พลังฝ่ามือหนักหน่วงดั่งขุนเขาถล่มทลาย พุ่งจู่โจมจากด้านหน้า เงาฝ่ามือวูบวาบพร่างพราย มิอาจคาดคำนวณวิถีจู่โจมได้ แส้ปัดกราดเกรี้ยวในมือนักพรตสะบัดฟาด ฉวัดเฉวียดดังควับๆ จากด้านข้าง แผ่พุ่งลมปราณหยุ่นยะเยีอบคอยสกัดหนทางหลบหนี

พลังลมปราณกล้าแข็งจากฝ่ามือพุ่งปะทะเบื้องหน้า กดดันคุกคามทาคาโกะจนแทบหายใจไม่ออก ลมปราณหยุ่นยะเยียบจากด้านข้างก็เหนี่ยวรั้งร่าง ทำให้มิอาจเคลื่อนไหวได้ดั่งใจ นางกัดฟันฝืนโคจรลมปราณ ต่อต้านพลังกดดันทั้งสองกระแสอย่างยากเย็น

กระบี่ยาวในมือพยายามจี้แทงตอบโต้ เงากระบี่วูบวาบบัดเดี๋ยวปรากฏ บัดเดี๋ยวจางหายดั่งภูตพราย เพลานี้นางมุ่งจี้แทงเฉียงๆ ไปยังซีกร่างซ้ายของนักพรตตลอดเวลา ทุกกระบวนท่าล้วนพุ่งเป้าไปที่นักพรต กลับไม่จู่โจมใส่หัตถ์อัสนีทลายฟ้าแม้สักกระบวนท่า

ทาคาโกะสลับสืบเท้ารุกไล่ ปลายกระบี่บัดเดี๋ยวจ่อจี้ศีรษะ บัดเดี๋ยวจี้แทงจู่โจมขาทั้งสอง ไม่ว่าอย่างไรยังมุ่งเน้นจู่โจมทั้งครึ่งร่างซ้ายของนักพรต

กลยุทธ์เช่นนี้นับว่าขัดตา แปลกประหลาดอย่างยิ่ง คล้ายปล่อยให้หัตถ์อัสนีทลายฟ้า โถมกระหน่ำฟาดฝ่ามือจู่โจมโดยไม่ต้านรับ กลับมุ่งต่อสู้กับนักพรตหัวหน้าโจรผู้เดียว

ทว่าทุกครั้งที่ทาคาโกะจี้แทงกระบี่ จู่โจมร่างซีกซ้ายของนักพรต ฝ่ามือเปี่ยมลมปราณของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า กลับต้องชะงักกระบวนท่าแต่กลางคัน เนื่องเพราะหากมันฟาดออก ฝ่ามือของมันต้องฟาดถูกร่างซีกขวาของนักพรตอย่างถนัดถนี่!

ที่แท้ทุกครั้งที่ทาคาโกะจี้กระบี่จู่โจมร่างซีกซ้าย นักพรตหัวหน้าโจรต้องเบี่ยงร่างซีกขวาต้านรับ เนื่องเพราะแม้นักพรตสามารถถอนเข็มเงิน โคจรลมปราณรักษาบาดเจ็บที่ฝ่ามือ มือซ้ายมันรอดจากการพิการ แต่ชั่วประเดี๋ยวประด๋าวไหนเลยสามารถใช้งานได้ดั่งเดิม ยามนี้มันจึงมิต่างจากเหลือมือเพียงข้างเดียว

ยามต้องผนึกกำลังกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้า มือซ้ายเมื่อไม่อาจใช้ป้องกันหรือจู่โจม เท่ากับร่างซีกซ้ายเปิดโล่ง แส้ปัดในมือขวาสั้นกว่ากระบี่ยาวมากมาย ยามต้องใช้แส้ปัดสะบัดฟาดป้องกันข้างซีกซ้าย จึงจำต้องเบี่ยงเอี้ยวตัวไปด้วย นั่นเท่ากับขัดขวางการจู่โจมจากอีกด้านของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า

ทาคาโกะกลับยึดร่างนักพรตเป็นเกราะโล่ ป้องกันพลังฝ่ามือเปี่ยมลมปราณของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า!

กระนั้นนางก็ต้องสูญเสียลมปราณแท้อักโข เพราะทุกครั้งที่แทงกระบี่จู่โจม จะถูกลมปราณหยุ่นเยียบของนักพรตต้านปะทะ กระแทกพลังกระบี่ของนางกลับมาส่วนหนึ่ง จะอย่างไรเพลงกระบี่เผ็ดร้อนกราดเกรี้ยว ยังสามารถฉกฉวยช่องว่างทะลวงจู่โจมอย่างต่อเนื่อง

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าก็มองสภาพนี้ออก พาลหงุดหงิดใจยิ่ง ตะคอกใส่นักพรตว่า
“ท่านถอยไป! เราจัดการเอง!”

นักพรตแค่นเสียงเฮอะ ตวาดกลับด้วยโทสะ
“เด็กน้อยผู้นี้ให้เราจัดการเอง! ท่านอย่าได้เกะกะ!”

ทาคาโกะฉวยจังหวะเพียงวูบที่มันสองถกเถียงกัน ครุ่นคิดหาทางเอาตัวรอดอย่างรวดเร็ว นางก็ทราบกลยุทธ์ที่ใช้นี้ทำได้เพียงประคองตัว ไม่อาจเอาชนะยอดฝีมือทั้งสองได้

เหลียวไปดูด้านท่านโยชิ เห็นหัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อกับหลวงจีนร่างอ้วนฉุ กักท่านโยชิไว้ในวงล้อมอย่างรัดกุม แต่พวกมันยังไม่เปิดฉากจู่โจม มันสองกำลังรอโอกาสดีที่สุด พวกมันย่อมสามารถรอคอยได้ เพราะท่านโยชิพวกมันทราบ ยิ่งเนิ่นนานอาการบาดเจ็บของท่านโยชิ จะยิ่งส่งผลให้เรี่ยวแรงอ่อนล้าลงเรื่อยๆ

เมื่อไหร่ที่มันสองเปิดฉากจู่โจม นั่นจะเป็นการตัดสินเป็นตายในพริบตา!

ประเมินสถานการณ์ในเวลานี้ นางทราบหนทางรอดเดียวของนางกับท่านโยชิ คือต้องกำจัดให้เหลือศัตรูเพียงฝ่ายละคน อย่างนั้นจึงสามารถเอาชนะได้ แต่จะจัดการกับพวกมันอย่างไร...

