พิมพ์หน้านี้
|
อ้อ พจมาน เธอคือหญิงผู้จุดประกายฝัน ***
ใครก็ด่า สาสม คำสั่งศาล ให้จัดการ ควบคุม เข้าคุกขัง ด้วยโทษผิด รังเรื้อ เหลือกำลัง เกินดื้อรั้ง ยั้งยุด ฉุดเรื่องยาว
พจมาน เธอไร้ บ้านทรายทอง แต่ก็มี เงินกอง มากเกินกล่าว จนเหลือใช้ เหลือกิน แม่ลิ้นยาว สะท้านหนาว นิ่งใน เจ็บใจตรม
จันทร์เอ๋ยจันทร์ เคยส่องหล้า รึว่าโทษ ของข้า นั้นสาสม จากสวรรค์ จึงพลันร่วง ถ่วงอาจม ที่หมักหมม เน่าเหม็น ใครเห็นใจ
พจเอ๋ย พจมาน รู้เถอะว่า คราวนี้แก มีค่า ต้องขานไข ช่วยส่องทาง แสงทาบ ด้วยวาบไฟ ทั่วเมืองไทย พลันสว่าง ทั้งแดนดิน
แกคือหญิง ผู้จุด ประกายฝัน ให้เราท่าน มีหวัง สมถวิล ว่าธรรมะ ชนะมาร พวกทมิฬ และแผ่นดิน ยังมีความ ยุติธรรม *** |
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||