วันวานที่ผ่านมา
ถึงแม้เวลาจะผ่านไปนานแสนนานแค่ไหน
ทุก ๆ ความรู้สึกของฉันยังเหมือนเดิม
ทุก ๆ คำพูดของเธอมันยังมีความหมาย
ทุก ๆ การกระทำของเธอมันยังซาบซึ้งอยู่ในจิตใจ
ของฉันเสมอ

การพบเจอ และ การจากลา

คงไม่มีใครสามารถจะกำหนดได้
ว่าสองสิ่งนี้จะเกิดขึ้นเมื่อใด
สิ่งที่รู้ก็มีเพียงแต่
มี พบ ก็ต้อง มี จาก
ไม่รู้หรอกว่า การจากลา
จะอยู่ในรูปแบบไหน
จากเป็น หรือ จากตาย
จากแบบยังรัก หรือ จากแบบเกลียดกันจนไม่อยากจะมองหน้า
แต่เท่าที่รู้และปฏิเสธไม่ได้ก็คือ
ทุกสิ่งย่อมหนีไม่พ้น การจากลา

ความชาชิน กับ การจากลา

แม้จะต้องจากลากับอะไรอีกหลายสิ่ง หลายอย่าง หรืออีกหลายผู้คน
หัวใจดวงนี้มันคงไม่รู้สึกเสียใจอะไรไปมากกว่านี้อีกต่อไปแล้ว
มีแต่ความชาชินและชินชากับการจากลา
ดูผ่าน ๆ ฉันเหมือนคนไม่แคร์อะไร
แต่ไม่ใช่เลย  หัวใจของฉัน
แคร์ทุกคนและแคร์ทุกความรู้สึก
เพียงแต่ในวันนี้
หัวใจมันคงโชกโชน
หัวใจมันเคยชุ่มไปด้วยเลือด
หัวใจมันผ่านการเจ็บมามาก
จนไม่รู้สึกไม่รู้สาถึงความเจ็บปวดในการจากลาแล้ว
ปลดปล่อยและวางลงได้เสมอ
ความคิดตอนนี้ก็คงเหลือเพียงแต่
อยากเจอก็เจอ
อยากจากก็จาก
อยากรักก็มา
อยากเกลียดก็เกลียดไป
แค่นี้เอง ไม่มีอะไร

คนคนนี้

ไม่ชอบการแย่งชิง
ไม่ชอบการฝืนใจ
ไม่ใช่คนที่ชอบหนีปัญหา
ที่ฉันยังอยู่ตรงนี้และจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป
อาจไม่ใช่การรอคอยให้เธอกลับมา
แต่ที่ฉันยังอยู่
ไม่เคยคิดหนีไปไหน
เพราะที่ตรงนี้
เป็นที่
ที่ฉันสมควรอยู่
และที่ตรงนี้คงเป็นที่
ที่เธอไม่สมควรอยู่
ฉันรู้ดี และ เธอก็น่าจะรู้ดี

 แ ก่ ใ จ

ฉั น ผู้คงอยู่ มอบให้ เ ธ อ ผู้จากลา

ด้วยรัก

B I T C H