แผนที่นี้ไม่เกี่ยวกับผลการลงประชามติเมื่อวาน ให้ดูภาพกว้าง ๆ ว่าทั่วประเทศให้ความเห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญ 58.34% ไม่เห็นชอบ 41.66% บัตรเสีย 1.97%.

หรือเท่ากับ 14 ล้านคน "รับ" และ 11 ล้านคน "ไม่รับ"

ผู้มีสิทธิลงประชามติ 45.6 ล้านคน, มาใช้สิทธิ 25 ล้านคนหรือ 56%.

ในกรุงเทพฯ, คะแนนรับกับไม่รับเท่ากับ 75.58% ต่อ 34.42%

ภาคกลางรับ 66.89% ไม่รับ 33.11%

ภาคเหนือรับ 58.32% ไม่รับ 41.68%

ภาคใต้รับ 87.67% ไม่รับ 12.33%

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือรับ 36% ไม่รับ 63%

ดังนั้น, จึงไม่ต้องสงสัยว่าเมื่อปี่กลองการเลือกตั้งดังขึ้นในวันสองวันข้างหน้านี้, พรรคการเมืองทุกพรรคก็จะต้องลุยเข้าใน ๑๙ จังหวัดของภาคอีสานเพราะกลายเป็น "สนามเปิด" สำหรับทุกคนในเมื่อพรรคไทยรักไทยถูกยุบ, และมุ้งต่าง ๆ ก็แยกกันไปตั้งพรรคใหม่เช่นพรรคชาติพัฒนาของสุวัจน์ ลิปตพัลลภาและ "มัชฌิมาธิปไตย" ของสมศักดิ์ เทพสุทินกับ "พลังประชาชน" ที่กลายเป็น "พรรคนอมินิ" ของไทยรักไทยที่ยังมีเงาทะมึนของทักษิณ ชินวัตรทาบอยู่ข้างหลัง

แน่นอนว่าพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งไม่เคยประสบความสำเร็จในภาคอีสานจะต้องลุยหนักในภาคนี้เพื่อแย่งชิงโอกาสในการได้ที่นั่งมาเพิ่มในเมื่อเกิด "ช่องว่าง" แห่งอำนาจขึ้นมาเพราะในการเลือกตั้งครั้งใหม่นี้, จะไม่มี "รัฐบาลรักษาการ" ที่ส่งผู้สมัครของตัวเองอย่างที่เคยเป็นตัวอย่างมาในอดีตเพราะรัฐบาลสุรยุทธ์ จุลานนท์จะไม่มีพรรคของตัวเองที่ต้องหาเสียงหรือหนุนเนื่อง

การต่อสู้ระหว่าง "ข้าราชการ" กับ "อิทธิพลการเมือง" เพื่อครอบงำแนวโน้มการลงคะแนนเสียงของชาวบ้านในภาคอีสานและภาคเหนือจะเป็นไปอย่างดุเดือด

มองในแง่ร้ายก็คือ "นักเลือกตั้ง" จะผงาดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง และการใช้เงินเพื่อแย่งชิงที่นั่งจะร้อนแรงอีกครั้ง...การเมืองไทยจะวนเวียนกลับไปสู่วงจรแห่งการใช้เงินซื้อเสียง, ต่อรองตำแหน่งหน้าที่และการรวมตัวของ อิทธิพลมืดทั้งหลาย

มองในแง่ดีก็คือเมื่อรัฐธรรมนูญฉบับที่ ๑๘ ของไทยผ่านแล้ว, คนไทยก็เดินหน้ากลับสู่เส้นทางการเลือกตั้ง, และประชาชนคนไทยก็มีสิทธิเลือกใหม่อีกครั้งหนึ่ง, หวังว่าจะทิ้งร่องรอยแห่งความขัดแย้งเอาไว้ข้างหลังได้บ้าง...ไม่มากก็น้อย

ตื่นเถิดชาวไทย...