• bigpigdaddy
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : bigpigdaddy@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-12
  • จำนวนเรื่อง : 17
  • จำนวนผู้ชม : 7622
  • จำนวนผู้โหวต : 23
  • ส่ง msg :
Bigpigdaddy Blog
นิยายกำลังภายใน นิยายไซไฟ นิยายแฟนตาซี ในนามปากกา bigpigdaddy , ลี้เซี่ยวฮวง
Permalink : http://www.oknation.net/blog/bigpigdaddy
วันเสาร์ ที่ 24 พฤษภาคม 2551
ดาบเทพสัประยุทธ์ บทที่ 1. ศึกชิงยอดศาสตรา (1/4)
Posted by bigpigdaddy , ผู้อ่าน : 134 , 10:57:31 น.   | หมวดหมู่ : ดาบเทพสัประยุทธ์  
พิมพ์หน้านี้


เพียงได้ยินประโยคนั้น มาเอดะ ทาคาโกะตัดสินใจโดยพลัน

นางโผพุ่งทะยานร่าง หมายตรงเข้าประสานมือกับนาคามูระ โยชิ จัดการกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้าก่อนล่าถอยให้จงได้

มาเอดะ ทาคาโกะสะบัดมือเพียงครั้ง เหวี่ยงแผ่นไม้กลมเล็กลงบนผิวน้ำ ร่างสูงเปรียวเหินทะยาน ใช้แผ่นไม้เป็นจุดหยั่งเท้า เพียงวูบก็โผพุ่งร่างไปยืนเคียงข้างนาคามูระ โยชิแล้ว

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าเห็นมาเอดะ ทาคาโกะทะยานร่างมาแต่ไกล มันถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ประกายกราดเกรี้ยวพุ่งวาบจากนัยน์ตา แค่นเสียงเฮอะคำหนึ่ง พลันสะกิดเท้าล่าถอยไปด้านหลังกว่าห้าวา ท่าร่างวิชาตัวเบาสูงส่งดั่งภูตพราย ซ้ำยังฟาดฝ่ามือรวดเร็วปานจักรผัน ป้องกันมิให้ถูกติดตามจู่โจม ทันใดสุ้มเสียงดุดันตวาดก้อง

“ทั้งหมดล่าถอย!”

สิ้นเสียงนั้น ปรากฏเงาวูบสองสาย ท่าร่างรวดเร็วปราดเปรียวยิ่ง ทะยานขึ้นจากเรือโจรสลัดอีกสองลำ โผพุ่งร่างมาสมทบกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้าบนเรือลำที่อยู่ด้านหน้า เงาร่างทั้งสองสายคือ หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อซึ่งต่อสู้กับนิวะ โนริฮิเดะ และหลวงจีนร่างอ้วนฉุซึ่งต่อสู้กับนิวะ นากาโตะ

แทบจะพร้อมกับการปรากฏตัวของหลวงจีนร่างอ้วนฉุ บนเรือลำที่มันทะยานร่างขึ้นนั้นปรากฏร่างนิวะ นากาโตะ โผพุ่งขึ้นจากห้องท้องเรือหยัดยืนบนดาดฟ้า ลำตัว แขน ขาของบุรุษหนุ่ม ล้วนมีบาดแผลโลหิตหลั่งไหล สภาพร่างกายบอบช้ำสะบักสะบอมไม่น้อย คาดว่าการต่อสู้ในห้องท้องเรือคงดุเดือดหวาดเสียวยิ่ง

นิวะ นากาโตะทำท่าคล้ายจะติดตามไล่ล่าหลวงจีนร่างอ้วนฉุไป ทว่าเพียงวูบที่บุรุษหนุ่มเหลียวกลับไปมองยังเรือของท่านหญิง นิวะ นากาโตะคล้ายชะงักเล็กน้อยยับยั้งท่าร่างไว้ ทันใด ร่างสูงโปร่งของมันกลับเปลี่ยนความตั้งใจ โผพุ่งทะยานร่างกลับมาสมทบกับผู้เป็นบิดาบนเรือของท่านหญิง

แทบจะในจังหวะเดียวกันนั้น อาเคชิ อูคอนซึ่งได้ยินคำสั่งล่าถอยถนัดชัด พลันรั้งสภาวะดาบกลับคืน ทำลายสภาวะต้านยันกับนักพรตหัวหน้าโจรลง มันตวาดก้อง ร่างสูงใหญ่ทะยานถอยหลังพุ่งกลับเรือของท่านหญิง ดาบยาวในมือยังรักษาสภาวะท่วงท่า พุ่งแผ่รังสีดาบกราดเกรี้ยว ป้องกันไม่ให้นักพรตฉวยโอกาสติดตามจู่โจม

ทว่านักพรตผู้นั้นกลับยืนนิ่ง ปล่อยให้อาเคชิ อูคอนล่าถอยกลับเรืออย่างสะดวกดาย มันรอกระทั่งร่างอาเคชิ อูคอนทะยานถึงเรือท่านหญิง ค่อยพุ่งร่างกลับไปยังเรือโจรสลัดลำที่อยู่ด้านหน้า สมทบกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้า หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ และหลวงจีนร่างอ้วยฉุ

เพียงชั่วพริบตาเดียว หลังคำสั่งล่าถอยของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ทั้งเหล่าหัวหน้าโจรและสมุนทั้งหลาย ต่างล่าถอยกลับเรือของตนสิ้นแล้ว ฝ่ายเหล่าองครักษ์บนเรือท่านหญิงก็รวดเร็วฉับไวอย่างยิ่ง พากันเคลื่อนย้ายร่างไร้วิญญาณของคาโต้ มูซาชิกลับเรือแล้วเช่นกัน

เรือเร็วของเหล่าโจรทั้งห้าลำเริ่มเคลื่อนที่ออกห่าง ทิ้งระยะจากเรือท่านหญิงหลายช่วงตัว หรือพวกมันจะยอมรามือเพียงเท่านี้...

