วันจันทร์ที่ 18 ธันวาคม 2549

               ยังไม่ทันได้คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญใหม่  ประเด็น "นายกฯ คนนอก" ก็กลายเป็นเรื่องร้อนฉ่าตามคาด เพราะคนไทยเรามี "อาการแพ้" เกี่ยวกับกติกาการเมืองอยู่ไม่กี่เรื่อง...เริ่มร่างกฎเกณฑ์กันใหม่คราใด ก็จะต้องตีเส้นแบ่งเขตยืนกันอยู่คนละข้างในเรื่องเหล่านี้เท่านั้น
              เพราะมันเป็นผลประโยชน์ของคนในแวดวงนักการเมืองกลุ่มเล็กๆ ของประเทศที่อ้างสิทธิส่งเสียงดังกว่าคนอื่น เพราะสื่อให้ความสำคัญกับนักการเมืองไม่กี่คนนี้เท่านั้น...
              แต่กลับไม่ตอกย้ำถึงสิทธิของภาคประชาชนในการเป็นผู้คานอำนาจของกลุ่มการเมือง ไม่พลิกกติกาให้เกิดชุมชนท้องถิ่นที่เข้มแข็ง
 เช่น ข่าวเรื่อง สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ จะเป็นหัวหน้าพรรคหรือไม่...ความจริงไม่ได้เป็นสาระแห่งการเมืองของประเทศนี้ตรงไหนเลย แต่นักข่าวก็ไล่ตามไล่ถามเจ้าตัวจนน่ารำคาญ

                ทั้งสำหรับคนติดตามข่าวสารและเจ้าตัวเองความเห็นของหัวหน้าพรรคการเมืองต่างๆ นั้น ส่วนใหญ่มักไม่ใช่ประเด็นหลักของการแสดงจุดยืน เรื่องที่เป็นหัวใจของประชาธิปไตย...กลายเป็นว่าหัวหน้าพรรคคนนี้ไปกินข้าวกับใครที่ไหน? ใครไปเมืองจีนในช่วงนี้หรือเปล่า? ใครมางานวันเกิดของหัวหน้าพรรคคนนั้นคนนี้บ้าง?
               เพราะการเสียเวลาและเนื้อที่ในสื่อเกี่ยวกับเรื่องไร้สาระเช่นนี้ ระบอบประชาธิปไตยของประเทศจึงไม่ไปถึงไหนจริงๆ
 แต่พอเป็นประเด็นสำคัญๆ ของบ้านเมือง กลับไม่เห็นมีใครนั่งลงถามความเห็นของหัวหน้าพรรคการเมืองอย่างเป็นเรื่องเป็นราว เพื่อให้ประชาชนได้รับรู้ว่าพวกเขาที่อาสามาปกครองประเทศชาตินั้น จะแก้ปัญหาสำคัญๆ ของชาติบ้านเมืองอย่างไร เช่น มีใครไปถามหัวหน้าพรรคการเมืองทุกพรรคไหมว่า จะแก้ปัญหาเงินบาทแข็งขึ้นเรื่อยๆ อย่างนี้ อย่างไร?
                ถ้าเจอคุณสมคิด นักข่าวควรจะถามเรื่องเงินบาทมากกว่าจะถามเรื่องว่าไปกินข้าวกับ "วัง" ไหนมาบ้าง คนติดตามข่าวจะได้ประโยชน์มากกว่า ถ้า สมคิด บอกว่า ไม่มีความเห็นเรื่องเงินบาท นั่นเท่ากับว่าเขาไม่มีสมองแล้วดีกว่าให้เขาทำอ้ำๆ อึ้งๆ เรื่องจะเป็นหัวหน้าพรรคหรือเปล่า เพราะนักข่าวก็รู้ดีว่าสมคิด ไม่ใช่คนตัดสินอนาคตของตัวเองได้แต่ประการใดทั้งสิ้นมีใครไปถามหัวหน้าพรรคการเมืองไหมว่า พรรคของเขามีจุดยืนเรื่องให้มหาวิทยาลัยออกนอกระบบราชการอย่างไร
                 ถามหัวหน้าพรรคการเมืองทั้งหลายสิว่าจุดยืนของพวกเขาในประเด็นสำคัญๆ ในการร่างรัฐธรรมนูญใหม่คืออะไร เช่น
 1. ส.ส. ต้องสังกัดพรรคการเมืองหรือเปล่า?
 2. นายกฯ ต้องเป็น ส.ส.หรือไม่?
 3. จำเป็นต้องกำหนดว่าใครที่จะสมัคร ส.ส. ต้องเป็นสมาชิกพรรคก่อน 90 วัน?
 4. ควรแต่งตั้งหรือเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา?
 5. อำนาจวุฒิสภาควรจะมีมากขึ้นหรือน้อยลง?
 6. จะป้องกันและปราบปรามคอร์รัปชันอย่างไร?
 7. ในฐานะหัวหน้าพรรค พวกเขาเข้าใจคำว่า "เศรษฐกิจพอเพียง" อย่างไร และจะทำให้เป็นนโยบายหลักของบ้านเมืองได้อย่างไร?
 8. พวกเขามีแนวทางแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้สามจังหวัดได้อย่างไร?
               ถามเข้าไปเถอะครับเรื่องที่เป็นหัวใจของการปฏิรูปบ้านเมือง เจาะเข้าไปเถอะว่าใครมีความเห็นในหัวข้อของการปฏิรูปสังคมอย่างไร จี้ให้ได้คำตอบสิครับว่า พวกเขาจะแก้ปัญหาใหญ่ๆ ของประเทศชาติอย่างไร...ไม่ใช่เพียงแค่พูดจาฟังดูไพเราะเฉยๆ แต่ไม่มีหลักไม่มีเกณฑ์ ไม่มีแผนการทำงานทั้งๆ ที่อาสาเป็นผู้เข้ามาปกครองประเทศ
              เพราะการตั้งคำถามเรื่อยๆ เปื่อยๆ และเพราะเรายอมให้พวกเขาตอบอย่างแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปวันๆ เราจึงต้องมานั่งปวดหัวกับอนาคตของประเทศชาติในทุกวันนี้ และอย่าถามแค่เฉพาะเหล่าบรรดานักการเมืองเท่านั้น จงช่วยกันถามผู้คนในวงการต่างๆ เพื่อให้เกิดความเห็นกันกว้างขวางและหลากหลาย
              เพราะเมื่อเราต้องการจะแก้ปัญหาของชาติอย่างจริงจัง ก็ไม่ควรจะมีคำถามอะไรที่ "ละเอียดอ่อน" เกินกว่าจะถาม
              แม้คำถามที่ว่านายกฯ จะเป็น "คนนอก" ได้หรือไม่ ควรจะเป็นคำถาม "ต้องห้าม" เพราะไม่ว่าใครจะมาเป็นนายกฯ กลไกของการตรวจสอบและคานอำนาจก็จะต้องเข้มข้นเหมือนกันหมด
             ได้เวลาดอกไม้ร้อยดอกบานพร้อมกันเพื่อความหลากหลายและสวยงามพรั่งพร้อมของสวนสาธารณะที่เรียกว่าประเทศไทยได้แล้ว