อ่านพาดหัวหน้าหนึ่งของ "ประชาชาติ" ฉบับวันที่ 29-31 มกราคม ที่ผ่านมา คุณจะเข้าใจว่าทำไมท่านรองปลัดกระทรวงกลาโหม พล.ร.อ.บรรณวิทย์ เก่งเรียน จึงประกาศท้าชกคนที่โกงกินสนามบินสุวรรณภูมิ อย่างมีอารมณ์  เพราะพาดหัวนี้บอกว่า

            "สิงคโปร์สบช่องสุวรรณภูมิเดี้ยง ชิงเบอร์ 1 เอเซีย..."

             และเนื้อหาของข่าวบอกว่าวิกฤติของสนามบินสุวรรณภูมิ ทำให้ประเทศไทยพลาดท่าชิงความเป็น "ฮับการบิน" ของภูมิภาคเอเชียเพราะสิงคโปร์วางกลยุทธ์ลึกล้ำ ดันสนามบินจางงี-คอมเพล็กซ์ กาสิโนดูดเงินจากนักท่องเที่ยวทั่วโลก

            ข่าวชิ้นเดียวกันบอกว่าเวียดนาม ก็ชูนโยบายสร้างสนามบินแห่งใหม่เพื่อจะเทียบฟอร์มกับสิงคโปร์ ซึ่งก็เท่ากับว่าทั้งประเทศเพื่อนบ้านของเราวิ่งแซงหน้าไทยไปแล้ว

            ความ "น่าเจ็บใจ" ของคนไทยที่ติดตามข่าวคราวเรื่องสนามบิน เทมาเส็ก ชินคอร์ป เงิน 73,000 ล้านบาทที่ตระกูลทักษิณได้จากการขายหุ้นให้เทมาเส็กแล้วไม่เสียภาษีให้คนไทยเลยแม้แต่บาทเดียว...ก็คือว่าเราเคยมีผู้นำที่คุยโม้โอ้อวดหนักหนาว่าจะนำพาประเทศสู่ความเป็นหนึ่งในภูมิภาค

            แต่พอลับหลังประชาชน เขากลับทำทุกอย่างเพื่อให้ประเทศไทยถูกสิงคโปร์ชิงความเป็นผู้นำเหนือไทยเราอย่างให้อภัยไม่ได้เลย

            หลายคนคงยังจำได้ว่าทักษิณ ตอนเป็นนายกฯ ทำเป็นขึงขังคึกคักกับการเร่งสร้างสนามบินสุวรรณภูมิให้เสร็จ เพื่อจะเปิดให้ทัน 28 กันยายน ถึงกับสร้างภาพด้วยการไปค้างคืนบริเวณก่อสร้างสนามบินบ้าง อ้างว่าแอบขับรถส่วนตัวไปตรวจสอบการก่อสร้างบ้าง อวดอ้างว่าเป็นสนามบินที่ใหญ่และทันสมัยที่สุดของเอเชียบ้าง...

          วันนี้เมื่อความจริงปรากฏออกมาแล้วว่า คำประกาศเหล่านั้นล้วนแต่เป็นคำหลอกลวง เป็นการสร้างราคาให้กับตัวเอง ขณะที่เนื้อแท้ของการก่อสร้างนั้นเต็มไปด้วยความเหลวแหลก โกงกิน การออกแบบ และรับเหมาก่อสร้างที่ต่ำกว่าคุณภาพ การฉ้อฉลของคนในรัฐบาลเพื่อหาผลประโยชน์ใส่กระเป๋าตัวเองโดยไม่คำนึงถึงความเสียหายต่อประเทศชาติ

          ทักษิณ และครอบครัวเอาสัมปทานดาวเทียม มือถือ และสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ในหุ้นชินคอร์ป ไปขายให้เทมาเส็ก ของสิงคโปร์ เพื่อทำกำไรเข้ากระเป๋าตัวเองโดยไม่ต้องเสียภาษีแม้แต่บาทเดียวก็น่าเกลียดน่ากลัวอยู่แล้ว

          ทักษิณ เป็นผู้นำรัฐบาลที่สร้างสนามบินสุวรรณภูมิ ที่คุณภาพต่ำและมีเรื่องอื้อฉาวเป็นที่อับอายไปทั่วโลกก็คือการ "ขายชาติ" อีกรูปแบบหนึ่ง

          เพราะวันนี้สิงคโปร์ นอกจากจะเข้ามามีบทบาทครอบงำในเศรษฐกิจไทยเพราะฝีมือของตระกูลทักษิณ แล้ว ความระยำตำบอนของรัฐบาลก่อนภายใต้การนำของทักษิณ ในเรื่องการโกงกินที่สนามบินสุวรรณภูมิ ก็คือการรับใช้สิงคโปร์ เท่ากับเป็นการ "ขายชาติ" ไทยให้สิงคโปร์อีกเปลาะหนึ่งด้วย

            ไม่มีภาพใดที่ตอกย้ำการ "ขายชาติ" ของผู้นำระดับชาติได้ดีเท่ากับเรื่องการโกงกินกันอย่างย่อยยับที่สนามบินสุวรรณภูมิ

            มองให้ลึกก็ยิ่งจะเห็นภาพทับซ้อนของผลประโยชน์ส่วนบุคคล และกลุ่มบุคคลที่พยายามเข้ามามีอำนาจทางการเมือง เพื่อจะได้แสวงหาประโยชน์เข้ากระเป๋าตัวเองด้วยการประเคนทรัพยากรอันมีค่าของประเทศให้กับต่างชาติ

          สังเกตไหมว่าเขาเคยพูดเสมอว่า "จะมีธุรกิจใหญ่สักกี่กลุ่มในประเทศที่จะมีเงินมากพอที่จะทำอะไรใหญ่ๆ?"

            นั่นสะท้อนถึงความเชื่อลึกๆ ของเขาว่าหากเขาจะกินอย่างเป็นกอบเป็นกำ จะต้องหากลุ่มทุนต่างประเทศที่พร้อมจะ "เล่นเกม" กับเขา

            คนมีสตางค์มาก และพร้อมที่จะเล่นเกมกับธุรกิจการเมืองที่ไม่ละอายเรื่องโกงกินก็หนีไม่พ้นสิงคโปร์เพราะไม่มีประเทศอื่นใดในอาเซียนที่มีความ "เขี้ยว" เท่าเขาคนนี้อีกแล้ว

            สำหรับสิงคโปร์ การที่เขาเล่นเกมกับผู้นำไทยที่ "บ้ายอ" และ "หิวเงินก้อนใหญ่" นั้น เขาได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง

            ด้านหนึ่ง เขาเอาเงินเข้ามาซื้อทรัพย์สินที่มีค่าของไทยไม่ว่าจะเป็นโทรคมนาคมหรืออสังหาริมทรัพย์ผ่านผู้มีอำนาจสูงสุดทางการเมือง

            นอกจากได้ธุรกิจที่เป็นหัวใจของเศรษฐกิจไทยแล้ว เขาก็ยังได้ผู้นำประเทศที่เขาควบคุมได้อยู่หมัด

            และที่สำคัญกว่านั้น เขารู้ว่าขาขึ้นเขาได้ทรัพย์สินของไทยและอิทธิพลทางการเมือง ส่วนขาล่องนั้นเขาก็ตัดทอนความสามารถในการแข่งขันของไทยกับสิงคโปร์ในอนาคตอีกด้วย

          เห็นหรือยังว่านี่คือแผนขายชาติที่น่ากลัวเพียงใด?