นาคามูระ โยชิกับมาเอดะ ทาคาโกะยังยืนนิ่ง สังเกตการณ์การล่าถอยของเหล่าโจรสลัดด้วยแววตาครุ่นคิด เนื่องเพราะสภาพการณ์เวลานี้ กลับไม่สามารถบอกได้อย่างแท้จริงว่า เหล่าโจรสลัดรามือโดยสิ้นเชิงแล้ว

เนื่องเพราะเรือเร็วทั้งห้าลำของเหล่าโจร แม้เคลื่อนออกห่างไกลโขแต่ทั้งหมดยังคงจอดนิ่ง คล้ายกำลังลอบสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ เฝ้ามองกองกำลังบนเรือท่านหญิงทยอยลงเรือเล็ก กระนั้นพวกมันกลับไม่มีวี่แววว่า จะฉวยจังหวะอันดีนี้โหมกำลังบุกจู่โจมอีกระลอก ทั้งไม่คล้ายคิดจัดกองกำลังเคลื่อนย้ายชิงบุกขึ้นเกาะคุโรก่อน ดูท่าคล้ายพวกมันคิดรามือ แต่หากเป็นเช่นนั้นเหตุใดเรือของพวกมันจึงไม่ล่าถอยจากไป...

มาเอดะ ทาคาโกะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวล
“ไม่รู้ว่าพวกมันมีแผน...”

สุ้มเสียงกังวานของนาคามูระ โยชิ พลันกล่าวแทรก น้ำเสียงเจือแววไม่พอใจ
“ทำไมเจ้าไม่คุ้มครองท่านหญิง…”

มาเอดะ ทาคาโกะถึงกับนิ่งอึ้งไป ชะงักลังเล ถ้อยคำที่คิดกล่าวอธิบาย กลืนหายลงคอสิ้น ด้วยทราบว่ากล่าวไปก็ไม่มีประโยชน์อันใด...

สำหรับท่านโยชิ ความปลอดภัยของท่านหญิงย่อมสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด...

นาคามูระ โยชิทอดถอนใจ ละสายตาจากเรือของเหล่าโจรสลัด หันไปพยักหน้ากับมาเอดะ ทาคาโกะ ทะยานร่างกลับไปสมทบกับทั้งหมดบนเรือของท่านหญิง

มาเอดะ ทาคาโกะจะทำอย่างไรได้ ยามนี้ได้แต่ฝืนยิ้มอีกครั้ง ทะยานร่างติดตามนาคามูระ โยชิไป

ขณะนั้น นิวะ โนริฮิเดะจัดขบวนเหล่าองครักษ์ หน่วยเกาทัณฑ์ หน่วยรักษาการณ์ สั่งการผู้ใดเป็นกองหน้า ผู้ใดระวังหลัง เมื่อขึ้นเกาะแล้วจะจัดขบวนรุกรับอย่างไร ในเวลาเพียงอึดใจเดียว ทั้งหมดก็พร้อมเคลื่อนย้ายกำลังขึ้นเกาะคุโร เรือเล็กถูกปล่อยลงน้ำกองกำลังชุดแรกมุ่งตรงไปยังเกาะคุโรแล้ว

กองกำลังของท่านหญิง เคลื่อนย้ายขึ้นสู่เกาะคุโรด้วยความคึกคักอักโข ทั้งหมดรีบจัดขบวนตั้งแถว แม้มีกำลังเพียงครึ่งร้อยแต่ยังมีสภาพน่าเกรงขามยิ่ง ทั้งหมดกำลังมองหาชัยภูมิที่เหมาะกับการตั้งรับ เนื่องเพราะทราบดีว่าอาจถูกกลุ่มโจรสลัดบุกขึ้นฝั่งจู่โจมได้ทุกเมื่อ

นิวะ โนริฮิเดะสั่งให้ทั้งหมดเคลื่อนขบวนไปยังเนินดินแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นชัยภูมิที่อยู่สูงกว่าพื้นที่อื่นๆ อีกทั้งบนเนินนั้นยังคล้ายมีโขดหินมากมาย เหมาะเป็นที่ซุ่มซ่อนตั้งแนวต้านรับข้าศึก

ทว่าเพียงทั้งหมดเข้าใกล้เนินดินแห่งนั้น ทุกผู้กลับพบกับความตระหนกอย่างยิ่ง!

นาคามูระ โยชิ มาเอดะ ทาคาโกะ นิวะ นากาโตะ และอาเคชิ อูคอนต่างตรงเข้าห้อมล้อม ป้องกันคุ้มครองท่านหญิงจากทั้งสี่ทิศ!

บัดนี้ สถานการณ์กลับพลิกเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง เนื่องเพราะตามโขดหินสูงขึ้นไปบนเนินดินเล็กๆ แห่งนั้นอันเป็นชัยภูมิอันดียิ่ง กลับปรากฏกองกำลังกลุ่มหนึ่ง แต่งกายไม่ต่างจากเหล่าโจรสลัดตงง้วน มีกำลังราวร้อยกว่าคน ทั้งหมดหมอบซุ่มอยู่หลังโขดหิน ในมือทุกผู้พาดสายง้างเกาทัณฑ์คันแข็งแกร่ง เตรียมพร้อมยิงสังหารได้ทุกเมื่อ!

ไม่ว่าผู้ใดก็คิดไม่ถึงว่า เหล่าโจรสลัดจะแบ่งกำลังอีกส่วนหนึ่ง มาดักรอทั้งหมดบนเกาะคุโร!

นิวะ โนริฮิเดะรีบสั่งการกองกำลัง โอบล้อมพิทักษ์คุ้มครองท่านหญิงเป็นชั้นๆ นอกสุดเป็นหน่วยเกาทัณฑ์ ต่อมาเป็นหน่วยทหารรักษาการณ์ ถัดเข้ามาจึงเป็นเหล่าองครักษ์  ส่วนนาคามูระ โยชิ มาเอดะ ทาคาโกะ นิวะ นากาโตะ และอาเคชิ อูคอนพิทักษ์อยู่ข้างกายท่านหญิง

เพลานี้ ในใจทุกผู้ต่างหนักอึ้งอย่างยิ่ง เพราะการที่เหล่าโจรสลัดขบวนนี้มาดักรอทั้งหมดบนเกาะ ย่อมแสดงว่าพวกมันทราบแต่แรกว่าดาบหงส์ฟ้าเก็บซ่อนอยู่ที่ไหน!

