ผมไม่ได้หวังว่าการปรับคณะรัฐมนตรีของนายกฯสุรยุทธ์ จุลานนท์เพิ่มอีก ๔ เก้าอี้โดย
“จะไม่มีการปรับรัฐมนตรีปัจจุบันออก” จะทำให้เกิดประสิทธิภาพการบริหารรัฐบาลชั่ว
คราวชุดนี้มากขึ้นกว่าที่เป็นมาหกเดือนแรก

ดูเหมือนคนจำนวนไม่น้อยจะเชื่อว่า“ครึ่งหลัง” ของรัฐบาลชุดนี้เพียงแค่ “ประคอง” ไม่ให้เลวร้ายไปกว่านี้ได้ก็ต้องถือว่า “เสมอตัว” แล้ว เพราะผู้นำประเทศไม่ได้มีวาระแห่งชาติอย่างที่คนหลายส่วนของประเทศคาดว่าควรจะมีเช่นลุยปราบคอร์รับชั่นหรือจัดการกับประชานิยมอย่างเอาจริงเอาจังหรือปฏิรูปสื่ออย่างกระตือรือร้น

นายกฯสุรยุทธ์ดูเหมือนจะมี “ลีลา” ที่คึกคักขึ้นหลังจากถูกวิจารณ์ว่าเป็น “ฤาษีเลี้ยงเต่า” และ “เกียร์ว่าง” ในบางเรื่องที่ควรจะแสดงความคึกคัก แต่ดูเหมือนว่าในเนื้อหาแล้วยังอยู่ในขั้นตอนของการ “จัดลำดับความสำคัญ” ของงานของรัฐมนตรีแต่ละคนเท่านั้น...ยังมิใช่การลุยทำงานให้เห็นเป็นประจักษ์แต่อย่างไร

ฉะนั้น, ใครที่คิดว่าการประกาศจะปรับคณะรัฐมนตรี (ที่ความจริงจะเป็นเพียงการเพิ่มจำนวนรัฐมนตรีอีก ๓ หรือ ๔ คนเท่านั้น) จะเป็นการฉีดยากระตุ้นต่อมของความตื่นเต้นในตัวรัฐบาลนี้ก็จงเตรียมตัวผิดหวังต่อเนื่องได้

ความจริง, สิ่งที่นายกฯสุรยุทธ์จะพึงทำได้ในช่วงเวลาที่เหลือเพื่อทิ้งผลงานเอาไว้ให้ได้จดจำกันบ้างก็คือการเลือก “วาระแห่งชาติ” ไม่กี่เรื่องที่มีความสำคัญในระยะสั้นโดยเฉพาะเรื่องเศรษฐกิจและสามจังหวัดชายแดนภาคใต้สักร้อยละ ๗๐ ของเรี่ยวแรงที่จะทำลงไป...อีก ๓๐ เปอร์เซ็นต์คือการสร้างค่านิยมต่อต้านการโกงกินและการฉ้อฉลในแวดวงการเมืองและราชการอย่างเป็นกิจจะลักษณะ

นอกนั้นไม่ต้องเสียเวลาหรือทรัพยากรไปเริ่มเรื่องใหม่หรือมะงุมมะงาหรากับเรื่องที่แต่ละรัฐมนตรี “อยากทำ” แต่ไม่มีความสลักสำคัญสำหรับประชาชนทั่วไปในช่วงระยะเวลา “รอเปลี่ยนผ่าน” นี้แต่ประการใด

หลายหัวข้อที่ผมเคยตั้งความหวังไว้ว่ารัฐบาลชุดที่ไม่มีผลประโยชน์ทางการเมืองและไม่จำเป็นต้องสร้างคะแนนนิยมทางการเมืองน่าจะทำได้อย่างเด็ดเดี่ยวและมุ่งมั่น, ผมก็เลิกหวังแล้ว

ยิ่งเขาบอกว่าคนไทยมักจะเรียกร้องอะไรที่เกินความสามารถของรัฐบาลตัวเองเสมอ, ยิ่งต้องกินยาลดระดับความคาดหวังต่อชาติบ้านเมืองครับ