แม้ว่าคนจำนวนไม่น้อยจะเห็นพ้องกับนายกฯสุรยุทธ์ จุลานนท์ว่า เสียงเรียกร้องและกดดันให้ท่านลาออกจากตำแหน่งนั้นเป็นเรื่อง “ต่อรองผลประโยชน์” ของคนบางกลุ่ม, แต่นั่นไม่ได้แปลว่านายกฯจะสรุปเอาเองว่าคนส่วนใหญ่มีความพอใจกับการทำงานของท่านใน ๗ เดือนที่ผ่านมา

หากคุณสุรยุทธ์คิดว่าการปัดว่าคนที่ออกมาขับไล่ท่านมีเบื้องหลังที่ไม่น่าจะเป็นเรื่องของผลประโยชน์ส่วนรวมนัก, แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า “ส่วนรวม” คิดว่าท่านจะดำเนินนโยบายอย่างที่เห็นอยู่ต่อไปโดยไม่ต้องปรับเปลี่ยนให้เกิดความคึกคักและจัดลำดับความสำคัญให้ชัดเจนกว่าที่ผ่านมา

ในรายการ “เปิดบ้านพิษณุโลก” ทางช่อง ๑๑ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา, นายกฯเพียงแค่บอกว่าตั้งใจจะอยู่ “ครบวาระ”  แต่ไม่ได้บอกว่าจะอยู่อย่างไรและอยู่เพื่อนำประเทศชาติไปสู่ทิศทางใดกันแน่

นี่คือปัญหาและนี่คือสาระของประเทศชาติที่แท้จริง

ที่ไม่ใช่สาระคือเสียงกดดันเรียกร้องให้ประธาน คมช. มาเป็นนายกฯ แทนคุณสุรยุทธ์ เพราะมองไม่ออกว่าจะทำให้ปัญหาหดหายหรือเบาบางลงที่ตรงไหน อีกทั้งเวลาที่เหลือเพียงแค่นี้จะสามารถปรับดำให้ขาวหรือให้สีเทากลายเป็นสีจัดจ้านได้อย่างไร

มิหนำซ้ำการมีนายกฯใหม่ก็ต้องหาคณะรัฐมนตรีใหม่, และกว่าจะหาคน, ต่อรองกับกลุ่มผลประโยชน์ต่าง ๆ ที่ต้องเอายัดเยียดเอาคนของตนเข้ามาในรัฐบาลใหม่, ก็ล้วนแต่เป็นกระบวนการที่ใช้เวลาและสร้างความสลับซับซ้อนให้กับคนระดับนำที่ควรจะใช้เวลาในการแก้ปัญหาที่สำคัญของประเทศชาติจะดีกว่า

แต่เวลาที่เหลือก่อนจะจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปประมาณสิ้นปีนี้หรือต้นปีหน้านั้นควรจะต้องเป็นจังหวะที่ทำให้คุณสุรยุทธ์ได้ก้าวออกมาแสดงความรู้ความสามารถในอันที่จะแสดงความเป็นผู้นำในภาวะบ้านเมืองวิกฤตอย่างแท้จริง

การที่คนจำนวนไม่น้อยไม่เห็นด้วยกับที่จะขับไล่ท่านลงจากตำแหน่งนั้นไม่ได้แปลว่าพวกเขาเห็นพ้องกับวิธีการปกครองประเทศเพราะภาพของ “ขิงแก่” ที่ยังขาดความเด็ดขาดชัดเจนในเรื่องใหญ่ ๆ ของประเทศไม่ว่าจะเป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจ, การปูพื้นเพื่อการล้างบ้านเมืองให้สะอาด, การปฏิรูปการศึกษา, และการสร้างค่านิยมแห่งจริยธรรมในหมู่ประชาชนยังขาดความจะแจ้งอยู่มาก

สิ่งที่ขาดอย่างยิ่งภายในการนำของนายกฯคนนี้คือ “ความเชื่อมั่นในความเป็นผู้นำ” ของนายกรัฐมนตรี

ภาพของ “คนดีมีคุณธรรม” ของคุณสุรยุทธ์จะต้องถูกเสริมอย่างเร่งด่วนและเข้มข้นด้วย “ความมีประสิทธิภาพและความชัดเจน” ในแนวทางการทำงานที่จะดึงเอาประชาชนทุกหมู่เหล่ามาเป็นพวกเพื่อร่วมกันสร้างความถูกต้องชอบธรรม

หาก “คนดี” ถูกมองว่า “อ่อนแอ,” คนชั่วที่โกงกินแต่สร้างภาพว่าคล่องแคล่วและแกล้วกล้าก็จะกลายเป็นคนที่ “จำเป็นต้องยอมรับ” มากกว่า

ถึงจุดนั้นเมื่อไร, บ้านเมืองก็จะเข้าสู่มิกสัญญีที่แท้จริง

คนดีมีคุณธรรมจึงต้องแสดงความเป็นผู้นำในภาวะวิกฤตให้ชัดเจนด้วย