ทันใด สุ้มเสียงทุ้มหนัก เอ่ยเป็นภาษาของชาวอาทิตย์อุทัย ดังจากโขดหินใหญ่เชิงเนินดินเบื้องหน้า
“ดาบหงส์ฟ้าอยู่ในมือข้าพเจ้าแล้ว พวกท่านล่าถอยกลับไปเถอะ”

ไม่เพียงกล่าววาจา คนผู้นั้นชูกล่องไม้ใบหนึ่งขึ้นด้วยมือซ้าย สายตาทั้งหมดจับจ้องไปที่คนผู้นั้นเป็นจุดเดียว...

คนผู้นั้นนั่งอยู่บนโขดหินใหญ่ มันเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างสูงหนา ใบหน้าเกลี้ยงเกลา เค้าหน้าคมคายไม่น้อย ดวงตาทอประกายเจิดจ้า จากผิวพรรณหน้าตาของมัน ระบุว่าอายุควรเพิ่งย่างสี่สิบต้นๆ ทว่าผมยาวที่ปล่อยสยายกลางหลัง กลับขาวโพลนเป็นสีเงินยวงหมดสิ้น คล้ายดั่งคนชราอายุกว่าแปดสิบปี!

ชุดแต่งกายของชายผู้นั้นผิดแผกจากเหล่าโจรสลัดตงง้วน แต่ก็มิใช่ชุดแต่งกายของชาวอาทิตย์อุทัย ชายผู้นี้กลับแต่งกายด้วยชุดของชาวโชซอน!

ข้างกายมันมีดาบเรียวยาวลักษณะสามัญ ไม่มีใดเด่นสะดุดตาวางอยู่ แต่ที่สายตาของทุกผู้จับจ้องย่อมเป็นกล่องไม้แคบยาวในมือซ้ายของมัน...นั่นเป็นกล่องใส่ดาบอย่างแน่นอน...

แต่สิ่งที่อยู่ภายในกล่องจะใช่ดาบหงส์ฟ้าหรือ...

วูบนั้น ไม่ทราบว่าจงใจหรือเจตนา ชายผู้นั้นขยับกล่องใส่ดาบเล็กน้อย ตราเหล็กด้านบนของกล่องไม้ จึงส่องกระทบแสงจันทร์ ทุกผู้เห็นถนัดชัดว่าเป็นตราของตระกูลมินาโมโตะ!

ข้างตราอันใหญ่ของตระกูลมินาโมโนะ ยังมีตราขนาดเล็กกว่าอีกอัน...

นาคามูระ โยชิอุทานดังอา รีบหันไปพยักหน้ากับทั้งหมด ยืนยันว่านั่นเป็นตราเดียวกับตราของท่านมินาโมโตะ โยชิสึเนะที่วาดไว้ในม้วนภาพซึ่งได้รับมอบจากท่านมิโยชิ โชเค

อย่างนั้นสิ่งที่อยู่ในกล่องต้องเป็นดาบหงส์ฟ้าอย่างแน่นอน!

ชายผู้นั้นกล่าวสุ้มเสียงทุ้มหนักอีกครั้ง
“ข้าพเจ้า ‘ปักจีวอน’ เดินทางมาแดนอาทิตย์อุทัยครั้งนี้ เพียงต้องการนำดาบหงส์ฟ้ากลับไป มิคิดสร้างความลำบากแก่ผู้ใด พวกท่านทางที่ดีอย่าคิด...”

ทันใดนั้น ปรากฏเงาร่างสายหนึ่งพุ่งวูบ เคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่งกว่าเกาทัณฑ์หลุดจากแล่ง เพียงเสี้ยวพริบตาก็บรรลุถึงร่างปักจีวอนแล้ว!

รังสีดาบเย็นเยือกรุนแรงมหาศาล พุ่งแผ่จากเงาร่างสายนั้น ทั้งที่ดาบยาวยังมิได้หลุดจากฝัก!

เพียงวูบ ประกายดาบพลันวาบขึ้น รวดเร็ว! รวดเร็วอย่างยิ่ง!
เป็นระดับความเร็วของการชักดาบ ที่ผู้คนไม่สามารถคาดคำนวณได้!
เป็นระดับความเร็วของดาบวาววับในมือนาคามูระ โยชิ!

ปักจีวอนถึงกับอุทานด้วยความประหลาดใจ ดาดคิดไม่ถึงว่าในเหล่าบรรดาองครักษ์ กลับปรากฏผู้มีพลังฝีมือสูงเยี่ยมเพียงนี้ ร่างสูงหนาทะยานวูบเบี่ยงหลบในฉับพลัน!

ทว่ารังสีคมกริบจากประกายดาบของนาคามูระ โยชิยังจู่โจมคุกคามตามติดไม่ลดละ ไม่ปล่อยให้ปักจีวอนเบี่ยงร่างหลบเลี่ยงได้ พริบตานั้นรังสีสภาวะดาบของนาคามูระ โยชิกับปักจีวอนทั้งหักล้าง ทั้งโหมปะทะจู่โจมเข้าใส่กันอย่างรุนแรงดุดัน รอบตัวบุรุษทั้งสองบังเกิดกระแสลมหมุนหอบใหญ่ คลี่คลุมร่างคนทั้งสองไว้สิ้น!

ทันใด ปักจีวอนตวาดก้อง จำต้องสะบัดกล่องใส่ดาบที่ถือในมือซ้าย ออกห่างจากตัว เนื่องเพราะในเสี้ยวพริบตานั้น มันจำต้องใช้สองมือจับด้ามดาบ พุ่งแผ่รังสีดาบกราดเกรี้ยว ต้านปะทะรังสีจากดาบยาวของนาคามูระ โยชิอย่างหักโหม

เนื่องเพราะปักจีวอนทราบ ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่อาจต้านรับการจู่โจมครั้งนี้ของนาคามูระ โยชิด้วยการใช้มือจับดาบเพียงข้างเดียว!