เพียงวูบที่เสียสมาธิครุ่นคิด ฝ่ามือหนักหน่วงรุนแรงของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า กระหน่ำฟาดจากด้านข้าง ลมปราณกล้าแข็งปัดปลายกระบี่นางพ้นห่าง วิถีกระบี่เบี่ยงเบนแม้เพียงวูบ แต่เพียงพอแล้วที่นักพรตจะทะยานร่าง สะบัดแส้ปัดคุ้มครองร่างซีกซ้ายไม่ตกเป็นเป้าจู่โจม

ทาคาโกะใจหายวาบ รีบสลับเคลื่อนเท้ากลับเข้าสู่ตำแหน่ง มิคาดครั้งนี้นักพรตกลับสลับเท้าถอยหลัง ทั้งไม่โต้กลับและไม่สะบัดแส้ปัดป้องวิถีกระบี่ จังหวะนั้นหัตถ์อัสนีทลายฟ้าสะอึกร่างจากด้านข้าง ฝ่ามือทั้งคู่พุ่งแหวกอากาศ บังเกิดเสียงดังอื้ออึงครืนครันน่าเกรงขามยิ่ง กระแทกเข้ากลางลำกระบี่ของทาคาโกะ!

ฝ่ามือยังไม่บรรลุถึง พลังลมปราณอัดกระแทกลำกระบี่ยาวจนโค้งงอ!

ทาคาโกะหน้าซีดตื่นตระหยก ไหนเลยกล้าใช้ลมปราณกระบี่ปะทะอย่างหักโหม พลันพลิกข้อมือวูบหมุนร่างรั้งกระบี่กลับคืน โผพุ่งร่างถอยฉาก แต่ฝ่ามือกราดเกรี้ยวกล้าแข็งยังโถมฟาดต่อเนื่อง แส้ปัดเปี่ยมลมปราณหยุ่นยะเยือกก็สะบัดฟาดรุกไล่จากอีกด้าน ปิดสกัดหนทางถอยหนีหมดสิ้น

ตลอดทั้งร่างของทาคาโกะ ตกอยู่ภายใต้ลมปราณกล้าแข็งสองกระแสสิ้นแล้ว นางตัดสิ้นใจแต่จี้กระบี่รวดเร็วดุจประกายดาวตก ใช้ความเร็วผสานความแหลมคมของเพลงกระบี่ เจาะทะลวงลมปราณกล้าแข็งทั้งสองสาย!

พริบตานั้น เงาฝ่ามือ ประกายกระบี่ เส้นสายแส้ปัด พุ่งวูบวาบละลานตา ไม่อาจแยกออกว่าเงาใดเป็นสิ่งใด!

ทันใด ประกายถุงมือใยโลหะพลันวาบขึ้นเบื้องหน้า หัตถ์อัสนีทลายฟ้าแปรเปลี่ยนจากพลังฝ่ามือกล้าแข็ง เป็นใช้วิชาคว้าจับช่วงสั้นอีกครั้ง มันสวมถุงมือใยโลหะไม่เกรงกลัวดาบกระบี่ใด กรงเล็บดั่งตะขอเหล็กตะปบกลางลำกระบี่ของนาง!

ทาคาโกะสะท้านใจยิ่ง นางย่อมทราบ หากกระบี่ถูกฝ่ายตรงข้ามคว้าจับ เท่ากับพ่ายแพ้แน่นอนแล้ว เพียงเสียสมาธิชักช้าวูบ แส้ปัดพุ่งแหวกอากาศฟาดถูกไหล่ซ้ายอย่างจัง เสียงดังควับใหญ่!

โลหิตสาดกระเซ็น หลั่งไหลชุ่มโชก!

พลังการฝึกปรือของนางเป็นรองหัตถ์อัสนีทลายฟ้าอยู่ช่วงใหญ่ หนำซ้ำเมื่อรวมนักพรตหัวหน้าโจรอีกคน เท่าที่นางสามารถประคองตัวต่อสู้ได้ถึงตอนนี้ ก็ด้วยอาศัยเพลงกระบี่ลึกล้ำพิสดาร และไหวพริบปฏิภาณเอาตัวรอดอย่างหวุดหวิดหลายต่อหลายครั้ง ทว่ายามนี้เมื่อต้องพะว้าพะวัง เกรงกระบี่ในมือจะถูกคว้าจับ สภาพการณ์ยิ่งคับขันตกเป็นรอง

เสียงควับๆ เงาแส้ปัดวูบวาบปรากฏขึ้นจากสี่ทิศแปดทาง หนึ่งแส้ฟาดใส่ร่างนางอย่างจัง ร่างบางกระเด็นไปกระแทกต้นไม้ใหญ่ด้านหลังเสียงดังตึบ!

หัตถ์อัสนีทลายฟ้า นักพรตหัวหน้าโจรไหนเลยปล่อยโอกาสเช่นนี้หลุดมือ ทั้งสองพุ่งทะยานร่างตามติด กรงเล็บกล้าแข็งเปี่ยมลมปราณ แส้ปัดกราดเกรี้ยวฟาดจู่โจมโดยพร้อมเพรียง!

ทาคาโกะสะดุ้งเฮือก ขณะจะลุกขึ้นต่อต้าน พลันพบว่าเชือกที่ผูกกล่องใส่ดาบหลุดจากไหล่ นางบังเกิดปฏิภาณวูบ คว้ากล่องใส่ดาบเหวี่ยงขว้างออกจากตัวไกลอักโข ร่ำร้องว่า

“คืนให้พวกท่านเถอะ!”

หัตถ์อัสนีทลายฟ้า นักพรตหัวหน้าโจรสีหน้าแปรเปลี่ยน มันสองเปลี่ยนเป้าหมายในทันที ทั้งสองพุ่งร่างไปยังตำแหน่งที่นางเหวี่ยงขว้างกล่อง

พวกมันสองตวาดก้องพร้อมกัน
“ให้ข้าพเจ้าเก็บรักษาไว้!”

นักพรตหัวหน้าโจรอยู่ใกล้กว่า กำลังจะคว้ากล่องใส่ดาบได้ แต่หัตถ์อัสนีทลายฟ้าไหนเลยยินยอม ร่างยังอยู่ห่างพลังฝ่ามือหนักหน่วงรุนแรง กลับฟาดใส่กลางหลังนักพรต

นักพรตหันขวับตวัดแส้ตีโต้ ตวาดกร้าว
“ท่านคิดทำอะไร!”

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าแค่นหัวร่อ กล่าวว่า
“ข้าพเจ้าจะเก็บไว้ นำไปมอบให้พี่ใหญ่เอง!”

นักพรตตวาดกลับว่า
“ข้าพเจ้าเก็บไว้ก็เป็นเช่นเดียวกัน!”

บัดนั้น ยอดฝีมือทั้งสองต่างตั้งตาตั้งตาปะทะหักหาญ ต่อสู้เพื่อแย่งชิงกล่องใส่ดาบ มิต่างจากยามที่พวกมันสองกลุ้มรุมทาคาโกะแต่อย่างใด!

ทาคาโกะส่ายหน้า ความจริงนางเพียงคิดโยนกล่องใส่ดาบพ้นตัว เพื่อเบนความสนใจเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขัน มิคาดว่าจะถึงกับทำให้พวกมันทั้งสองต่อสู้กันเอง...

