ถ้าครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดของประเทศและเคยมีอำนาจปกครองบ้านเมืองสูงสุดต้องเจอหลักฐานว่าเป็นหนี้ค้างภาษีกว่า ๒ หมื่นล้านบาทจากการทำรายได้มโหฬาร (๗ หมื่นกว่าล้าน) เพราะเอาสัมปทานของรัฐ (ซึ่งแปลว่าเป็นของพวกเราทั้งหมด) ไปขายให้สิงคโปร์, ก็ต้องให้ได้รับรู้กันทั่วว่า

ครอบครัวนี้ไม่ได้มีปัญหากับกรมสรรพากร, หรือคณะกรรมการ คตส. หรือกับหน่วยงานของรัฐหน่วยใดหน่วยหนึ่งเท่านั้น

แต่เขาต้องมีปัญหากับเรา – ประชาชนผู้เสียภาษีคนอื่น ๆ ทั้งประเทศด้วย

เพราะถ้ารัฐตรวจสอบเพื่อเก็บภาษีจากชาวบ้านอย่างพวกเราอย่างเคร่งครัดและละเอียดยิบ, ทำไมกับครอบครัวที่รวยที่สุดของประเทศ, ที่แสดงความร่ำรวยอย่างออกหน้าออกตามาตลอด (ซื้อบ้านในประเทศและเมืองนอกเป็นร้อยล้านพันล้าน, ซื้อทีมฟุตบอลต่างประเทศ, ซื้อทุกอย่างที่ขวางทางการเมือง) จึงไม่ทำหน้าที่เก็บภาษีเพื่อนำมาให้ประเทศที่กำลังมีงบประมาณขาดดุลให้ครบถ้วนทุกบาททุกสตางค์

ความเป็นธรรมของสังคมจะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อกฎหมายล้วงเข้าไปถึงคนที่มีอิทธิพลที่สุด, มีเงินมากที่สุด, มีลูกเล่นของการทำเงินจากช่องโหว่ของกฎหมายมากที่สุดเหมือนกับที่คนของทางการเอาเรื่องกับคนเดินถนนทำมาหากินอย่างสุจริตและเสียภาษีทุกบาทุกสตางค์ที่ต้องเสีย

ประเด็นเรื่องการใช้วิธีการอ้อมโลกเพื่อจะขายหุ้นชินคอร์ปให้กับเทมาเส็กของสิงคโปร์เพื่อหลบเลี่ยงการเสียภาษีของตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดของประเทศไทยนั้นต้องมีการเปิดเผยและย้อนรอยไปให้ละเอียด...เพราะเราในฐานะเจ้าของประเทศร่วมกันต้องเรียกร้องให้คนที่ได้เปรียบสังคมอยู่แล้วทำหน้าที่เสียภาษีของตัวเองและครอบครัวอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย

หาไม่แล้ว, ใครจะเขียนรัฐธรรมนูญให้สวยหรูและจะวาดภาพว่าจะสร้างสังคมไทยใหม่อย่างไรก็มิอาจจะเชื่อได้

คุณแก้วสรร อติโพธิในฐานะเลขานุการ คตส. (คณะกรรมการชุดนี้สอบสวนทุกเรื่องที่ “สร้างความเสียหายต่อรัฐ” นะครับ...ไม่ใช่เพียงแค่ว่าจะตีความกฎหมายสรรพากร ณ ช่วงที่ทักษิณมีอำนาจเบ็ดเสร็จในประเทศหรือไม่) บอกว่า คตส. มีเหตุเชื่อได้ว่ากระบวนการให้บริษัท Ample Rich ถือหุ้นแทนครั้งนี้ทำไปเพื่อให้หุ้นชินคอร์ปของครอบครัวชินวัตรจำนวน ๑๑.๒ เปอร์เซ็นต์มูลค่า ๑.๕ หมื่นล้านบาท “หลุดพ้นจากเงื้อมมือของกฎหมายภาษีของไทย”

“หลุด” อย่างไร? ที่ต้องทำอย่างนี้เพราะถ้าบริษัท Ample Rich ขายหุ้นโดยตรงให้กับเทมาเส็ก, อาจจะต้องเสียภาษีหลายพันล้านบาท

เขาทำอย่างไรเพื่อหลีกเลี่ยงการต้องทำหน้าที่เสียภาษีทั้ง ๆ ที่ร่ำรวยหนักหนา?