วูบนั้น คมดาบยาวสีเงินวาววับปะทะกันเพียงวูบ บังเกิดเสียงเปรี้ยงกระหึ่มกึกก้อง ร่างนาคามูระ โยชิและปักจีวอนคล้ายตรึงติดอยู่กับที่ พริบตานั้นไม่ว่าผู้ใดก็ไม่สามารถเคลื่อนไหว พลังสภาวะของทั้งคู่เท่าเทียมกันพอดี!

ทว่าในจังหวะนั้นเอง บนโขดหินเหนือเนินดินด้านหลังของปักจีวอน บังเกิดเสียงแผดร้องอื้ออึงต่อเนื่อง!

เนื่องเพราะปรากฏเงาร่างอีกสายหนึ่ง เคลื่อนไหวรวดเร็วแทบเทียบเท่านาคามูระ โยชิ โผทะยานพุ่งร่างตรงเข้าหา ตำแหน่งที่ปักจีวอนสะบัดกล่องใส่ดาบออกไป เงาร่างสายนั้นเป็นมาเอดะ ทาคาโกะ!

ร่างนางละลิ่วแผ่วพลิ้วกลางอากาศประดุจเหินบิน เข็มเงินในมือซัดออกดั่งหยาดพิรุณ จู่โจมเหล่าสมุนโจรมือเกาทัณฑ์ที่ซุ่มอยู่หลังโขดหิน ไม่เปิดโอกาสให้พวกมันมีโอกาสใช้เกาทัณฑ์ยิงจู่โจม เหล่าสมุนโจรพากันร่วงผล็อยจากโขดหินระเนระนาด ร่างสูงเปรียวอาศัยจังหวะนั้น ทะยานดั่งวิหคฟ้า คว้ากล่องใส่ดาบหงส์ฟ้าไว้ได้!

นั่นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชั่วเสี้ยวพริบตาเท่านั้น!
รวดเร็วเกินกว่าผู้ใดจะขยับตัวกระทำสิ่งใด!

ร่างสูงเปรียวของมาเอดะ ทาคาโกะม้วนตัวกลางอากาศหนึ่งครั้ง ดีดเท้าสัมผัสโขดหินใหญ่ด้านหลัง อาศัยแรงดีดปะทะเปลี่ยนลมปราณ พุ่งทะยานร่างกลับไปรวมกับกลุ่มของท่านหญิง

เพลานี้ นาคามูระ โยชิกับปักจีวอนทะยานร่างผละถอยห่าง ทั้งคู่ยังคงยืนเผชิญหน้า ทว่าไม่ทราบต่างเก็บดาบยาวคืนสู่ฝักตั้งแต่เมื่อไหร่...

ปักจีวอนเพียงปรายสายตาไปยังทาคาโกะแวบหนึ่ง คล้ายความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ไม่ส่งผลต่อมันแม้แต่น้อย มันเพียงหัวร่อเบาๆ ยังคงกล่าว น้ำเสียงเปี่ยมความมั่นใจอย่างยิ่ง

“มิคาดว่าจะได้พบผู้มีฝีมือสูงเยี่ยมเช่นนี้ ครั้งนี้ข้าพเจ้ากลับประเมินพวกท่านต่ำเกินไปแล้ว แต่เช่นนี้จะดีหรือ...ดาบหงส์ฟ้าแม้อยู่ในมือพวกท่าน แต่พวกท่านมั่นใจหรือว่า สามารถนำดาบออกจากเกาะคุโรได้...”

มาเอดะ ทาคาโกะ พ่อลูกตระกูลนิวะ และอาเคชิ อูคอนหันสบตากันวูบ ทั้งหมดไหนเลยไม่ทราบว่า เมื่อครู่ที่นางบุกฝ่าแนวเกาทัณฑ์ชิงกล่องใส่ดาบมาได้ ก็เนื่องเพราะมือเกาทัณฑ์ของเหล่าโจรสลัดไม่ทันระวังตัว

ทว่าหากเกิดการต่อสู้ตะลุมบอนขึ้น แม้กำลังทั้งสองฝ่ายคล้ายสูสีกัน แต่เวลานี้เหล่าสมุนโจรสลัดกลับยึดชัยภูมิที่ดีกว่าไว้ได้ อีกทั้งยังต้องแบ่งกำลังส่วนหนึ่งคุ้มครองท่านหญิง นับว่ามีข้อเสียเปรียบอย่างยิ่งแล้ว ดังนั้นผลการต่อสู้ไม่อาจคะเนว่าใครแพ้ใครชนะ ที่แน่ๆ คือทั้งสองฝ่ายต้องสูญเสียอักโข...

ใบหน้าปักจีวอนบังเกิดรอยยิ้มเย็นเยือก กล่าวสืบต่อว่า
“…อย่างนี้ดีหรือไม่ พวกเราประลองกันอย่างยุติธรรม หากท่านผู้นี้สามารถเอาชนะข้าพเจ้า ดาบหงส์ฟ้าจะเป็นของพวกท่าน...”

‘ท่านผู้นี้’ ที่ปักจีวอนหมายถึงย่อมเป็นนาคามูระ โยชิ!

ทว่าก่อนที่นาคามูระ โยชิจะตอบคำ ด้านหลังทั้งหมดกลับบังเกิดเสียงทุ้มหนักดังขึ้น
“ปักจีวอน! เจ้าพิรี้พิไรทำอะไร!”

ประโยคนั้นกล่าวด้วยภาษาตงง้วน ผู้กล่าวคือหัตถ์อัสนีทลายฟ้า!

ที่ด้านหลังมันยังมีหัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ นักพรตหัวหน้าโจรผู้ใช้แส้ปัด หลวงจีนร่างอ้วนฉุที่ใช้ประคำเหล็ก บัดนี้หัวหน้าโจรสลัดทั้งสี่ขึ้นมาบนเกาะคุโรแล้ว!