เวลานี้พวกมันสองแย่งชิงกล่องใส่ดาบไม่สนใจสภาพรอบข้าง แต่จะอย่างไรพวกมันไม่ถึงกับใช้ไม้ตายต่อกัน เพียงพยายามแย่งชิงกล่องเท่านั้น

ทาคาโกะทราบหากนางยื่นมือเข้าไป พวกมันทั้งสองจะเปลี่ยนเป้าหมายมาจัดการกับนางก่อนทันที นางไม่สามารถไปช่วยท่านโยชิได้เช่นกัน ไม่เช่นนั้นหัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ต้องเรียกพวกมันสองกลับมาจู่โจมดึงนางออกไปอย่างแน่นอน

ทาคาโกะค่อยๆ ขยับร่าง ถอยห่างออกมาอย่างแช่มช้า สูดลมหายใจลึกยาว ผ่อนพักปรับลมปราณในร่าง หันไปมองการต่อสู้ของท่านโยชิด้วยความวิตกห่วงใย

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ หลวงจีนร่างอ้วนฉุ ต่างตวาดก้อง ถาโถมจู่โจมเข้าใส่ท่านโยชิแล้ว!

หลวงจีนร่างอ้วนฉุซัดหมัดเท้า สะบัดฟาดฝ่ามือ ต่อสู้ระยะประชิดกับท่านโยชิ หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อกลับใช้วิชาตัวเบา โผทะยานโลดเต้นอยู่วงนอก ฝ่ามือร่ายรำแขนเสื้อยาวพลิ้วไหวอย่างพิสดาร ยิงเกาทัณฑ์แขนเสื้อไม่หยุดยั้ง ทั้งคอยรบกวนสมาธิ ทั้งคอยผสานเกื้อหนุนกับวิชาหมัดเท้าของหลวงจีนร่างอ้วนฉุ ฉกฉวยจู่โจมจุดอ่อนช่องว่างของท่านโยชิ

วิชาพลังภายนอกของหลวงจีนร่างอ้วนฉุ แกร่งกร้าวหนักหน่วงอย่างยิ่ง ยามเหวี่ยงหมัดฟาดฝ่ามือแต่ละครั้ง บังเกิดกระแสลมกล้าแข็ง พุ่งจู่โจมหนุนเนื่องกระแทกท่านโยชิดุจละลอกคลื่น พลังสภาวะฝ่ามือทั้งคู่น่าเกรงขามยิ่ง แม้ไม่กราดเกรี้ยวล้ำลึกเท่าหัตถ์อัสนีทลายฟ้า แต่ก็จัดเป็นยอดฝีมือที่น่ากลัวยิ่งผู้หนึ่ง

วิชายิงเกาทัณฑ์แขนเสื้อของหัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ยิ่งน่าตื่นตระหนก ยามนี้มันกระโดดโลดเต้นร่ายรำฝ่ามือ ใช้วิชาตัวเบาแผ่วพลิ้วดุจภูตพราย ยิงเกาทัณฑ์แขนเสื้อต่อเนื่องไม่หยุดยั้งจากทุกแง่มุม แขนเสื้อทั้งสองข้างกระพือพลิ้วตามการร่ายรำเพลงฝ่ามือ ฝ่ามือยามกราดฟาดเกาทัณฑ์แขนเสื้อยิงจู่โจมออก พุ่งแหวกกระแสอากาศดังหวีดหวือ ความกล้าแข็งของลมปราณเช่นนี้ แทบสามารถยิงทะลุทุกสรรพสิ่งได้อย่างง่ายดาย

ท่านโยชิยามนี้ใช้ดาบสั้นต้านปะทะเกาทัณฑ์แขนเสื้อ ใช้ฝีเท้าเบี่ยงหลบพลังหมัดของหลวงจีนร่างอ้วนฉุ คล้ายกำลังตกเป็นฝ่ายรับโดยมิอาจตีโต้ หลวงจีนร่างอ้วนฉุเห็นดังนั้นยิ่งฮึกเหิมรุกไล่ เข้าใจว่าพละกำลังอีกฝ่ายถดถอยไม่มีแรงโต้กลับแล้ว หมัดเท้าซัดออกต่อเนื่องปานจักรผัน

ฝ่ามือของมันกลายเป็นเงาวูบวาบละลานตา มันเปลี่ยนมาใช้ฝ่ามือยูไลพันกร!

ยามนี้หากมองด้วยสายตา คล้ายท่านโยชิตกเป็นเบี้ยร่างไร้หนทางตอบโต้ แต่ทาคาโกะซึ่งทราบพลังฝีมือของท่านโยชิกระจ่างย่อมไม่คิดเช่นนั้น นางทราบ ท่านโยชิกำลังรอโอกาส...

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ โผพุ่งร่างวนไปอยู่ทางซ้ายของท่านโยชิ นั่นนับเป็นจุดอับของดาบสั้นในมือขวา เพราะเมื่อต้องหันร่างมาต้านปะทะไหล่ขวาจะเปิดออก!

หลวงจีนร่างอ้วนฉุยิ้มเหี้ยม มันกำลังรอโอกาสอันดีนี้อยู่ เพียงเห็นท่านโยชิขยับเบี่ยงร่าง มันตวาดก้อง โคจรลมปราณทั่วร่าง พุ่งถาโถมฟาดหมัดจู่โจมผสาน กระแทกเข้าใส่ไหล่ขวาของท่านโยชิ!

หมัดเหล็กซัดเข้าที่ไหล่ขวาของท่านโยชิเต็มแรง!
ร่างในชุดเขียวปลิวกระเด็น ร่างผงะถอยกรูดไม่หยุดยั้ง กระอักโลหิตออกมาคำใหญ่!

หลวงจีนร่างอ้วนฉุ หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ไหนเลยปล่อยโอกาสอันดีหลุดลอย เกาทัณฑ์แขนเสื้อ หมัดฝ่ามือ ระดมจู่โจมรุกไล่ท่านโยชิดั่งพายุบุแคม!

ท่านโยชิยั้งร่าง สองเท้าหยัดยืนมั่นคง เอี้ยวร่างหมุนกลับหลังครึ่งรอบ ดาบสั้นในมือขวาวาดวูบ พุ่งแผ่รังสีดาบกราดเกรี้ยว ฟันเกาทัณฑ์แขนเสื้อสะบั้นสิ้น พริบตานั้นแขนเสื้อซ้ายเหวี่ยงสะบัดวูบ พลันบังเกิดกระแสพลังกล้าแข็งสายหนึ่งพุ่งจู่โจมออก ต้านปะทะพลังฝ่ามือของหลวงจีนร่างอ้วนฉุ!

กระแสพลังกล้าแข็งทะลักทลายจากแขนเสื้อ พุ่งปะทะพลังฝ่ามืออย่างหักโหม ความหนักหน่วงรุนแรงของกระแสพลังอันเกิดจากการสะบัดแขนเสื้อ ทรงอานุภาพรุนแรงมหาศาล กระแทกพลังฝ่ามือสะท้อนกลับสิ้น!

หลวงจีนร่างอ้วนฉุหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ตื่นตระหนกจนท่าร่างชะงักค้าง เสี้ยวพริบตานั้น กระแสพลังกล้าแข็งและพลังฝ่ามือของมันสะท้อนกลับพุ่งกระแทกสองมือ มันตวาดคำรามก้อง คิดโคจรลมปราณหมายผลักกระแสพลังสองสายกลับไป มิคาดมันกลับกระอักโลหิตออกมาคำใหญ่!

เสียงตึบดังกึกก้อง! หลวงจีนร่างอ้วนฉุถูกฟาดด้วยพลังฝ่ามือของตัวเอง ผนวกพลังแขนเสื้อของท่านโยชิปลิวกระเด็นปะทะต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง!

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ถึงกับผงะร่างถอยห่างออกมาหลายช่วงตัว

หลวงจีนร่างอ้วนพยายามลุกขึ้นยืน กลับกระอักโลหิตออกมาอีกคำใหญ่ ข่มความเจ็บปวด กล่าวว่า
“นี่...นี่...วิชากาสาวพัสตร์สยบมาร! ไฉนเจ้าสามารถใช้วิชานี้!” กล่าวจบกระอักโลหิตเป็นครั้งที่สาม

ทาคาโกะใจเต้นระทึกด้วยความปีติยินดี พลังแขนเสื้อของท่านโยชิฝึกปรือสำเร็จแล้ว!

ท่านโยชิเคยอธิบายให้นางฟังว่า พลังแขนเสื้อนี้ดัดแปลงจากการชักดาบยาวอย่างรวดเร็ว ยามนั้นแขนเสื้อจะโบกสะบัดด้วยความเร็วสูงสุด ก่อเกิดกระแสพลังกล้าแข็งสุดเปรียบปาน หากสามารถรวมกระแสพลังสายนี้เป็นหนึ่งเดียวแล้วฟาดออก พลังแขนเสื้อนี้หาได้ด้อยกว่าวิชากาสาวพัสตร์สยบมารของเสียวลิ้มยี่ไม่

ทว่าความปีติยินดีของนางพลันมลายวูบ เนื่องเพราะแขนซ้ายของท่านโยชิใช้กำลังมากเกินไป บาดแผลที่ยังสมานไม่สนิทปริแตกออก โลหิตไหลซึมจากบาดแผลย้อมเสื้อจนแดงฉาน!

อีกทั้งเป็นเพราะหลงเหลือเรี่ยวแรงเพียงครึ่งเดียว พลังแขนเสื้อของท่านโยชิจึงไม่อาจปลิดชีวิต ยอดฝีมือที่กำลังภายกล้าแข็งเช่นหลวงจีนร่างอ้วนฉุ กระนั้นก็ทอดความฮึกเหิมของฝ่ายตรงข้ามลงอักโข ครั้งนี้หลวงจีนร่างอ้วนฉุกระอักโลหิตถึงสามครั้ง ต้องได้รับบาดเจ็บช้ำในมิใช่น้อย

สุ้มเสียงของหัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ตวาดว่า
“พวกท่านทั้งสองร่วมมือกันกำจัดเด็กน้อยนี่ก่อน กล่องใส่ดาบวางไว้ตรงนั้น ไม่สูญหายไปไหนหรอก!”

หัตถ์อัสนีทลายฟ้า นักพรตหัวหน้าโจรรับฟังจนสะดุ้งเฮือก ทั้งสองหยุดมือพร้อมคล้ายเพิ่งคิดได้ พากันพุ่งร่างห่างกล่องใส่ดาบโดยพลัน พวกมันพยักหน้าสบตากันวูบ พลังฝ่ามือกร้าวแกร่งหนักหน่วง แส้ป้ดกราดเกรี้ยวกล้าแข็งรุกไล่จู่โจมใส่ทาคาโกะอีกครั้ง!

ทาคาโกะสูดลมหายใจลึกยาว โคจรลมปราณเร่งเร้าพลังทั่วร่าง กระบี่ยาวในมือจี้แทงพลิ้วไหวไม่หยุดยั้ง ทันใดนางบังเกิดปฏิภาณวูบอีกครั้ง มือซ้ายล้วงหยิบหยิบแผ่นไม้กลมจากชายเสื้อ เหวี่ยงโยนแผ่นไม้สามชิ้นขึ้นเหนือฟ้า

ร่างบางพลิ้วทะยานขึ้นบนแผ่นกลมที่อยู่ต่ำสุด นางอาศัยการหยิบยืมแรง ทะยานร่างขึ้นสูงปลายเท้าแตะแผ่นกลมที่อยู่สูงขึ้นไป จากนั้นอาศัยการหยิบยืมแรงอีกครั้ง โผทะยานพุ่งร่างขึ้นสูงแตะแผ่นไม้กลมอันบนสุด!

พริบตานั้น ร่างนางเหินทะยานกลางนภากาศ ลอยสูงเหนือพื้นกว่าสิบว่า!
ทันใด ประกายกระบี่คล้ายปรากฏคล้ายสาบสูญ จี้แทงอย่างเผ็ดร้อนจากกลางฟ้า!

นักพรตหัวหน้าโจรแม้ตื่นตระหนกต่อท่าร่างของนาง กระนั้นยังสะบัดฟาดแส้ปัดออกตามสภาวะ จู่โจมสวนกลับขึ้นไป หัตถ์อัสนีทลายฟ้ากลับงอฝ่ามือทั้งคู่เป็นกรงเล็บ คิดอาศัยถุงมือใยโลหะคว้าจับหักลำกระบี่

วูบนั้น เข็มเงินในมือทาคาโกะซัดออกดั่งหยาดพิรุณ!

หัตถ์อัสนีทลายฟ้า นักพรตหัวหน้าโจรสะดุ้งเฮือก เบี่ยงร่างหลบวูบ ทาคาโกะอาศัยจังหวะนั้นตวัดกระบี่ จี้แทงไปที่แส้ปัดของนักพรต!

วูบนั้น ประกายกระบี่สะท้อนแสงจันทร์ในแง่มุมพอดิบพอดี นักพรตหัวหน้าโจรอุทานดังอา แสงจันทร์แม้ไม่เจิดจ้า แต่ยามสะท้อนในเหลี่ยมมุมที่พอดี ผนึกผสานรังสีกระบี่บดบังการมองเห็นไปวูบหนึ่ง

วูบหนึ่ง...สำหรับยอมฝีมือที่มีฝีมือสูสีถือว่ามากอย่างยิ่งแล้ว ปลายกระบี่จี้แทงไม่หยุดยั้ง แส้ปัดของนักพรตถูกขาดกระจุยกระจายเป็นเสี่ยง!

