พิมพ์หน้านี้
|
*** เห็นบัวบาน
เบ่งใบ ในบ่อบึง ใจคะนึง
ถึงเธอ ฉันเพ้อหา เจ้าจ้าแจ่ม
เจิดจรัส อัจฉรา งามเกินกว่า
ปทุมช่อ ทั้งกอบึง อยากจะเด็ด
มาชม ภิรมย์รัก หวั่นเกรงนัก
กลัวใจ ทอดไม่ถึง แต่ความหวัง
ไม่ดับ จะดื้อดึง สู้ดั้นด้น
ให้ถึง ซึ่งปลายทาง แม้เคยพลาด
เชยเจ้า ฉันเฝ้าคิด เจ็บทั้งจิต
ปวดทั้งใจ ไม่สร่างสาง หลายปีผ่าน
ล่วงไป ไม่วายวาง สุดอ้างว้าง
เปลี่ยวเปล่า เศร้าผู้เดียว จึงอยากลบ
เรื่องไป ให้ลืมเลือน เฝ้าคอยเตือน
ใจให้ ไม่แลเหลียว เปรียบทะเล
คลื่นกราด ฟาดเป็นเกลียว เพียงครู่เดียว
หายดับ กับหาดทราย ทุกวี่วัน
ฉันพร่ำ เตือนใจตัว เขาคือบัว
เราแค่บึ้ง อย่าพึงหมาย จึงระวัง
ไม่หวังชิด แบบหญิงชาย จนเริ่มคลาย เป็นเพียงผู้ รู้จักกัน แต่แล้วมี
เหตุการณ์ ช่างเหมือนแกล้ง มาเสแสร้ง
เปลี่ยนใจ ในตัวฉัน เปรียบเชือกผูก
ขาดผึง ลงในพลัน ความคิดฝัน
เก่าก่อน เยือนย้อนมา จึงขอเสี่ยง
ใจซ้ำ เป็นครั้งสอง จะขอลอง
แม้รัก หนักนักหนา หากโชคดี
คงได้แนบ แอบอุรา ถ้าโชคร้าย
แค่ช้ำกว่า ครั้งคราเดิม “แค่ช้ำกว่า ครั้งคราเดิม” “แค่ช้ำกว่า ครั้งคราเดิม” "ก็ แค่ช้ำกว่า ครั้งคราเดิม" *** |
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||