ปักจีวอนหาได้นำพากับการปรากฏตัวของทั้งสี่ไม่ มันเพียงปรายสายตาเยียบเย็นเล็กน้อย หันไปกล่าวประโยคเป็นภาษาตงง้วนกับเหล่าสี่หัวหน้าโจรสลัดหลายประโยค

หัวหน้าโจรสลัดทั้งสี่หลังรับฟังจบ สีหน้าแต่ละผู้ถึงกับแปรเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง

หลวงจีนร่างอ้วนฉุกระชากเสียงกล่าวว่า
“ปักจีวอน! เจ้าไม่มีสิทธิ์กำหนดข้อตกลงเช่นนี้!”

ปักจีวอนแค่นหัวร่อในลำคอ หาได้สนใจประโยคนั้นไม่ ยังคงหันไปกล่าวกับนาคามูระ โยชิว่า

“ข้าพเจ้าขอรับประกัน ถ้าท่านเป็นฝ่ายชนะ พวกท่านเชิญนำดาบหงส์ฟ้ากลับไป พวกเราจะไม่ติดตามแย่งชิงอย่างเด็ดขาด...” กล่าวจบมันยังกล่าวประโยคเดียวกันนี้เป็นภาษาตงง้วนอีกครั้ง

หัวหน้าโจรทั้งสี่โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างยิ่ง บ้างตวาด บ้างคำรามก้อง ทั้งสี่ต่างโผพุ่งทะยานร่าง ตรงเข้าหา ปักจีวอนโดยพร้อมเพรียง!

บัดนั้น พลังฝ่ามือกราดเกรี้ยว เกาทัณฑ์แขนเสื้ออำมหิต แส้ปัดหยุ่นยะเยือก ลูกประคำเหล็กกล้าแข็ง กระบวนท่าสังหารทั้งหมด ซัดจู่โจมเข้าใส่ยอดฝีมือชาวโชซอน!

ทว่าทันใด สุ้มเสียงกัมปนาทประหนึ่งอสนีบาตฟาดดังกึกก้องขึ้น!
“ทั้งหมดหยุดมือ!”

หัวหน้าโจรสลัดทั้งสี่พากันสะดุ้งเฮือก อุทานดังอา ต่างรีบยั้งท่าร่างกลางอากาศ เบี่ยงร่างแฉลบออกข้าง ทิ้งร่างหย่อนกายลงบนเชิงเนินดิน ท่วงท่าจู่โจมสังหารพลันสลายสิ้น ทว่าแต่ละคนยังคงพลังสภาวะ พุ่งแผ่ลมปราณสะกดปักจีวอนไว้ไม่ยอมผ่อนคลาย

พริบตานั้น ปรากฏเงาร่างสายหนึ่ง พุ่งวูบจากริมชายฝั่ง ระดับความรวดเร็วของท่าร่าง ความสูงล้ำของวิชาตัวเบา หาได้ด้อยกว่านาคามูระ โยชิหรือมาเอดะ ทาคาโกะไม่!

เพียงเสี้ยวอึดใจ เงาร่างสายนั้นก็บรรลุถึงข้างกายหัตถ์อัสนีทลายฟ้า!

ใต้แสงจันทร์เสี้ยว เงาร่างสายนั้นยืนตระหง่าน รูปร่างสูงใหญ่ของมัน ตั้งตรงประดุจคันทวน มือทั้งสองแม้ปล่อยห้อยลงข้างลำตัว ทว่ากลับพุ่งแผ่พลังสภาวะที่ไร้จุดอ่อนช่องว่างให้จู่โจม!

คนผู้นี้เป็นชายสูงวัย อายุควรเกินกว่าหกสิบปีแล้ว ทั้งเค้าหน้าและชุดแต่งกาย บ่งบอกว่าเป็นชาวตงง้วน สีหน้ามันกระด้างเย็นชา คิ้วหนาตาโต เหนือริมฝีปากไว้หนวดเรียวงาม ดวงตาทั้งคู่ทอประกายคมกริบ ฉายแววเจิดจ้า แสดงถึงพลังการฝึกปรืออันลึกล้ำยิ่ง บุคลิกท่วงท่าเหี้ยมหาญเหนือล้ำกว่าเหล่าหัวหน้าโจรสลัดอักโข

ทว่าก็ไม่เป็นเฉกเช่นปักจีวอนซึ่งคล้ายพยัคฆ์โดดเดี่ยว ที่จัดเจนในการล่าเหยื่อและดำรงอยู่ตามลำพัง แต่ชายสูงวัยผู้นี้เห็นชัดว่าคุ้นชินกับการออกคำสั่ง คล้ายดั่งดำรงฐานะในตำแหน่งที่ต้องสั่งการผู้คนมาเนิ่นนาน บุคลิกเช่นนี้กลับคลับคล้ายปรมาจารย์เจ้าสำนักหนึ่งก็มิปาน...

ทว่าที่สร้างความตระหนกให้นาคามูระ โยชิและมาเอดะ ทาคาโกะเป็นอย่างยิ่งคือ มือข้างหนึ่งของชายสูงวัย กำลังหิ้วร่างเด็กชายอายุราวสิบขวบ ร่างผอมซูบใบหน้าซีดขาว คล้ายกำลังสลบไสลผู้หนึ่ง!

ปลายนิ้วของชายสูงวัยจ่อจี้ที่ด้านหลังเด็กชายผู้นั้นตลอดเวลา!
เด็กชายผู้นี้กลับเป็น ‘โยชิโอกะ ริวจิ’ บุตรชายเพียงคนเดียวของประมุขตระกูลโยชิโอกะ!

ดังนั้นเด็กน้อยโยชิโอกะ ริวจิผู้นี้ ไม่เพียงเป็นน้องชายของทาคาโกะ แต่ในวันข้างหน้ามันยังต้องเป็นผู้สืบทอดตระกูลโยชิโอกะอีกด้วย!