แต่จังหวะนั้น หัตถ์อัสนีทลายฟ้าคำรามก้อง สองมือกระแทกออกพร้อมกัน
“จบสิ้นเถอะ!”

ทาคาโกะสะดุ้งเฮือก สองมือของหัถต์อัสนีทลายฟ้ากราดฟาด รวดเร็วปานอัสนีบาตฟาด หลบเลี่ยงไม่ทันแล้ว ครึ่งฝ่ามือของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ฟาดถูกเอวกระแทกร่างนางปลิวกระเด็น!

ทาคาโกะถึงกับกระอักโลหิตออกมาคำใหญ่ เพียงโดนครึ่งฝ่ามือยังบอบช้ำเพียงนี้!

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าก้าวอย่างแช่มช้าอย่างว่า
“ภูมิใจเถอะ ยอดฝีมือในตงง้วนมากมายยังไม่อาจต้านรับได้นานเพียงนี้ ฝีมือของเจ้าหากฝึกฝนอีกไม่กี่ปี รับรองต้องเทียบชั้นกับเหล่าทายาทห้าตระกูลใหญ่ของตงง้วนอย่างแน่นอน เสียดายต้องมาจบชีวิตในวันนี้!”

ทันใด บังเกิดสุ้มเสียงหนึ่งดังจากยอดไม้เบื้องบน
“ผู้มีความสามารถปานนี้ สังหารทิ้งไม่เสียดายหรือ”

หัตถ์อัสนีทลายฟ้า นักพรตหัวหน้าโจรพากันงงงันวูบ ไฉนจึงมีคนไปอยู่บนต้นไม้ได้ โดยที่มันสองไม่รู้ตัว!

มันสองเมื่อเหลียวมองดู กลับยิ่งตื่นตะลึง เนื่องเพราะบนต้นไม้ปรากฏร่างสูงใหญ่ของบุรุษผู้หนึ่ง สวมหน้ากากปีศาจปกปิดครึ่งหน้า บนไหล่คอนหอกยาว หนำซ้ำในมือมันยังถือกล่องใส่ดาบหงส์ฟ้า!

กลับเป็นมาเอดะ โทชิอิเอะ!

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าตวาดก้อง ไม่สนใจทาคาโกะอีก พุ่งทะยานร่างฟาดฝ่ามือใส่โทชิอิเอะ!

โทชิอิเอะเพียงแค่นหัวร่อ หอกยาวในมือทิ่มทะลวงลงมา พุ่งปะทะพลังฝ่ามืออย่างแข็งขืน กระแสอากาศหมุนวนหนักหน่วงพุ่งทะลวง ปะทะพลังลมปราณฝ่ามือกล้าแข็ง บังเกิดเสียงเปรี้ยงกึกก้อง!

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าสะดุ้งเฮือกในใจ สองเท้าโผแตะพื้นผงะร่างถอยกรูด บุรุษสวมหน้ากากผู้นี้เป็นใครกัน!

มันทะยานร่างฟาดฝ่ามือจู่โจมอย่างสุดกำลัง มิคาดบุรุษผู้นี้นั่งบนกิ่งไม้เล็กแคบ กลับสามารถแทงหอกยาวหนักอึ้งตีโต้ปะทะพลังฝ่ามือของมัน โดยที่กิ่งไม้เล็กแคบไม่สั่นไหวด้วยซ้ำ พลังฝีมือเช่นนี้มิอาจดูเบาอย่างเด็ดขาด!

โทชิอิเอะคำรามก้อง โยนกล่องใส่ดาบให้ทาคาโกะ
“รับไป!”

ขาดคำ ร่างสูงใหญ่ทะยานลงจากกิ่งไม้ หอกยาวในมือเหวี่ยงกราดฟาดเป็นวงใหญ่ บังเกิดกระแสลมหมุนขนาดมหึมา คล้ายทั้งหมดตกอยู่กลางพายุก็มิปาน หอกยาวหมุนควงแทงทะลวง จู่โจมใส่หัตถ์อัสนีทลายฟ้าและนักพรตหัวหน้าโจรอย่างเร่งร้อน!

หัตถ์อัสนีทลายฟ้า นักพรตหัวหน้าโจร โคจรลมปราณเกร่งกำลังต้านปะทะอย่างเต็มที่ หอกยาวก็ยิ่งทิ่มแทงเหวี่ยงฟาดทะลวงเข้าใส่ไม่หยุดยั้ง มันสองไม่สามารถเข้าประชิดโทชิอิเอะแม้แต่น้อย เนื่องเพราะหอกยาวตวัดกวัดแกว่งปานจักรผัน อานุภาพเร่งร้อนรุนแรงไม่ต่างจากกระบวนท่ากวาดฟาดทั้งกองทัพ!

ฉับพลัน ปลายหอกยาวแปรเปลี่ยนจากแข็งเป็นอ่อน ปรับวิถีจู่โจมจากแทงทะลวง เป็นจี้แทงเร็วรัวรวดเร็วยิ่งกว่าประกายไฟ เงาหอกพุ่งวูบวาบฉวัดเฉวียด จากหนึ่งกลายเป็นสิบแปรเปลี่ยนเป็นร้อยเส้นสายในพริบตา!

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าโคจรลมปราณ อาศัยถุงมือใยโลหะผสานพลังฝ่ามือกล้าแข็ง พุ่งแผ่ลมปราณปัดปลายหอกยาวพ้นห่างครั้งแล้วครั้งเล่า นับว่าสามารถต้านปะทะได้อย่างสูสี

นักพรตหัวหน้าโจรมือเปล่าไร้อาวุธ แม้ฝืนแข็งใจโคจรลมปราณร่ายรำเพลงฝ่ามือ คิดใช้ลมปราณหยุ่นยะเยียบสะกดวิชาหอกอันแกร่งกร้าวของฝ่ายตรงข้าม ทว่าวิชาหอกยาวนี้กลับกร้าวแกร่งเกินไป ลมปราณหยุ่นยะเยียบจากฝ่ามือที่พุ่งแผ่ออก ยามปะทะพลังหมุนวนจี้ทะลวงของหอกยาวกลับถูกตีโต้สะท้อนกลับหมดสิ้น

นักพรตหัวหน้าโจรยิ่งมามือไม้ยิ่งปั่นป่วน ฝ่ามือเลือดเนื้อของมัน ไม่อาจทานแรงปะทะมหาศาลของหอกยาว ปลายหอกจี้แทงรุกไล่ดุจอสรพิษฉกเหยื่อ จำต้องผงะทะยานร่างถอยกรูดเป็นระยะ ได้แต่ตั้งรับสถานเดียว ทาคาโกะเห็นเช่นนั้นถึงกับคึกคักขึ้นอักโข สะพายกล่องใส่ดาบไว้บนหลังตามเดิม ทะยานร่างตรงเข้าต่อสู้กับนักพรต

