ตึกรามบ้านช่องหรือร้านค้าเก่าๆ สมัยโบราณในกรุงเทพฯ อาจจะหาดูได้ไม่ยาก แต่ที่จะมีบรรยากาศเก่าแก่แสนคลาสสิกชนิดที่พ่อค้าแม่ขายยังคงความย้อนยุคเอาไว้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยนั้นคงจะหายากเต็มทน ดังนั้นหากใครอยากรำลึกความหลัง (เพราะเกิดมานานแล้ว) หรือใครอยากสัมผัสอดีต (เพราะเกิดไม่ทัน) ล่ะก็ ห้ามพลาด.... "ตลาดคลองสวน 100 ปี" รับรองว่าเก๋สุดๆ

แค่ชื่อก็บอกความเก๋าแล้วว่าตลาดนี้ตั้งขึ้นมานานแค่ไหน ก็ไม่มากไม่น้อย แค่สมัย ร. 5 แค่นั้นแหละ (โอ้ว!) แต่ความแปลกของตลาดคลองสวน 100 ปี ไม่ใช่แค่เรื่องอายุ เพราะที่นี่ยังเป็นตลาดที่มีอาณาเขตต่อเนื่องของ 2 จังหวัด คือตั้งอยู่ในเขต ต. เทพราช อ. บ้านโพธิ์ จ. ฉะเชิงเทรา กับ ต. คลองสวน อ. บางบ่อ จ. สมุทรปราการ (อย่าเพิ่งวาดภาพไว้ใหญ่โต เพราะจริงๆ แล้วยังไม่ได้เสี้ยวนึงของจตุจักรเลยล่ะ) แต่เอ... ฉะเชิงเทรากับสมุทรปราการเนี่ยมันติดกันด้วยเหรอ ก็อ้ะนะ กลับมาดูแผนที่แล้วถึงรู้ว่ามันติดจริงๆ

ส่วนถ้าใครอยากไป ใช้เส้นทางมอเตอร์เวย์น่าจะสะดวกสุด เลี้ยวลงเส้นอ่อนนุข-ฉะเชิงเทราแล้วก็ตรงต่อไปอีกซัก 15 กิโล เลยวัดเปร็งที่มีกำแพงวัดสีเหลืองอ๋อยไปหน่อยก็จะเริ่มเห็นทุ่งนาอยู่ 2 ข้างทาง นั่นแหละใกล้ถึงแล้วล่ะ สังเกตทางซ้ายไว้ เดี๋ยวก็เห็นป้ายใหญ่โตเขียนว่า ตลาดคลองสวน 100 ปี แต่ถ้าใครมีเรือส่วนตัวจะขับจะพายไปเองก็น่าจะได้ ล่องไปตามคลองประเวศบุรีรมย์ที่มาจากแถวๆ พระโขนง อ่อนนุช แต่ต้องสอบถามเวลาเปิด-ปิดประตูน้ำให้ดีล่ะ เดี๋ยวโดนประตูหนีบ...บ...

เอ้า...มาพูดถึงตัวตลาดกันดีกว่า ดูด้านนอกอาจจะไม่ค่อยเห็นอะไรมากนัก แต่ลองก้าวเข้าไปด้านในซัก 2-3 ก้าวสิ ทั้งขนมไทยอย่างขนมกง ขนมใบไม้ หรือขนมย้อนยุคที่ขายตามร้านโชว์ห่วย

ต่างจังหวัดอย่างหมากฝรั่งตราแมวที่รูปร่างเหมือนบุหรี่ ลูกอมไข่นกกระทา และสารพันขนมเด็กๆ รุ่นคุณพ่อคุณแม่ยังเด็กมีวางขายเพียบ ยัง...ยังไม่ต้องรีบซื้อ เดี๋ยวจะต้องถือหนักเปล่าๆ ด้านในยังมีอีกเยอะ แต่ขอบอกอย่างนึงว่าช่วงทางเข้าเนี่ยยังไม่ใช่จุดขายของตลาดคลองสวน 100 ปี เดินเข้าไปเรื่อยๆ ให้สุดทาง มีสะพานขวางก็เดินข้ามไป จากนั้นก็เลี้ยวขวาไปตามทาง คราวนี้ล่ะค่า ไม่รู้จะมองตรงไหนดี ไอ้โน่นก็น่ากิน ไอ้นี่ก็น่าซื้อ แถมความงงให้อีกหน่อยว่าชื่อร้านกะแผงบางแห่งไม่เห็นมันจะแม็ตช์กับสินค้าเลย ยกตัวอย่างให้ก็ได้ มีซุ้มที่เขียนว่าขายกาแฟ แต่ของที่วางขายกลับเป็นตะเกียงน้ำมันก๊าดที่รีไซเคิลจากกระป๋องยาฉีดยุง หรือร้านนึงชื่อ "ฉายาลม้าย" ฟังดูเป็นร้านถ่ายรูปใช่ป่ะ (เพราะแต่ก่อนเค้าก็ทำร้านถ่ายรูปนั่นแหละ) แต่ปัจจุบันเค้าขายขนมไทยอย่างวุ้นมะพร้าว ขนมชั้นหอมที่อร่อยสุดๆ บวกกับสังขยาในลูกมะพร้าว (ที่บีคลี่่ซื้อไม่ทัน แง...แง T_T)