จากสภาวะท่วงท่าจี้ปลายนิ้วกลางหลังริวจิของชายสูงวัย นาคามูระ โยชิและมาเอดะ ทาคาโกะมองปราดก็ทราบว่า ชายสูงวัยผู้นี้เป็นยอดฝีมือในเชิงดรรชนี!

พลังดรรชนีของมันต้องสูงเยี่ยมอย่างยิ่ง นิ้วของเมื่อมันจ่อจี้หลังโยชิโอกะ ริวจิเช่นนี้ ไม่มีหนทางใดที่จะชิงตัวกลับมาได้อย่างแน่นอน!

ทั้งสองสบตากันวูบ สมองมึนงงยิ่ง เรือใหญ่สองเสาของตระกูลโยชิโอกะ ที่ทั้งสองใช้โดยสารเพื่อจะมาสมทบกับเรือของท่านหญิงนั้น ความจริงกำลังเดินทางไปยังเมืองฮากาตะบนเกาะคิวชู เพื่อส่งตัวโยชิโอกะ ริวจิซึ่งป่วยเป็นโรคประจำตัวตั้งแต่เด็ก ไปรักษากับหมอเลื่องชื่อซึ่งได้ข่าวว่ามาพำนักอยู่ที่นั่น อย่างนั้นเหตุใดชายสูงวัยผู้นี้จึงจับตัวคุณชายน้อยไว้ได้!

ชายสูงวัย กล่าวด้วยภาษาของชาวอาทิตย์อุทัยว่า
“เราผู้เฒ่ามีนาม ‘ซีคงลุ้ย’…”

ดวงตามาเอดะ ทาคาโกะฉายแววราวประกายไฟ ขบกรามกรอด ตวาดว่า
“ปล่อยริวจิเดี๋ยวนี้!”

นาคามูระ โยชิกลับสงบเยือกเย็นกว่า สุ้มเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นว่า
“ท่านต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยน”

ซีคงลุ้ยพยักหน้า แววตาฉายประกายชื่นชมวูบหนึ่ง กล่าวว่า
“นาคามูระ โยชิยอดเยี่ยมสมคำเล่าลือ ไม่พร่ำไร้สาระเข้าถึงหัวใจของการต่อรองจริงๆ เราผู้เฒ่าพาสหายเดินทางมายังแดนอาทิตย์อุทัยครั้งนี้ ต้องใช้ค่าเดินทางมิใช่น้อย แน่นอนว่าเป้าหมายแรกย่อมเป็นดาบหงส์ฟ้า แต่หากประสบลาภลอย ได้ค่าเดินทางสักเล็กน้อยจากตระกูลโยชิโอกะ พี่น้องทั้งหมดย่อมสำนึกขอบคุณยิ่ง...”

มาเอดะ ทาคาโกะแค่นเสียงเฮอะกล่าวว่า
“บอกมา! พวกเจ้าต้องการเท่าไหร่!”

ซีคงลุ้ยหัวเราะก้อง กล่าวสืบน้ำเสียงแฝงแววเย้ยหยัน
“แม่นางอย่าได้รีบร้อน พวกเราทำการค้าอย่างยุติธรรมเสมอมา...”

มันแสร้งทอดถอนใจครั้งหนึ่ง ค่อยกล่าวต่อไปว่า
“เวลานี้ดาบหงส์ฟ้าอยู่กับพวกท่าน เอาเถอะ! เราผู้เฒ่าจะยอมขาดทุนสักครั้ง ดาบหงส์ฟ้าแลกเปลี่ยนกับคุณชายน้อยผู้นี้เป็นอย่างไร...”

นิวะ โนริฮิเดะกับอาเคชิ อูคอน สบตากันวูบ กำลังจะกล่าวคัดค้าน ทว่าสุ้มเสียงหนึ่ง กลับเอ่ยตอบอย่างแผ่วเบาว่า

“ตกลงตามนี้ ส่งมอบดาบหงส์ฟ้า” กลับเป็นสุ้มเสียงของท่านหญิงโทโมเอะ!

นิวะ โนริฮิเดะรีบโต้แย้งขึ้นทันทีว่า
“ท่านหญิงขอรับ กองเรือของท่านมิโยชิกำลังจะมาสนับสนุนในไม่ช้า หากพวกเราสามารถถ่วงเวลาไว้ได้ ถึงเวลานั้นต้องไม่เป็นรองแน่นอน...”

ท่านหญิงโทโมเอะกลับส่ายหน้า กล่าวอีกครั้ง ครานี้น้ำเสียงเยียบเย็นยิ่ง
“ส่งมอบดาบหงส์ฟ้า...”

พ่อลูกตระกูลนิวะและอาเคชิ อูคอนต่างอ้ำอึ้ง คิดจะโต้แย้งแต่ก็ไม่กล้า เพราะหลังจากองครักษ์เฒ่าคาโต้ มูซาชิเสียชีวิต ผู้มีอำนาจสั่งการก็ต้องเป็นท่านหญิงโทโมเอะ

อีกทั้งการที่ท่านมิโยชิ โชเค มอบพลุสัญญาณทั้งยังบอกเรื่องกองกำลังลับที่ลอบติดตามมา ย่อมแสดงว่าต้องการให้ในยามคับขัน ท่านหญิงเป็นผู้มีอำนาจสั่งการ

นาคามูระ โยชิกับมาเอดะ ทาคาโกะก็หันสบตากันวูบ ทั้งสองแม้อยากจะมอบกล่องใส่ดาบหงส์ฟ้า ให้ซีคงลุ้ยเพื่อแลกกับริวจิใจจะขาด แต่ทั้งคู่ย่อมทราบว่านี่เป็นเรื่องสำคัญยิ่ง ไหนเลยกล้าตัดสินใจโดยพลการ

ท่านหญิงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง คราวนี้กล่าวกับทาคาโกะโดยตรง
“มอบดาบหงส์ฟ้าให้คนผู้นั้น นำคุณชายโยชิโอกะกลับมา...”