โทชิอิเอะเห็นเช่นนั้นจึงเหวี่ยงหอกยาวเป็นวงกว้าง กลับแยกหัตถ์อัสนีทลายฟ้าออกจากนักพรต ปล่อยให้ทาคาโกะจัดการกับนักพรตหัวหน้าโจร ส่วนมันเมื่อต้องรับมือหัตถ์อัสนีทลายฟ้าเดียวผู้เดียว ยิ่งชิงเป็นฝ่ายรุกไล่โหมจู่โจม ไม่เปิดโอกาสให้ฝ่ายตรงข้ามสำแดงพลังฝ่ามือกล้าแข็งออกมาได้

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ หลวงจีนร่างอ้วนฉุ ก็ตื่นตะลึงกับการปรากฏกายของโทชิอิเอะอย่างยิ่ง มันสองหันสบตากันวูบหนึ่ง หลวงจีนร่างอ้วนฉุบอบช้ำภายในไม่น้อย พลังฝีมือลดทอนไปกว่าครึ่งค่อน หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อก็ขยาดต่อพลังแขนเสื้อของนาคามูระ โยชิมิกล้าขยับเข้าใกล้

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ตวาดกร้าวว่า
“ท่านใช้ลูกประคำเหล็กเถอะ!”

สิ้นประโยค หลวงจีนร่างอ้วนฉุยิงประคำเหล็กออกถี่ยิบ หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อก็ร่ายรำฝ่ามือ ยิงเกาทัณฑ์แขนเสื้อต่อเนื่องจากแง่มุมที่ไม่คาดคิด จู่โจมครอบคลุมจุดชีพจรทั่วร่าง นาคามูระ โยชิ!

นาคามูระ โยชิสะบัดดาบสั้นปานจักรผัน ต้านรับทั้งลูกประคำเหล็กและเกาทัณฑ์แขนเสื้อ ทว่าคราครั้งนี้ ทั้งหลวงจีนร่างอ้วนฉุ หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ทราบว่าไม่อาจต่อสู้ยืดเยื้ออันใดอีก มันสองต้องกำจัดบุรุษหนุ่มผู้นี้โดยเร็ว เพื่อผนึกกำลังกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้าต่อสู้กับบุรุษสวมหน้ากาก

หลวงจีนร่างอ้วนฉุมีปมเด่นที่วิชาพลังภายนอก ลูกประคำเหล็กแม้ยิงเข้าใส่นาคามูระ โยชิตรงๆ โดยไม่มีความพลิกแพลงใด แต่ประคำเหล็กแต่ละลูกมีน้ำหนักอักโข ยิ่งถูกดีดซัดด้วยพลังภายในกล้าแข็ง ยามกระแทกกระทบดาบสั้น บังเกิดเสียงเคร้งคร้างอื้ออึง ประกายไฟแลบกระจาย

เกาทัณฑ์แขนเสื้อยามนี้ก็มีอานุภาพไม่ด้อยกว่า หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อเร่งเร้าลมปราณ ยิงเกาทัณฑ์ออกสุดกำลัง ไม่เพียงพลิกแพลงเหนือคาดคิด จู่โจมเข้าใส่ตำแหน่งที่มิอาจป้องกัน เกาทัณฑ์แขนเสื้อเปี่ยมลมปราณแต่ละดอก เมื่อยิงกระทบดาบสั้น ถึงกับทำให้ดาบสั้นในมือนาคามูระ โยชิสั่นสะเทือน!

ทันใด หนึ่งลูกประคำเหล็ก หนึ่งเกาทัณฑ์แขนเสื้อ ยิงใส่ข้อมือนาคามูระ โยชิโดยพร้อมเพรียง ดาบสั้นสะบัดวูบต้านปะทะอาวุธซัดทั้งสอง ทว่าทันทีที่อาวุธสามชนิดกระทบกัน ดาบสั้นกลับหักสะบั้นเป็นสองท่อน!

หลวงจีนร่างอ้วนฉุฉกฉวยจังหวะ ทะยานร่างเข้าประชิด ประคำเหล็กในมือยิงออกต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง!

นาคามูระ โยชิปราศจากอาวุธจะต้านรับได้อย่างไร!

ทว่าเพียงเห็นหลวงจีนร่างอ้วนฉุขยับเข้าใกล้ นาคามูระ โยชิกลับทะยานร่างเข้าหาอีกฝ่าย แขนเสื้อซ้ายสะบัดวูบ เป็นจังหวะเดียวกับที่พายุลูกประคำเหล็กยิงเข้ามาพอดี พลังแขนเสื้อพุ่งแผ่ก่อกำเนิดกระแสพลังกล้าแข็งสุดเปรียบปาน กระแทกลูกประคำเหล็กทั้งหมดสะท้อนกลับไปที่ร่างหลวงจีนร่างอ้วนฉุ!

หลวงจีนร่างอ้วนฉุอุทานดังอา ทั้งสองอยู่ในระยะประชิดเช่นนี้ไหนเลยหลบหลีกทัน ลูกประคำเหล็กทั้งหมดสะท้อนกลับกระแทกเข้าลำตัวหมดสิ้น พลังแขนเสื้อก็พุ่งกระแทกตามติด มันกระอักโลหิตฉีดพุ่งจากปาก ขาดใจตายทันที!

ทว่าบาดแผลที่แขนซ้ายของนาคามูระ โยชิก็ปริแตกออกเป็นแผลยาว โลหิตหลั่งไหลกระเซ็นชุ่มโชกร่าง!

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ แค่นเสียงเฮอะกล่าวว่า
“ที่แท้ท่านสะบั้นดาบสั้น เพื่อล่อให้หลวงจีนเข้าใกล้!”

จับจ้องเขม็งที่แขนซ้ายของนาคามูระ โยชิ ซึ่งโลหิตไหลชุ่มโชก กล่าวเสียงเหี้ยม
“วิชาแขนเสื้อนี้ ท่านใช้ได้เฉพาะแขนซ้ายกระมัง แต่ดูเหมือนแขนซ้ายท่านใช้การไม่ได้แล้ว!”

สิ้นประโยค ร่างสูงราวไม้รวกของมัน โลดแล่นโผทะยานรอบร่างนาคามูระ โยชิอย่างรวดเร็วเป็นวงกว้าง ร่ายรำฝ่ามือระดมยิงเกาทัณฑ์แขนเสื้อเข้าใส่ พริบตานั้น เกาทัณฑ์แขนเสื้อนับสิบๆ ดอกยิงใส่ร่างนาคามูระ โยชิโดยพร้อมเพรียง!

นาคามูระ โยชิยังอาศัยการสลับเท้า เบี่ยงหมุนร่างหลบหลีก แขนเสื้อข้างซ้ายโบกสะบัดวูบอีกครั้ง กระแสพลังมหาศาลทะลักทลาย กระแทกเกาทัณฑ์แขนเสื้อทั้งหมดย้อนกลับ ด้วยระดับความเร็วเป็นสองเท่า!