คุณแก้วสรรเฉลยว่า “ความพยายามของบริษัท Ample Rich ที่ขายหุ้นให้นายพานทองแท้และ น.ส. พิณทองทาก่อน...ถือเป็นความพยายามที่จะหลีกเลี่ยงภาษี”

อย่าลืมว่า คตส. ได้วินิจฉัยไปก่อนหน้านี้แล้วว่าการขายหุ้นครั้งแรกมีผลทำให้บุตรชายและบุตรสาวของทักษิณต้องเสียภาษี

ผลการสอบสวนบ่งชี้ชัดว่าหากทำตามกฎหมายทุกประการ นั่นคือยอมรับว่ามีการประกอบกิจการในไทยและขายหุ้นตรงไปตรงมาให้กับเทมาเส็ก, บริษัท Ample Rich จะมีภาระต้องเสียภาษีที่ต้องจ่ายจริง ๖.๔๘ พันล้านบาท ส่วนลูกทั้งสองของทักษิณไม่ต้องเสียภาษีเพราะไม่มีเงินได้

แต่เมื่อลูกทั้งสองของทักษิณถูกนำชื่อมาซื้อหุ้นในราคาถูก (ถูกอย่างที่ไม่มีสุจริตชนคนไหนจะเชื่อว่าเป็นเรื่องปกติ) จึงต้องเสียภาษีไปด้วย

คุณแก้วสรรบอกว่า คตส. คำนวณตัวเลขอย่างครบถ้วนแล้ว ครอบครัวชินวัตรจะต้องจ่ายภาษีในส่วนนี้รวมแล้วกว่า ๒๐,๐๐๐ ล้านบาท

ถามว่าทำไม คตส. ไม่อายัดทรัพย์ของผู้ที่เกี่ยวข้องเพื่อความกระจ่างชัดและให้แน่ใจว่าจะไม่มีการใช้ความเป็นศรีธนญชัยเพื่อหลบเลี่ยง หรือเพราะในสังคมไทยนั้นใครมีเงินมากก็มีอิทธิพลมาก...และชาวบ้านผู้เสียภาษีอย่างสุจริตอย่างพวกเราก็จะกลายเป็น “พวกไอ้งั่ง” ที่หลบภาษีไม่เป็น

คุณแก้วสรรอธิบายว่าการใช้อำนาจกฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ปปง.) ในการอายัพทรัพย์นั้นมี ๒ ฐาน

คือฐานกฎหมายภาษี...หากผู้ถูกเรียกภาษีไม่ยอมจ่ายภาษีตามที่กรมสรรพากรประเมินไป

แต่ถ้าผู้ถูกเรียกเก็บภาษีต่อสู้ข้อกล่าวหาและวางหลักประกัน, กไม่สามารถอายัดทรัพย์ได้

อีกฐานหนึ่งคือกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการทุจริต โดยเฉพาะพฤติกรรมร่ำรวยผิดปกติ และพบว่ามีการยักย้ายถ่ายเททรัพย์สิน

คุณแก้วสรรบอกว่าที่ผ่านมา คตส. ยังตรวจไม่พบพฤติกรรมใด ๆ เช่นว่านี้ ดังนั้นอำนาจในการอายัดทรัพย์จึงไม่มีการใช้ในขณะนี้

แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ใช้อำนาจนั้นในอนาคต

ต้องถือว่านี่เป็นเรื่องที่คนไทยผู้เสียภาษีทุกคนต้องถือว่าเป็นคดีตัวอย่างของความแตกต่างแห่งความสำนึกต่อชาติบ้านเมือง

เราผู้เสียภาษีทั้งประเทศจะต้องถือว่าตระกูลที่รวยที่สุดเป็น “คู่กรณี” เรื่องภาษีกับเราอย่างแน่นอน
(เข้ามาแสดงความเห็นใน blog ของผมที่ www.oknation.net/blog/black ได้ตลอด ๒๔ ชั่วโมง)