พิมพ์หน้านี้
|
ประชาธิปไตย วันวาน-วันนี้
ประชาธิปไตยในครั้งหนึ่ง เป็นที่พึ่งเหล่าประชาผู้ล่าฝัน หวังฉันเธอหรือเขาเทียมเท่ากัน ไร้ฐานันดรใดในแผ่นดิน บ้างจับปืนยืนก้องร้องประกาศ ความเหลื่อมล้ำต้องพินาศมลายสิ้น บ้างจับปากกาเพียรเขียนแผ่นดิน แปลงอักษรเป็นทรัพย์สินซื้อใจคน ชาวนาไทยจูงควายลงไถทุ่ง ใจหวังมุ่งวันใหม่ไร้ฟ้าหม่น คนจักเลิกอัปรีย์ขี่หลังคน เหมือนวันฝนฉ่ำฟ้าพาฟ่องฟู นักศึกษาใช่แต่เพียรมุ่งเรียนอ่าน ร่วมเข้าทานทุอำนาจอันอดสู อุดมการณ์ไม่มีแตกแยกมึงกู ปริญญาคือพรั่งพรูกระสุนพาล
ประชาธิปไตยวันนี้หรือ แค่เครื่องมือใช่การสู้เพื่อสืบสาน ที่หยิบยกแย่งยื้อซื้อวิญญาณ ดึงคนร่วมก่อการณ์ด้วยเล่ห์กล ประชาธิปไตย
ประชาธิปไตย ไปทางไหนได้ยิน-เห็นทุกแห่งหน นี่คือสิ่งที่คนใช้หลอกคน เพื่อหวังผลการเมืองเรื่องน่าอาย
“ประชาธิปไตย ของเรา เอาคืนมา” เสียงตะโกนก้องกล้าไม่ขาดสาย ช่างแข็งขันพลังเข้มมิคลอนคลาย ถามความหมายใยไม่รู้สักผู้คน กี่วันเดือนเคลื่อนปีที่พ้นผ่าน กี่รัฐบาลกี่พรรคที่ผ่านพ้น กี่ร้าวรานอำนาจชั่วทรชน ประชาธิปไตยแค่วังวนคนการเมือง *******************
|
| << | พฤศจิกายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | |