เต็มไปด้วยวิญญานร้าย ที่พร้อมจะทำลายคนที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับโรงแรมของพวกมัน..
เด็กเห็นผีร้าย โดยเฉพาะ..ในห้องพิเศษห้องหนึ่ง.. ในสวนที่มีต้นไม้ตัดเป็นรูปสัตว์..
เขาพยายามบอกพ่อกับแม่ แต่ไม่เป็นผล..

เพราะพ่อเขาเองก็ถูกพวกผีร้ายมันครอบงำ..และใช้เป็นเครื่องมือที่จะทำร้ายเขา..
มีเพียง ตาแก่ผิวดำ ที่เป็นลูกจ้างของโรงแรม ซึ่ง"ส่องแสง" ได้เล็กน้อย ที่เขาพอจะขอความช่วยเหลือได้
แต่อยู่ห่างไกลออกไปเป็นพันไมล์ จะฝ่าพายุหิมะมาช่วยเขาได้ทันมั้ย?..

โอ๊ย..อ่านแล้วเหนื่อยลุ้นจริงๆค่ะ 555

...........................................................................

หรือว่าเรื่องเกี่ยวกับผีดูดเลือดพยายามครองเมืองอย่าง Salem's Lot ..
เรื่องนี้ก็ถูกนำไปสร้างเป็นทั้งหนังและทีวี ซีรี่ส์ฉายในอเมริกา ที่ฉันก็คิดว่า เหมือนจะเห็นผ่านๆทาง ASTV บ้านเรานะ

เนื้อเรื่องของ Salem's Lot เกี่ยวกับนักเขียนคนหนึ่งที่มีประสบการณ์เลวร้ายวัยเด็กที่เมืองนี้
ซึ่งเมื่อเขาโตและเป็นนักเขียน ก็ได้กลับมาที่เมืองนี้อีกครั้ง ..
เขาบอกตัวเองและคนอื่นๆว่า มาหาแรงบรรดาลใจในการเขียน
แต่ที่เขาไม่ได้บอกคนอื่นๆก็คือ ..เขากลับมาเพื่อพิสูจน์ในสิ่งที่อยากรู้และหวาดกลัวในวัยเด็ก
ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่..

ในขณะที่เขากลับมา.. พวกผีดูดเลือดเองก็เลือกเมือง Salem's Lot เป็นเมืองที่มั่นของพวกมันเช่นกัน!

ทั้งเมืองไม่มีใครรู้.. นอกจากนักเขียนต่างถิ่น..  เด็กสาวไร้เดียงสา..หมอประจำเมือง..  บาทหลวงที่ไม่แน่ใจในศรัทธาของพระเจ้า.. เด็ก 12 ขวบที่อ่านหนังสือสยองขวัญมาเพียบ..
และ..ครูแก่ๆที่เป็นโรคหัวใจ พร้อมจะตายได้ทุกขณะจิต แต่ทุกคนในกลุ่มก็คิดว่าเขาเป็น "แวน เฮลซิ่ง" กันเลยทีเดียว..

อ้อ..จำผิดค่ะ!  เพราะเรื่องนี้ฉายใน UBC   ไม่ใช่  ASTV..
เวรเอ๊ย!.. สับสนระหว่างเรื่องจริงกับหนังได้ไงนะเราเนี่ย!
แต่จะว่าไป.. มันก็คล้ายตรงที่..ดูดทั้งเมือง! 5555..

...............................................................................

นอกจากหนังสือสยองขวัญเกี่ยวกับผี ก็ยังมีเรื่องที่โด่งดังมากๆอย่าง คูโจ..
เป็นเรื่องเกี่ยวกับหมาบ้าที่ฉันจำเนื้อหาไม่ได้มากนัก 
เพราะฉะนั้น..ข้ามไปเลยนะคะ..  เขียนไปก็โชว์โง่เปล่าๆ..

มาถึงเรื่องนี้ดีกว่า ที่ดูฉลาดหน่อย..555

ในงานเขียนยุคแรกๆของคิงที่แปลเป็นไทยออกมาให้ได้อ่าน
จะเป็นแนวสยองขวัญสั่นประสาทซะมาก ไอ้เราก็นึกไปว่า เขาเขียนได้ในแนวนี้เท่านั้น
เขียนจนได้ชื่อว่า เป็น"เจ้าพ่อนิยายสยองขวัญ" กันเลยล่ะ..