มาเอดะ ทาคาโกะรีบรับคำ สืบเท้าก้าวออกไป เดินไปเบื้องหน้าซีคงลุ้ย นางทราบเวลานี้ไม่อาจต่อรองอันใด จึงยื่นส่งกล่องให้ดาบหงส์ฟ้าให้อีกฝ่ายก่อน

ซีคงลุ้ยกลับโบกมือไม่รับ แต่กล่าวขึ้นว่า
“เปิดกล่องออก แล้วโยนดาบมาให้เรา”

มาเอดะ ทาคาโกะแค่นเสียงเฮอะ เปิดกล่อง ภายในปรากฏดาบเล่มหนึ่ง...

ทว่านางกลับไม่ทราบ ดาบเล่มนั้นมีรูปลักษณ์อย่างไร เนื่องเพราะดาบหงส์ฟ้าถูกเก็บอยู่ในห่อผ้าไหมอีกชั้นหนึ่ง ตรงปลายผูกด้วยเชือกถักอย่างแน่นหนา...

มาเอดะ ทาคาโกะใคร่รู้เป็นอย่างยิ่งว่า ยอดศาสตราลือนามซึ่งทุกฝ่ายต่างตั้งหน้าแย่งชิง ที่แท้มีรูปลักษณ์อย่างไร...

ซีคงลุ้ยกล่าวย้ำขึ้นอีกครั้ง
“ส่งมอบดาบให้เรา...”

มาเอดะ ทาคาโกะแค่นเสียงเฮอะ เหวี่ยงโยนดาบหงส์ฟ้าส่งให้อีกฝ่าย

ซีคงลุ้ยสะบัดแขนเสื้อข้างหนึ่งดังพรึบ พลังจากปลายแขนเสื้อพุ่งแผ่ ม้วนรับดาบหงส์ฟ้าไว้ มืออีกข้างแตะเพียงเบาๆ ร่างโยชิโอกะ ริวจิก็ลอยละลิ่วพุ่งไปหามาเอดะ ทาคาโกะ

ทาคาโกะรีบทะยานร่าง ตรงเข้าคว้าตัวริวจิไว้ วูบนั้น นางรีบตรวจชีพจรริวจิอย่างรวดเร็ว ด้วยเกรงว่าซีคงลุ้ยอาจเล่นลวยลายใดอีก แล้วนางก็ถอนใจด้วยความโล่งอก ที่แท้เด็กน้อยเพียงถูกจี้สกัดจุดหลับเท่านั้น

มาเอดะ ทาคาโกะรีบตบคลายจุดให้ริวจิทันที

ทันใด หัตถ์อสนีทลายฟ้า กล่าวขึ้นว่า
“พี่ใหญ่! กองหนุนของพวกมันกำลังใกล้เข้ามาแล้ว!”

ซีคงลุ้ยหันขวับ เขม้นมองออกไปยังห้วงน้ำกว้าง ที่นั่นปรากฏแสงโคมจากเรือใบขนาดกลางไม่ต่ำกว่าห้าลำ ทั้งหมดกำลังแล่นลิ่วใกล้เข้ามาเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว คาดว่าอีกเพียงชั่วอึดใจก็จะบรรลุถึงเกาะคุโร

ซีคงลุ้ยเห็นดังนั้น รีบโบกมือให้สัญญาณครั้งหนึ่ง กล่าวเป็นภาษาตงง้วนว่า
“ล่าถอย...”

หัตถ์อัสนีทลายฟ้า หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ นักพรตผู้ใช้แส้ปัด หลวงจีนร่างอ้วนฉุ และบรรดาเหล่าสมุนโจรต่างรับคำสั่งโดยพลัน กองกำลังที่ซุ่มอยู่หลังโขดหินบนเนินเขา ต่างทยอยเดินลงมาทั้งหมดจัดรูปขบวนเกาะกลุ่ม ตระเตรียมถอนกำลังล่าถอยแล้ว

ปักจีวอนยังกล่าวกับนาคามูระ โยชิอีกประโยค
“ข้าพเจ้าต้องพิสูจน์ผลแพ้ชนะกับท่านให้ได้...”

สิ้นประโยคนั้น ซีคงลุ้ย ปักจีวอน และหัวหน้าโจรสลัดทั้งสี่ ต่างพากันคุมกำลังเหล่าสมุนโจรสลัดร่วมร้อย ล่าถอยไปยังอีกฟากของเกาะอย่างเป็นระเบียบ

ฝ่ายกองกำลังของท่านหญิงได้แต่ตั้งมั่นกับที่อย่างรัดกุม มิกล้าติดตามโจมตีอันใด เนื่องเพราะหากเกิดการปะทะขึ้น ผู้ใดกล้ารับประกันได้ว่าจะไม่กระทบความปลอดภัยของท่านหญิง...

เพียงอึดใจเดียวเหล่าโจรสลัดทั้งหมดก็หายจากสายตาไป...

ทว่าทิศทางที่พวกมันล่าถอย สร้างความประหลาดใจให้กับทั้งหมดยิ่ง เพราะนั่นไม่ใช่ทิศที่เรือเร็วทั้งห้าลำของพวกมันจอดทอดสมอ...

อีกทั้งเวลานี้เมื่อเหลียวหลังกลับไปดู กลับพบว่าเรือเร็วทั้งห้าลำของเหล่าโจรที่จอดนิ่งอยู่ ต่างเริ่มเคลื่อนถอยห่างออกจากเกาะคุโรแล้ว ทิศทางนั้นมุ่งออกสู่ห้วงน้ำกว้าง มิได้จะวกอ้อมไปอีกฟากของเกาะ เพื่อรับเหล่าหัวหน้าโจรและบรรดาลูกสมุนแต่อย่างไร อย่างนั้นซีคงลุ้ยกับพวกจะออกจากเกาะคุโรได้อย่างไร...

อาเคชิ อูคอนกล่าวน้ำเสียงกราดเกรี้ยว
“หากติดตามตีพวกมันเวลานี้...”