ทว่าบาดแผลที่ไหล่ซ้ายก็ยิ่งเปิดกว้างโลหิตชโลมร่างจนแดงเถือก!!

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อหัวร่อกึกก้อง โผพุ่งทะยานร่างขึ้นเหนือยอดไม้ อาศัยกิ่งไม้เป็นจุดหยิบยืมแรง กระโดดไปมาสูงๆ ต่ำๆ ดุจเหินบิน ยิงเกาทัณฑ์แขนเสื้อเข้าใส่ไม่หยุดยั้ง!

เนื่องเพราะมันย่อมทราบว่า เวลานี้บุรุษหนุ่มมีวิธีต่อต้านเกาทัณฑ์แขนเสื้อ ที่ระดมยิงออกต่อเนื่องเพียงวิธีเดียว นั่นคือใช้วิชาพลังแขนเสื้อ แต่ทุกครั้งที่ใช้วิชานี้บาดแผลของบุรุษหนุ่มก็ยิ่งเปิดกว้าง โลหิตสาดกระเซ็นมากขึ้นทุกขณะ หากบุรุษผู้นี้ไม่หมดเรี่ยวแรงไปเอง ไม่ช้าก็ต้องสิ้นใจตายเพราะเสียโลหิต!

ทันใด เกาทัณฑ์แขนเสื้อสองดอกยิงด้วยกำลังแรง พุ่งปักติดตรึงที่ต้นขาทั้งสองข้างของนาคามูระ โยชิ!

บุรุษหนุ่มทรุดร่างลงกับพื้น แต่แล้วก็ต้องลุกขึ้นโดยพลัน สลับเท้าใช้ท่าร่างอันปราดเปรียวว่องไว หลบหลีกเกาทัณฑ์แขนเสื้อที่ยิงเข้าใส่ไม่หยุดยั้ง

หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ยิ่งหัวร่อก้องกังวาน มันทราบนาคามูระ โยชิใกล้สูญสิ้นเรี่ยวแรง ไม่อาจประคองตัวสืบต่อไปแล้ว!

ทาคาโกะยามเหลือบไปท่านโยชิถูกยิงที่ต้นขาพอดี ใจนางร้อนรุ่มยิ่งกว่าถูกไฟลน ทว่ายามนี้นางทราบ จำต้องตัดความห่วงใยกังวล ความคิดฟุ้งซ่านทั้งมวล ผนึกสมาธิโคจรลมปราณที่อ่อนล้าใกล้สูญสิ้นเช่นกัน จัดการกับนักพรตใช้ได้ก่อน นางจึงสามารถไปช่วยท่านโยชิได้

แต่นักพรตหัวหน้าโจรยามนี้ไร้อาวุธในมือ กลับอาศัยพลังฝ่ามือหยุ่นยะเยียบ ต้านรับกระบี่กราดเกรี้ยวเผ็ดร้อน มันเอาแต่รับไม่ยอมรุกโต้กลับ เพราะทราบเงื่อนปมดีว่า ขอเพียงรอให้หัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อจัดการนาคามูระ โยชิได้ พวกมันสองผนึกกำลังย่อมจัดการดรุณีนางนี้อย่างง่ายดาย จากนั้นจึงผนึกกำลังกับหัตถ์อัสนีทลายฟ้าจัดการบุรุษลึกลับสวมหน้ากาก

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าก็ทราบเงื่อนปมนี้กระจ่าง แม้มั่นใจในพลังฝีมือของตนเอง ทว่าต่อสู้เนิ่นนาน ก็อดยอมรับมิได้ว่า พลังฝีมือของบุรุษสวมหน้ากากกล้าแข็งยิ่ง มิเป็นรองยอดฝีมืออันดับต้นในตงง้วนที่มันเคยเผชิญ ทุกฝ่ามือที่ฟาดออกต้องใช้กำลังที่สิบส่วน จึงสามารถต้านทานหอกยาวที่จี้แทงทะลวงดุจสายฟ้าฟาดไว้ได้

หัตถ์อัสนีทลายฟ้าตวาดก้อง ร่ายรำเพลงฝ่ามืออย่างเต็มที่ ประกายฝ่ามือพร่างพรายบดบังนภา พลังลมปราณกล้าแข็งซัดดังกึกก้องไปไกลหลายวา โทชิอิเอะก็ตวาดคำรามก้อง หอกยาวในมือหมุนควงไม่หยุดยั้ง ก่อเกิดกระแสพลังลมหมุนขนาดใหญ่ ซัดต่อต้านทะลวงม่านพลังฝ่ามือเปี่ยมลมปราณโดยไม่เป็นรอง

เสียงถุงมือใยโลหะปะทะหอกยาวดังกึกก้องกัมปนาท กระแสลมจากพลังสภาวะของทั้งสองยิ่งนานยิ่งกระจายวงกว้างครอบคลุมรัศมีโดยรอบร่วมสิบวา ใบไม้กิ่งไม้ถูกกระแสพลังสองสายผลักดัน ปลิวว่อนวนเวียนดั่งรอบบริเวณบังเกิดพายุใหญ่

ทันใด เสียงกึกก้องกัมปนาทพลันชะงักขาดหาย ฝ่ามือทั้งคู่ของหัตถ์อัสนีทลายฟ้าคว้าจับปลายหอกไว้ได้!

ฉับพลันนั้น หัตถ์อัสนีทลายฟ้าเกร็งลมปราณ คิดหักปลายหอกยาวทิ้ง ทว่าโทชิอิเอะกลับตวาดก้อง ออกแรงผลักต้านสุดกำลัง แต่ภายใต้ถุงมือใยโลหะปลายหอกยาวกลับไม่ขยับแม้แต่หุนเดียว หัตถ์อัสนีทลายฟ้าหัวร่อฮ่าๆ ผนึกลมปราณยึดตรึงปลายหอกไว้แน่น เกร็งลมปราณหมายบิดหักปลายหอกอีกครั้ง!

คราวนี้โทชิอิเอะกลับดีดเท้าสะกิดพื้น เหวี่ยงร่างเต็มแรงหมุนตัวกลางอากาศ มือทั้งสองยังจับปลายหอกไว้แน่น อาศัยแรงหมุนเหวี่ยงของทั้งร่างส่งแรงไปที่ปลายหอกยาว!

วูบนั้น หัตถ์อัสนีทลายฟ้าถึงกับสะดุ้งเฮือก กระแสพลังกล้าแข็งถาโถมทะลักทลายเข้ามาตามปลายหอก เสี้ยวพริบตา ปลายหอกยาวเคลื่อนออกจากมือมัน หมุนทะลวงเป็นวงกลม เจาะทะลุถุงมือใยโลหะแล้ว!