แต่เมื่อคิงดัง ก็เริ่มมีคนเอาเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับผีสางอะไรที่เขาเคยเขียนไว้มาแปลเพิ่ม
เพราะตอนนั้น ชื่อเขาถือว่า "ขายได้" กันแล้ว..

และก็ถือว่า เป็นการตัดสินใจที่น่าปรบมือให้..
เพราะมันทำให้ฉันได้อ่านหนังสือชุด Different Seasons

เรื่องสั้นหลากฤดูนี้ เป็นที่มาของหนังในดวงใจและยิ่งใหญ่ในวงการภาพยนตร์ถึง 2 เรื่อง
คือ Stand by me และ Shawshank Redemption นั่นเอง..

ใครจะไปเชื่อว่า คนที่เขียนเรื่องสยองขวัญได้ดีมากๆอย่างสตีเฟน คิง จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับความผูกพันของเด็ก 4 คนในความเป็นเพื่อนได้อย่างน่ารักและประทับใจ จนออกมาเป็นหนังอย่าง Stand by me ได้..?

ใครจะไปเชื่อว่า เขาจะเขียนเรื่องราวซับซ้อน ซ่อนเงื่อน แต่ก็เต็มไปด้วยความหวังกำลังใจ ท่ามกลางสภาพชีวิตที่เลวร้ายในหมู่คนคุกออกมาได้ดี
จนถึงกับ.. เป็นหนังที่ดีที่สุดในดวงใจสำหรับคนจำนวนมากอย่าง shawshank redemption ได้..?

ใครจะไปเชื่อ?..

ขอยกแขน 2 ข้างโบกสะบัดหลังจากคำถามนี้..

..ฉันคนนึงล่ะที่เชื่อ...

.........................................................

ถึงแม้งานเขียนในยุคหลังๆของคิงจะไม่ประสบความสำเร็จมากนัก  แต่ฉันก็ชื่นชมตรงที่เขาเขียนเรื่องได้หลากหลาย
และทำได้จนเรียกว่า  ถึงจุดสูงสุดไปแล้วอย่างน้อยก็ 2 แนวคือ..สยองขวัญกับกำลังใจ..

เหลือแนวรักโรแมนติกที่ก็รอๆอยู่ว่าจะมีออกมาให้อ่านกับเขาบ้างมั้ย จากปลายปากกาของพ่อคนนี้..

ว่าแต่.. อย่างเรื่อง Misery ที่เกี่ยวกับการหลงรักนักเขียน จนต้องเอาตัวมากักไว้นี่ถือว่าเป็นเรื่องรักได้มั้ยคะ?..

มันไม่ใช่รักอ่อนหวาน ออกแนวหลอนขวัญสั่งจิตซะเยอะนี่สิ..
งั้นยังไม่นับ..

แต่ถึงอย่างนั้นเรื่อง Misery นี้เมื่อถูกนำมาสร้างเป็นภายนตร์  ก็ทำให้ แคธี่ เบทส์ได้ออสก้าร์จากบทแฟนหนังสือผู้บ้าคลั่งกลับไปนอนกอดได้กับเขาก็แล้วกัน!

"คิง..นายแน่มาก.." (อยากบอก)..

ถึงแม้ฉันจะชื่นชมนักเขียนต่างประเทศมากมายอย่างเจเค..อย่างเจ อาร์ โทลคีน อย่างมาริโอ พูโซ อย่างซิดนี่ย์ เชลดอน อย่างริชาร์ด เพาเวล
อย่างโซฟี คินเซลล่า..(หลังๆเริ่มแนวไร้สาระแล้วนะคะ 555)..

แต่ถ้าอยากเป็นเหมือนอย่างนักเขียนซักคน..

ฉันอยากเป็นอย่าง สตีเฟน คิง..

ตอนนี้กำลังเล็งๆชีวิตของผู้คนกันอยู่  ว่าจะเอาชีวิตใครดีที่ดูหลอนๆพอที่จะเป็นเรื่องผีปีศาจ ลึกลับ อับเฉาบ้าง..
ขอยืมมาเป็นพล็อทสำหรับนักเขียนใหม่ที่อยากเป็นเหมือนสตีเฟน คิงหน่อยเถอะค่ะ..
หึๆๆๆๆ...

หมายเหตุ..     แต่ถ้ายังเขียนไม่ได้  คราวหน้าว่าจะไปสำรวจอาณาจักรสื่อของลาร์รี่ คิงแทน..