ฮั่นแน่! แค่ขนม hand-made ไม่กี่อย่างที่บอกไปเนี่ยก็ทำให้บางคนแอบน้ำลายไหลแล้วใช่มั้ยล่ะ เนี่ยแค่ซอฟท์ๆ นะ เดินไปเรื่อยๆ จะเจออีกเยอะ ไม่ว่าจะเป็นกาแฟเย็น ชาเย็น โอเลี้ยงรสชาติเข้มข้น เต้าทึง ขนมกุ้ยช่าย ขนมผักกาด หอยจ๊อ ที่เพิ่งทำเสร็จสดๆ ร้อนๆ หรือจะเป็นอาหารหนักๆ อย่างเป็ดพะโล้ ก๋วยเตี๋ยวเป็ด ข้าวผัดปู ก็มีให้เลือกอีกเพียบ

สำหรับคนที่ไม่ใช่ประเภท enjoy eating แต่เป็นพวกโหยหาอดีตหรือเป็นนักสะสมตัวยง ก็มีสินค้าแปลกๆ ตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบวางขาย อ๊ะ...อ๊ะ...อย่าเพิ่งหาว่าโม้ สากจริงๆ มีให้เห็นในร้านของใช้พื้นบ้าน

ส่วนเรือก็เรือจริงๆ นะแต่เป็นเรือสังกะสีอ้ะ เพราะมีอยู่ร้านนึงขายของเล่นสังกะสีที่สมัยก่อนราคาไม่กี่บาท แต่เดี๋ยวนี้เป็นของสะสมหายากราคาอัพขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว

ส่วนใครที่ถือคติ "ประหยัดเท่านั้นที่ครองโลก" คือยังไงๆ ก็จะไม่ควักกระเป๋าแน่ (ที่นี่ทำยากมากกก...ขอบอก) แค่เดินชมตึกรามบ้านช่องเก่าๆ ของแท้แต่โบราณก็ชื่นหัวใจแล้ว อ้าว...หายากนะ อย่างร้านทองที่มีประตูไม้เปิดโล่ง ร้านกาแฟที่มีแก้วของแถมจากเป็ปซี่ แฟนต้าวางเรียงรายอยู่เต็มตู้แขวนผนัง

หรือแม้กระทั่งร้านตัดผมชายแบบดั้งเดิมที่มองดูแล้วมีแค่เก้าอี้ตัดผมกับบัตตาเลี่ยนเท่านั้นแต่ก็สามารถเปิดร้านมาได้กว่า 80 ปีแล้ว

รวมไปถึงห้องที่ดูน่าจะเป็นแนวพิพิธภัณฑ์ซึ่งมีของพื้นบ้านวางตกแต่งอยู่เต็มไปหมด แต่ไหงติดป้ายข้างหน้าว่า "สถานที่ฟักไข่..." ก็ไม่รู้

ยังไงก็ช่างเหอะ สิ่งที่บีคลี่ประทับใจที่สุดกลับไม่ใช่สถาปัตยกรรมไทยสมัย ร. 5 หรือสินค้านานาชนิด แต่เป็นความน่ารักของคุณลุงคุณป้าคุณน้าคุณอาและแม้แต่คุณพี่คุณน้องเจ้าของร้านต่างๆ ในตลาดคลองสวนตะหาก เพราะไม่ว่าจะยื่นหน้าเข้าไปดูร้านไหน เค้าก็เชื้อเชิญให้เข้าไปชมโดยไม่ต้องซื้อสินค้าก็ได้ แถมยิ้มแย้มแจ่มใสมั่กๆ

อุ้ย... เกือบลืมไปแน่ะ บีคลี่มีของภูมิใจมานำเสนอ แต่น...แตน...แต๊น... "ปิ่นโต" ไงค้า

คุณป้าเจ้าของร้านบอกว่า เนี่ย "ปิ่นโตหรรษา" จ้ะ

เราก็ เอ๋...ทำไมต้องชื่อว่าปิ่นโตหรรษาด้วยล่ะ???

คุณป้ามีคำเฉลยให้ค่า.......

ปล. เนื่องจากความเป็นมือใหม่หัดโพสต์ กดปุ่มผิดไปหลายรอบ เลยต้องไปเริ่มทำใหม่อยู่ 4-5 หน เกือบถอดใจไม่โพสต์ซะแล้ว แต่สุดท้ายก็สำเร็จจนได้ เฮ้อออออ.... ยังไงก็ฝากคอมเมนท์ฝากโหวดด้วยนะค้า ^_^