หัตถ์อัสนีทะลายฟ้าคำรามก้องสุดเสียง มือทั้งคู่ถูกแทงทะลุติดตรึงกับปลายหอก หอกยาวยังจี้ทะลวงไม่หยุดยั้ง แทงเข้าทรวงอกทะลุออกกลางหลัง โลหิตแดงฉานสาดเซ็นไปทั่วบริเวณ!

หัตถ์อัสนีทะลายฟ้าสิ้นใจตายในบัดดล!

โทชิอิเอะดึงหอกออกจากร่างมัน หันมายืนดูทาคาโกะและนาคามูระ โยชิ

ทันใด มีเสียงดังมาจากบนต้นไม้ว่า
“ท่านไม่คิดช่วยเหลือทั้งสองหรือ...”

โทชิอิเอะคอนหอกยาวไว้บนบ่า กล่าวอย่างเฉื่อยชาว่า
“ข้าพเจ้าไม่คิดว่าทั้งสองจะพ่ายแพ้ แล้วท่านไม่คิดช่วยเหลือใครหรือ”

สุ้มเสียงบนยอดไม้กล่าวว่า
“ข้าพเจ้ายังไม่ได้ตัดสินใจ...”

นิ่งชั่วครู่ สุ้มเสียงนั้นกล่าวต่อว่า
“ทั้งสองอาจไม่พ่ายแพ้ แต่ถ้าชนะก็ต้องบอบช้ำไม่น้อย”

โทชิอิเอะกล่าวว่า
“เฮอะ นั่นไม่เกี่ยวอันใดกับข้าพเจ้า”

สุ้มเสียงนั้นกลับกล่าวว่า
“แต่ประการนี้กลับเกี่ยวข้องกับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อาจปล่อยให้นาคามูระ โยชิบอบช้ำมากไปกว่านี้ มันยังมีนัดหมายประลองกับข้าพเจ้า...”

ขาดคำ คนบนต้นไม้พุ่งของสิ่งหนึ่งให้นาคามูระ โยชิ สุ้มเสียงก้องกังวานกล่าวว่า
“รับไปใช้ แล้วข้าพเจ้าจะมาทวงคืนในวันที่ประลองกับท่าน!”

นาคามูระ โยชิหันวูบ ยื่นมือไปยังทิศที่ของสิ่งนั้นพุ่งตรงเข้ามา เพียงยืนมือรับมันต้องพบกับความฉงนฉงายยิ่ง เนื่องเพราะของสิ่งนั้นกลับเป็นห่อผ้าที่หุ้มห่อดาบหงส์ฟ้า!

คนที่อยู่บนต้นไม้คือยอดฝีมือชาวโชซอนปักจีวอน!

สุ้มเสียงก้องกังวานของปักจีวอน กล่าวว่า
“ท่านหายดีเมื่อไหร่ ข้าพเจ้าค่อยมาประลองกับท่านพร้อมนำดาบหงส์ฟ้ากลับคืน...”

สิ้นประโยค ปักจีวอนก็ทะยานร่างวูบหายลับตาไป!

หัวหน้าโจรที่ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ แผดด่าก้องกังวาน
“เจ้าทรยศพวกเรา!” ยิ่งระดมยิงเกาทัณฑ์แขนเสื้อไม่หยุดยั้ง ไหนเลยยอมปล่อยให้นาคามูระ โยชิมีโอกาสชักดาบยาว

นาคามูระ โยชิเมื่อมีดาบยาวอยู่ในมือ สถานการณ์ก็แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ร่างในชุดเขียวเคลื่อนไหววูบ รวดเร็ว! รวดเร็วอย่างยิ่ง! ทั้งที่ร่างถูกชโลมด้วยโลหิตจนชุ่มโชก กลับสามารถสืบเท้าสลับ เคลื่อนไหวรวดเร็วราวมิได้รับทั้งบาดเจ็บอันใด!

นี่เป็นเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายของบุรุษหนุ่ม!

ร่างในชุดเขียวพุ่งวูบจู่โจม ทว่าที่มันพุ่งเข้าใส่กลับไม่ใช่โจรที่ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ นาคามูระ โยชิสืบเท้าโผร่างเข้าหานักพรตหัวหน้าโจร!

ประกายดาบวาบขึ้นแวบพลันสลายวับ!

ห่อผ้าไหมที่หุ้มดาบหงส์ฟ้าไม่ทราบถูกแกะออกตั้งแต่เมื่อไหร่ ดาบหงส์ฟ้าไม่ทราบถูกชักออกจากฝักได้อย่างไร แต่ดาบหงส์ฟ้าต้องถูกชักออกจากฝักแล้วอย่างแน่นอน!

เนื่องเพราะร่างนักพรตถูกฟันขาดสะพายแล่ง สิ้นใจตายทันที!

หัวหน้าโจรที่ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ ตระหนกจนหน้าซีดเผือดไร้โลหิต แต่อาการตระหนกชะงักเพียงครู่กลับพอเพียงแล้วที่จะทำให้ตั้งแต่หน้าผาก หว่างคิ้วจรดปลายคางของมัน บังเกิดเส้นโลหิตบางๆ เส้นหนึ่ง!

นาคามูระ โยชิไม่ทราบเคลื่อนไหวร่างอย่างไร เสี้ยวพริบตากลับฉวยจังหวะ ท่านกลางอาการตื่นตะลึงเพียงวูบของหัวหน้าโจรที่ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ สืบเท้าโผร่างสะบัดดาบยาวฟันลงที่หน้าผาก กรีดบาดแผลยาวจรดทรวงอก หัวหน้าโจรที่ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อจบชีวิตในลักษณะนี้เอง

ได้ยินสุ้มเสียงของโทชิอิเอะทอดถอนใจ กล่าวเบาๆ ว่า
“ดาบหงส์ฟ้า...ช่างเป็นยอดศาสตรา สมคำร่ำลือจริงๆ”

แต่ฟันดาบสุดท้ายลง นาคามูระ โยชิ ก็กระอักโลหิตออกมาอีกครั้ง แทบทรุดร่างล้มลง บาดแผลที่ไหล่ซ้าย ต้นขาทั้งสองข้าง ปรากฏโลหิตแดงฉานหลั่งไหลไม่หยุด สติแทบหลุดลอยจากร่าง บุรุษหนุ่มใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายหมดสิ้นกับสองดาบสังหาร

จะอย่างไรมันยังฝืนประคองร่างไว้ มันต้องไต่ถามความเป็นมาของบุรุษสวมหน้ากาก ทั้งต้องขอบคุณบุรุษผู้นี้ที่ยื่นมือช่วยเหลือมันกับทาคาโกะในยามคับขัน

นาคามูระ โยชิรวบรวมเรี่ยวแรง กล่าวถามว่า
“พี่ชายท่านนี้...”

โทชิอิเอะกลับหัวเราะแทรกกึกก้อง หอกยาวในมือพุ่งแทงออก จู่โจมเข้าใส่นาคามูระ โยชิ!