ผลการลงประชามติเมื่อวันอาทิตย์ออกมาเห็นชอบ ๕๘ % และไม่เห็นชอบ ๔๑ เปอร์เซ็นต์หรือ ๑๔ ล้านคนเห็นควร “รับ” และ ๑๑ ล้านคน “ไม่รับ” ร่างรัฐธรรมนูญใหม่นั้นผมเห็นว่าเป็นแนวโน้มที่ดี

ดีตรงที่ว่าไม่มีกลุ่มการเมืองใด, องค์กรใด, ไม่ว่าจะเป็น คมช. หรือ “อำนาจเก่า” หรือ พรรคการเมืองใหญ่น้อย, ทั้งที่เป็น “นอมินิ” และที่จะไปตั้งใหม่ขึ้นมาจะสามารถอ้างว่า “ประชาชนส่วนใหญ่อยู่ข้างข้าพเจ้า”

ทุกฝ่ายต้องระมัดระวัง, ต้องทำการบ้านอย่างหนัก, และต้องมีความเจียมเนื้อเจียมตัวว่าอะไร ๆ ในการเลือกตั้งคราวหน้าย่อมจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้

เมื่อไม่มีกลุ่มกดดันหรือการเมืองใดมีอำนาจอยู่เหนือประชาชนแล้ว, ก็ย่อมแปลว่าชาวบ้านมีทางเลือกมากขึ้น

และความต้องการกับเสียงเรียกร้องของชาวบ้านจะเป็นตัวกำหนดทิศทางและนโยบายของพรรคการเมืองต่าง ๆ กันใหม่หมดอีกรอบหนึ่ง
คนกรุงเทพฯรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ล้นหลามด้วยเสียง ๗๕.๕๘ ต่อไม่รับ ๓๔.๔๒% ขณะที่คะแนนทั้งภาคกลางก็มีแนวโน้มไปในทิศทางเดียวกัน คือรับร่าง ๖๖.๘๙% และไม่รับ ๓๓.๑๑%

ขณะที่คนภาคใต้มีจุดยืนชัดเจนแน่นอนมั่นคงมาตลอดคือรับ ๘๗.๖๗% และไม่รับเพียง ๑๒.๓๓%

แต่ภาพจากภาคอีสานและภาคเหนือไปอีกทางหนึ่งโดยสิ้นเชิง

แน่นอนว่าคะแนนเสียงส่วนใหญ่ของคนภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ไม่ยอมรับร่างรัฐธรรมนูญ (๖๓% ไม่รับ, ๓๖% รับ) กับเสียง “รับเฉียดฉิว” ของภาคเหนือ (เห็นชอบ ๕๘ %ไม่เห็นชอบ ๔๑%) นั้นย่อมจะทำให้ทุกพรรคการเมือง, ทุกหน่วยราชการและทุกกลุ่มกดดันในสังคมจะต้องลงไป “ลุย” ในสองภาคนี้อย่างหนักหน่วงเพื่อแสวงหาการสนับสนุนของผู้มีสิทธิเลือกตั้งในคราวหน้า

อีสานจะกลายเป็น ”สนามเปิด” สำหรับทุกฝ่ายในการรณรงค์หาเสียงและสร้างฐานสนับสนุนให้กับกลุ่มตน

เพราะแม้กลุ่มไทยรักไทยเก่าจะอุ่นใจได้ว่าเครือข่ายฐานเสียงของตนใน ๑๙ จังหวัดอีสานจะยังหนาแน่นจากการแสดงออกในวันลงประชามติ, แต่ข่าวร้ายก็คือว่าอีสานเป็นฐานเสียงที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลงด้วยปัจจัยต่าง ๆ ที่แตกต่างกันได้...เช่นกรณีบุรีรัมย์และนครราชสีมาที่เมื่อถูกฝ่ายคู่แข่ง “เจาะ” ด้วยเทคนิคและลูกเล่นแบบเดียวกับที่ตนเองเคยใช้ได้ผล, ก็สามารถจะ “หลุด” ไปจากวงโคจรของตนได้เช่นกัน

ข่าวดีจากผลการลงประชามติสำหรับคนไทยทั้งหลายก็คือว่าเมื่อเสียง “เห็นชอบ” สูงกว่า “ไม่เห็นชอบ” (ประมาณ ๑๗% หรือ ๔ ล้านเสียง), ประเทศชาติก็สามารถจะเดินหน้าต่อไปสู่การเลือกตั้งได้ และความขัดแย้งใด ๆ ก็จะไปอยู่ที่นโยบายที่จะเสนอต่อประชาชนในสนามการเลือกตั้งแทนที่จะเผชิญหน้ากันกลางถนนหรือสนามหลวง

ข่าวดีอีกชิ้นหนึ่งจากผลคะแนนอย่างที่เห็นก็คือว่าเมื่อไม่มีกลุ่มการเมืองใดสามารถอ้างชัยชนะเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้ว, อำนาจต่อรองก็จะกลับมาสู่ประชาชนอีกครั้งหนึ่ง

ข่าวร้ายก็คือว่าการเลือกตั้งครั้งหน้านี้จะมีการใช้เงินและอิทธิพลบารมีกันโดยเฉพาะในภาคอีสานและภาคเหนืออย่างดุเดือดรุนแรงเพราะไม่มีฝ่ายไหนสามารถครอบงำเสียงของประชาชนในสองภาคนั้นได้เหมือนในการเลือกตั้งที่ผ่านมา

ทั้งหมดทั้งปวงย่อมหมายความว่าคนไทยต้องรู้จักเคารพกติกาของความเป็นประชาธิปไตย...เมื่อผลออกมาอย่างนี้, ทุกคนต้องแสวงหาความรู้และความเข้าใจกับความเป็นไปทางการเมืองและไม่ว่าจะหงุดหงิดกับ “ความขี้เหร่” ของบางด้านบางประเด็นของกติกาก็ตาม, เราต่างต้องเดินไปข้างหน้าเพื่อทิ้งความตึงเครียดและความโฉดเขลาเอาไว้ข้างหลัง

(เข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นกับผมได้ที่ blog ของผมที่ www.oknation.net/blog/black ตลอด ๒๔ ชั่วโมง)