นิวะ โนริฮิเดะกลับส่ายหน้าแทรกขึ้นว่า
“ไม่...พวกมันล่าถอยอย่างสบายใจเช่นนี้ ไม่แน่ว่าอาจต้องการให้พวกเราติดตามตี เฮอะ เราไหนเลยหลงกลพวกมัน จัดขบวนคุ้มครองท่านหญิง รอจนกำลังหนุนมาถึง ค่อยวางแผนชิงดาบหงส์ฟ้ากลับคืน”

อีกเพียงครู่ใหญ่ กองเรือซึ่งท่านมิโยชิ โชเคลอบส่งมาเป็นกองหนุนก็บรรลุถึงเกาะคุโร เหล่าองครักษ์ขบวนหนึ่งบนเรือหลายลำนั้น ใช้เรือเล็กเคลื่อนย้ายกำลังมุ่งหน้ามาสมทบบนเกาะแล้ว

ทว่าทันใดนั้นเอง! ทุกผู้กลับมองเห็นเรือใบขนาดใหญ่สามเสาลำหนึ่ง นั่นเป็นเรือขนาดใหญ่ที่ชาวตงง้วนใช้แล่นในทะเลตะวันออก เรือลำนั้นกำลังแล่นออกจากชะโงกหินทางอีกฟากของเกาะ!

ทั้งหมดอุทานอย่างตื่นตะลึง ค่อยเข้าใจเรื่องราวใดบัดดล!
ที่แท้เหล่าโจรสลัดยังมีเรือขนาดใหญ่ซ่อนไว้ที่ด้านหลังเกาะ!

นาคามูระ โยชิกับมาเอดะ ทาคาโกะสบตากันวูบ ทั้งสองคาดว่าพวกมันคงใช้เรือใหญ่ลำนี้ ไปชิงตัวริวจิจากเรือของตระกูลโยชิโอกะ จากนั้นจึงค่อยย้อนกลับมาสมทบกับปักจีวอนที่เกาะคุโร!

มาเอดะ ทาคาโกะทอดถอนใจด้วยความหดหู่ เพราะเรือของตระกูลโยชิโอกะหากถูกโจมตีด้วยเรือใหญ่ของเหล่าโจรลำนี้ ทุกชีวิตบนเรือคงจบสิ้นแล้ว คาดว่ามีเพียงคุณชายน้อยผู้เดียวที่รอดชีวิต...

เวลานี้กลางห้วงน้ำกว้าง เรือเร็วทั้งห้าลำของเหล่าโจร ต่างแล่นรี่เคลื่อนไปสมทบกับเรือขนาดใหญ่ของพวกมันลำนั้น เพียงชั่วไม่ถึงอึดใจกองเรือของเหล่าโจรสลัดก็ลับหายจากสายตาแล้ว...

นาคามูระ โยชิกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจังว่า
“ข้าพเจ้าขอเรือลำหนึ่ง ข้าพเจ้ากับทาคาโกะจะติดตามดาบหงส์ฟ้ากลับคืนให้ได้ ขอให้ทุกท่านคุ้มครองท่านหญิงและคุณชายริวจิกลับอาวะก่อน”

อาเคชิ อูคอนพลันกล่าวแทรกขึ้น น้ำเสียงไม่พอใจยิ่ง
“นั่นจะได้อย่างไร! ข้าพเจ้ากับท่านนิวะทั้งสอง ต้องติดตามไปกับพวกท่านด้วย สำหรับการคุ้มครองท่านหญิงและคุณชายของพวกท่านนั้น มิต้องเป็นห่วง กองกำลังที่มาสมทบย่อมเพียงพออย่างแน่นอน”

นิวะ โนริฮิเดะกลับส่ายหน้า กล่าวแย้งว่า
“ทำเช่นนั้นไม่ได้ ข้าพเจ้ากับนากาโตะต้องเป็นผู้คุ้มครองท่านหญิงกลับแคว้นอาวะ...”

หัวหน้าองครักษ์นิวะ โนริฮิเดะ ครุ่นคิดครู่หนึ่งค่อยกล่าวว่า
“เช่นนี้เถอะ ท่านอาเคชิติดตามท่านนาคามูระไป หากข้าพเจ้าคาดการณ์ไม่ผิด พวกโจรสลัดก่อนเดินทางกลับแผ่นดินตงง้วน ย่อมต้องแวะเติมน้ำเสบียงซ่อมแซมเรือ นั่นควรใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสองถึงสามวัน พวกท่านเพียงติดตามให้รู้ที่จอดพักของพวกมัน แต่อย่าเพิ่งลงมือวุ่นวาย ให้ใช้พิราบสื่อสารส่งข่าวกลับมา ข้าพเจ้าจะรีบนำกำลังไปสมทบ”

นาคามูระ โยชิกับมาเอดะ ทาคาโกะรีบรับคำ ส่วนอาเคชิ อูคอนแม้ยังทุ้มเถียงว่าพ่อลูกตระกูลนิวะควรร่วมขบวนติดตามไปด้วย ทว่าเมื่อนิวะ โนริฮิเดะยืนกรานหนักแน่นว่า ต้องคุ้มครองท่านหญิงกลับอาวะด้วยตนเอง อาเคชิ อูคอนก็ไม่อาจโต้แย้งอันใดได้อีก

ทั้งหมดรีบรักษาบาดแผล อาการบอบช้ำ ตระเตรียมตัวติดตามขบวนเรือของเหล่าโจรสลัดทันที!


************************ จบบทที่ 1 ติดตามต่อใน บทที่ 2. ทะลวงกับดักล้อมสังหาร **********************


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2
bigpigdaddy วันที่ : 24/05/2008 เวลา : 13.43 น.
http://www.oknation.net/blog/bigpigdaddy

ขอบคุณที่ติดตามครับ ^_^
ความคิดเห็นที่ 1
kaikhong วันที่ : 24/05/2008 เวลา : 11.07 น.
http://www.oknation.net/blog/kaikhong

หนุกจัง ติดตามครับ
แสดงความคิดเห็น

  เข้าสู่ระบบ   |   สมัครสมาชิก
ชื่อ:  
อีเมล์:  
เว็บไซต์:  
ความคิดเห็น:  
   

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< พฤษภาคม 2008 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31